Door het grote aanbod van de vele festivals en mega concerten zoals, Dynamo, Arrow Classic Rock, Graspop, Metallica en de Red Hot Chilli Peppers was het toch even spannend voor de Waldrock organisatie hoeveel mensen er op hun jaarlijkse feestje af zouden komen. Het was natuurlijk voor iedereen al duidelijk dat het record aantal bezoekers van vorig jaar met als hoofdact Iron Maiden niet gehaald zou worden. Maar dankzij het gevarieerde en originele programma met bands als Nevermore, Monster Magnet en Twisted Sister kwamen er toch zo’n 8500 bezoekers op dit gezellige festival af.

Op het moment dat we bij het festival aankomen, vernemen we vrijwel direct dat Testament nog in Duitsland met de tourbus in de file staat en niet op tijd in Bergum kan zijn. De band moet namelijk om 17.00 uur alweer in Amsterdam zijn om het vliegtuig te halen voor het optreden van de dag erna in Finland. Hierdoor wordt er extra speeltijd gegund aan de Friese opener Mortuary IOD en Nevermore om zodoende het gat in de programmering te dichten. Met net een nieuwe MCD ‘Damnation’op zak ging Mortuary IOD (Image Of Death) ging deze Friese opener bruut van start, mede hierdoor ontstond er op het nog vroege uur van de dag een aardige pit voor het podium. De thrash-death metal van deze band klonk over het algemeen best aardig ondanks de technische problemen die zich op het podium voordeden. De nummers die gespeeld werden kwamen voornamelijk van het debuutalbum ‘Distorted Massacre: Fear The Madness’ en de op Waldrock gepresenteerde MCD ‘Damnation’.

Door de verschuivingen op het hoofdpodium vanwege het uitgevallen van Testament kwamen we te laat bij de tent aan. Hierdoor hebben we de eerste helft van de set van Transport League, de hobby band van ex-B>Thong zanger Tony Jelencovich moeten missen. Ondanks dat ik de band nog nooit eerder aan het werk zag lieten ze toch een goede indruk achter. Waarschijnlijk was ik niet de enige die deze band nog niet kende en mede hierdoor werd de band niet echt spontaan ontvangen door het aanwezige publiek dat de psychedelische metal gelaten over zich heen liet komen. De set werd afgesloten met de AC/DC klassieker “Let There Be Rock” en hierdoor ging het publiek uiteindelijk toch nog even aardig uit zijn dak.

Hierna was het de beurt aan Nevermore op het hoofdpodium met in de gelederen gitarist Steve Smyth, die begin dit jaar zijn baan bij Testament opgaf en naar Nevermore verhuisde. De set ging van start met het nummer “Narcosynthesis” waarbij in het begin het zanggeluid niet al te best was. Tijdens de hierop volgende nummers “The Sound Of Silence” en “Inside Four Walls”werd het echter al snel beter. Hierna kregen we het nummer “I, Voyager” te horen waarvan zojuist een nieuwe videoclip is opgenomen. Zanger Warrel had vandaag veel praatjes en vertelde daarbij dat Nevermore vandaag was gekomen om te laten zien en horen dat er meer bands dan alleen Nirvana uit Seatle komen. De set werd vervolgd met de nummers “The Heart Collector”, “Next In Line” en “Never Purify”. De spelvreugde straalde van de band af en dat sloeg daardoor ook over naar het publiek wat op verzoek van zanger Warrel honderden bier blaadjes de lucht ingooide. Het optreden werd afgesloten met uitstekende versies van “River Dragon” en “Enemies Of Reality”.

Nadat zanger Burton C Bell een paar jaar geleden besloot om uit Fear Factory te stappen besloten de overige leden om ook de handdoek in de ring te gooien. Maar de “metal” wonderen zijn de wereld nog niet uit en begin dit jaar kwam Fear Factory terug met een nieuw studio album en een vernieuwde line-up, naast oudgediende Burton C Bell (zang), Christiaan Olde Wolbers (gitaar) en Raymond Herrera (drums) is het bassist Byron Stroud (SYL, Zimmershole) die de band compleet maakt. Het optreden van Fear Factory begint vandaag echter niet al te best, Burton is tijdens de eerste nummers niet goed te verstaan en het geluid verwaait grotendeels. De set bestond natuurlijk uit een aantal nummers van het meest recente album, waarvan we onder andere het titelnummer ‘Achtype’ te horen kregen. Verder werden vooral de klassiekers zoals ‘Edgecrusher’, ‘Martyr’en ‘Duplicate’ gespeeld. Ondanks dat Fear Factory een zeer strakke set speelde kon de band mijn inziens door het niet al te beste geluid niet echt overtuigen en hierdoor gingen dan ook allen de voorste rijen van het publiek echt uit zijn dak.

Nu is het wachten totdat Exodus de inmiddels overvolle tent zal doen exploderen. Deze Bay Area helden behoren tot de voorvaderen van de thrash metal. Hun debuut cd ”Bonded By Blood” uit 1985 is ondertussen een klassieker. Na enkele moeilijke jaren en het uiteenvallen van de band sloeg Exodus begin dit jaar keihard terug met de geweldige cd ‘Tempo Of The Damned’. Het optreden van Exodus gaat van start met de opener van het TOTD album “Scar Spangled Banner” direct gevolgd door “Deliver Us To Evil”. De set wordt vervolgd met de nieuwe nummers “Blacklist”en “Shroud Of Urine”. Het publiek in de tent gaat als een waanzinnige tekeer en de bandleden staan te genieten op het podium. Verder krijgen we uitstekende versies van “Faboules Disaster” en “Forward March” te horen. Hierna is er nog tijd voor enkele klassiekers zoals “Strike Of The Beast” en afsluiter “The Toxic Waltz”.

Na al het geweld van Exodus is het haasten naar het hoofdpodium waar Monster Magnet al klaar staat om hun stoner-rock op het publiek los te laten. Net als Exodus en Fear Factory heeft Monster Magnet net een nieuw album op de markt. Natuurlijk wordt “Monolitic Baby” tijdens dit uitstekende optreden gepromoot, hiervan krijgen we onder anderen het nummer ‘Unbroken (Hotel Baby)’ te horen. Ondanks dat het geluid hier en daar verwaait en dat het publiek niet in groten getale voor het podium staat zet Monster Magnet toch een gedegen set neer met enkele uitschieters zoals “Negasonic Teenage Warhead” en “Supercruel”. Het optreden was natuurlijk niet te vergelijken met het optreden dat ze eerder dit jaar in een uitverkochte Melkweg gaven, maar Monster Magnet blijft toch een geweldige band om naar te kijken en luisteren.

Omdat er ook gegeten en gedronken moet worden hebben we het optreden van Cannibal Corpse voor het grootste gedeelte moeten missen. Maar ondanks dat dit de enige death metal band van deze dag was stond de tent toch aardig vol en ging het publiek vooraan aardig tekeer.

Het is voor Within Temptation ondertussen al de tweede keer dat ze op het Waldrock podium staan na het uitbrengen van het succesvolle album ‘Mother Earth’ in 2001. De band is ondertussen in het diepste geheim hard aan het werk om de opvolger van dit album op te nemen. Zangeres Sharon den Adel geeft aan het begin van de set al aan dat ze niet zo goed bij stem is en een beetje moeite heeft met zingen, maar dankzij de enorme podium act van band met enorme explosies, een mooie podiumaankleding, vuurwerk en veel rook wordt dit aardig weggewerkt. Het optreden wordt gestart met twee nieuwe nummers “See Who I Am “ en “Orff” wat nogal onwennig door het publiek wordt ontvangen. Hierna krijgt Within Temptation het publiek toch nog aardig op haar hand door een uitgebalanceerde set met de hitnummers van het laatste album zoals “Caged”, “Ice Queen”, “The Promise” en “Running Up That Hill” en het nummer “Restless” van het debuut album ‘Enter’. Dit is natuurlijk ook niet zo gek want de band heeft inmiddels vele festival optredens in binnen- en buiten-land op haar naam staan.Verder worden er nog enkele nieuwe nummers “Stand My Ground”en “Jane Doe” gebracht. Het optreden wordt afgesloten met het titelnummer van het laatste album “Mother Earth”.De band zet een redelijk goede show neer maar zeker niet het beste uit hun loopbaan.

Door het vroegtijdig aflassen van de gehele Slapshot tour is Hatebreed vandaag de enige hardcoreband op het Waldrock festival. Hatebreed bracht vorig jaar het geweldige album ‘The Rise Of Brutality’ uit en heeft hierdoor zijn hoge plaats op de bill zeker verdiend. Hatebreed zet vandaag een intense show neer en dit slaat over op het publiek dat als een waanzinnige tekeer gaat in een enorme pit. Er wordt vooral veel materiaal van het laatste album gespeeld en over het algemeen is het geluid in de tent erg goed te noemen.

Twisted Sister bracht in 1984 het klassieke album ‘Stay Hungry’ uit en een jaar later verscheen ‘Come Out And Play’, na deze albums ging het echter bergafwaarts wat in ongeveer 1987 leidde tot het einde van de band. Vorig jaar kwam de band echter terug in de originele bezetting en werden er enkele festival optredens gedaan, waaronder het Duitse Wacken Open air. Binnenkort is dit reünie optreden te koop op DVD en komt er ook nog een re-make uit van het album ‘Stay Hungry’ uit. Dit jaar is Nederland aan de beurt en is het de eer aan het Waldrock festival om Twisted Sister te verwelkomen. Het optreden wordt gestart met enkele krakers uit het verleden zoals “The Kids Are Back”, “Stay Hungry” en “Destoyer”. Hierna krijgen we het nummer “You Can’t Stop Rock’n Roll” te horen waarna zanger Dee Snider een kleine toespraak geeft en zegt: “Alleen bij een metal publiek kan je 16 jaar verdwijnen en dan terugkeren en dan komen de fans ook weer terug”. Hierna wordt de set vervolgd met “The Fire Still Burns”, “We’re Not Ganna Take It”, “I’am, I’Am Me” en “Under The Blade”. Twisted Sister ziet er nog precies zo uit als 20 jaar geleden, met make-up en gepermanente haren en het is dan ook vooral het oudere publiek wat luidkeels alle nummers mee staat te brullen. Het nummer “Shoot ‘Em Down” wordt opgedragen aan het Nederlandse voetbal elftal wat deze avond tegen Tsjechië speelt. Het geluid is best in orde echter hier en daar worden wel wat foutjes door de band gemaakt maar dat maakt het optreden er niet minder spectaculair van. Ook krijgen we nog de nummers “Burn In Hell” en de absolute klassieker “I Wanna Rock” te horen. Hierna is er nog tijd voor twee toegiften in de vorm van “Come out And Play” en “S.M.F.”  Twisted Sister zette vanavond een erg leuk optreden neer en was voor mij en vele anderen de band van de dag. 

Het is aan het Engelse gezelschap Cradle Of Filth onder leiding van bandleider Dani Filth om het Waldrock 2004 festival af te sluiten op het hoofdpodium. Cradle Of Filth heeft ook aan het visuele aspect gedacht en zou daarom vandaag haar volledige stage show meenemen met helle honden en een aantal steltlopers. We kregen vanavond een set te horen met enkele klassiekers zoals “Her Ghost In The Fog”, “Cthulhu Dawn”, “The Forrest Whispers My Name” en “Cruelty Brought Thee Orchids”. Het geluid was echter niet erg best en kwam nogal rommelig over en het constante geroep van zanger Dani tegen het publiek om nog harder te roepen en gillen werd het optreden er ook niet beter door. Toen ook nog eens de hemelpoorten opengingen en er een enorme plensbui naar beneden kwam hield een groot deel van het publiek het voor gezien. Een aantal fans trotseerde echter de buien en kregen onder meer nog het nummer “From the Cradle To Enslave” te horen. Na dit mindere optreden van Cradle was het festival terrein dan ook erg snel leeg en zou het op de camping de hele nacht ook erg rustig blijven.

Hiermee is er alweer een einde gekomen aan een zeer geslaagd festival en hopelijk wordt het volgend jaar weer net zo leuk. Bi deze wilde wij ook even de organisatie van Waldrock en vooral Immie en Jan bedanken voor hun gastvrijheid en natuurlijk ook Alwin en Martina voor het helpen bij de bandverslagen. Helaas hebben we door enkele misverstanden en tijdgebrek geen reviews kunnen maken van Finntroll, Moonspell en My Dying Bride, helaas maar volgende keer beter. Tot Waldrock 2005!!
 

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!