Zaterdag 14/05

Zaterdag morgen vroeg vetrekken we richting Duitsland om het Rockhard festival te Gelsenkirchen te bezoeken. Deze inmiddels derde editie kent dit jaar een sterke line-up met oudgedienden zoals Accept, Overkill en Jon Oliva maar ook nieuwkomers zoals Communic. Het Rockhard festival in 2004 was de grote verassing van het afgelopen festivalseizoen, de locatie was uitstekend, de sfeer was er prima, de bands waren o.k. en het weer was ook nog goed. Echter door de grote overvloed aan festivals bleven de bezoekers weg en vond maar en klein deel van het publiek de weg naar het Amfitheater. De Rockhard organisatie liet het hier niet bij zitten en werd er dit jaar wederom voor de dezelfde locatie gekozen en werd de camping uitgebreid zodat er voor meer bezoekers konden blijven slapen. De bands werden snel gevonden en mede doordat de organisatie had gekozen om niet allen bands neer te zetten die al op ieder festival geprogrammeerd staan kwamen dit jaar de bezoekers in groten getale naar Gelschenkirchen.


12u15 – 13u00
Communic
Omdat we redelijk vroeg naar Duitsland waren vertrokken, zijn we ruim op tijd om de eerste band van de dag aan het werk te zien. Communic mag vandaag het festival openen, de band bracht onlangs het debuutalbum ‘Conspiracy In Mind’ waaruit de vergelijkingen met Nevermore en Sanctuary niet misstaan. Door dit album en de positieve kritieken in menig metalmagazine zijn de verwachtingen hooggespannen, hierdoor hebben zich rond het middaguur al grote groepen fans zich voor het podium verzameld. We krijgen onder andere het tien minuten durende “Solence Surrounds” voorgeschoteld maar ook nummers als “Oceans” en “History Reversed” worden niet vergeten, hiermee lost de band de belofte in en worden de prestaties van het debuutalbum zelfs overtroffen. De set wordt afgesloten met het titelnummer “Conspiracy In Mind” van het debuutalbum.

Na deze uitstekende opener van het festival besluiten we om het festival terrein eens te gaan verkennen en belanden we al snel tussen de vele kramen en merchandise stands. Hierdoor zullen we de hardcore van Heaven Shall Burn geheel missen en ook het grootste deel van Ensiferum hebben we niet meegekregen. Op het moment dat we weer in de arena komen kunnen we nog net het laatste nummer “Hero In A Dream” in de set van deze Finnen horen.

15u35 – 16u35
The Haunted
Doordat we de avond voor het festival ook nog eens naar Danzig in 013 te Tilburg zijn geweest zitten we tegen het einde van deze eerste middag er ondertussen al aardig doorheen. Het is echter snel gedaan met de rust en kunnen we gaan genieten van een strakke pot Zweedse thrash metal, gebracht door de heren van The Haunted. Inmiddels begint het voor het podium aardig vol te raken en ook staat de rest van het Amfitheater aardig vol, hieruit blijkt wel dat er meer publiek aanwezig is dan de voorgaande jaren. Na de eerste nummers die de band speelt ontstaat al snel een grote pit voor het podium en vliegen de crowdsurfers in het rond. The Haunted speelt onder meer de oudere nummers zoals “Hate Song”, D.O.A.” en “Shadow World” maar ook de nummers van het laatste album zoals “Nothing Right” en “99” dat luidkeels door het publiek word meegezongen worden niet vergeten. De band is vandaag goed bezig en de vette midtempo groovy riffs worden razendsnel afgewisseld met agressieve snelle thrash stukken, echter na een klein uur is het alweer over voor deze uitstekende band, maar krijgen we nog wel het nummer “No Compromise”, de nieuwe single van het in 2004 uitgebrachte album ‘rEVOLVEr’ te horen.

17u00 – 18u00
Samael
Hierna zien we de Zwitsers van Samael aan het werk en de set van deze band begint met de nummers “Rain” en “Shinging Kingdom” beide afkomstig van het klassieke album ‘Passage’, het geluid is aan het begin van de set nog niet zo best maar tegen het einde van het tweede nummers is dit probleem ook verholpen. Hierna krijgen we enkele nummers van het onlangs uitgekomen album ‘Reign Of Light’ te horen in de vorm van de nummers “Inch’ Allah”, “Reign Of Light” en “On Earth”. De band gaat verder met de nummers “The Cross”, “Telepath” en “Oriental Dawn“ waarna we nog een het oude nummer “Baphomet´s Throne” te horen. Verder wordt het laatste album nog gepromoot door middel van de nummers “High Above” en “Moongate” waarna het optreden wordt afgesloten door het nummer “The Ones Who Came Before” en de twee toegiften “Jupiterian Vibe” en “My Saviour”, afkomstig van de beste albums ‘Passage’ en ‘Ceremony Of Opposites’ van Samael.

18u30 – 19u30
Sonata Arctica
Tussen al dit geweld in staat de tweede Finse band van de dag Sonata Arctica geprogrammeerd, er is mij verder niks bekend van deze powermetalband maar de band blijkt toch veel publiek naar het podium te trekken ondanks de wat mindere zanger van de band. De setlist bestond onder andere uit de nummers “Misplaced”,”Blinded No More” en “Don’t Say A Word” allen afkomstig van het vorig jaar uitgekomen album ‘Reckoning Night’. Van het debuutalbum ‘Ecliptica’ kregen we de oudjes ““8th Commandment”, Full Moon” en “My Land” te horen. De set werd afgesloten met de nummers “The Cage” en “We Need Some Vodka” om vervolgens over te gaan in de klassieker “Smoke On The Water”.
 

20u00 – 21u00
Amon Amarth
Hierna is het de beurt aan de vijf vikingen van Amon Amarth om het podium te bestormen en dat de band behoorlijk populair is blijkt maar weer eens aan het met viking helmen, drinkhoornen en dieren vellen uitgedoste publiek, tot nu toe is het ook nog niet zo druk geweest in het Amfitheater. Amon Amarth begint hun set met de nummers “An Ancient Sign Of Coming Storm”, “Stabwounds In Our Backs” om vervolgens verder te gaan met het voluit door het publiek meegezongen nummer “The Pursuit Of Vikings”. De security heeft hun handen vol aan de vele crowdsurfers en de sfeer zit er dan ook goed in. Verder krijgen we ook nog uitstekende versies van de nummers “Fate Of Norns”, “Bloodshed” en “Bleed For Ancient Gods” te horen. Amon Amarth had voor mij nog wel wat langer mogen spelen maar na de nummers “Where Silent Gods Stand Guard”, “Masters Of War”, “Victorious March” en de afsluiter “Death In Fire” zit de speeltijd van deze uitstekende band er alweer op.

21u30 – 22u45
Children Of Bodom
Na een ombouw pauze van zo’n half uur is het tijd geworden voor de derde Finse band van de dag Children Of Bodom. De arena is op dit moment compleet volgelopen en volgens mij was er op dit momnet geen plekje meer vrij. De band schiet razendsnel uit de startblokken met de nummers “Sixpounder”, “Silent Night, Bodom Night” en “Hate Me”. Ik zag de band afgelopen jaar ook op Dynamo Open Air festival aan het werk maar op een klein podium en met de invallende duisternis komt deze band toch veel beter tot zijn recht dan op een veel te groot podium met een stralende zon. Verder krijgen we ook nog de nummers “Everytime I Die”, “Bodom After Midnight” en het nog niet eerder live gespeelde nummer “Knuckleduster” te horen. Zanger en gitarist Alexis rent en springt als een razende over het podium om de ene na de andere pose aan te nemen. Children Of Bodom heeft een redelijk goed geluid, het optreden is inmiddels halverwege en de set wordt vervolgd met de songs “Deadnight Warrior”, “Bodom Beach Terror”, “Hate Crew Deathroll” en “Kissing the Shadows”. Hierna krijgen we een kleine toespraak van zanger Alexs te horen waarna de band voor het eerst het nieuwe nummer “In Your Face” afkomstig van het later dit jaar te verschijnen nieuwe album ten gehore brengt. Dit geweldige optreden wordt afgesloten met de nummers “Angels Don’t Kill” en “Downfall” waarna de outro tape nog het Beastie Boys nummer “Fight For Your Right (To Party)” door de speakers speelt.

23u15 – 00u45
Jon Oliva’s Pain
Met Jon Oliva’s Pain zijn we inmiddels aanbeland bij de laatste band van de eerste dag. Net zoals een week eerder op het Dynamo Open air festival trapt de band af met de nummers “Gutter Ballet”, “Time” en “Jesus Saves” en hieruit blijkt dat Jon en de rest van de band er echt veel meer zin in hebben dan de afgelopen week, misschien komt dit doordat het optreden op Dynamo het eerste van deze tour was of omdat het toen verschrikkelijk koud was, maar al met al zal dit een geweldig optreden worden deze avond. De set gaat verder met “Hounds” en “Tonight He Grins Again” waarna we de nummers “The Dark” en “People Say - Gimme Some Hell” van het in 2004 uitgebrachte album ‘Tage Mahal’ te horen krijgen en dat zijn dan ook gelijk alle nummers die vanavond gespleed zullen worden van dit album. Jon en zijn band keren echter snel terug naar enkele Savatage klassiekers te weten “Ghost In The Ruins” met daarin een bijna 10 minuten durende gitaarsolo verwerkt en “Thorazine Shuffle”. Verder brengt de band ons nog de nummers “Believe”, “City Beneath The Surface” en de oude nummers “The Dungeons Are Calling” en “Sirens”. Hiermee zijn we aan het einde gekomen van dit geweldige optreden en mede omdat we de band vorige week ook al zagen besluiten we om het hierbij te laten, terwijl we terug naar de ingang lopen speelt de band nog inde toegift de nummers “Power Of The Night” en de ultieme Savatage afsluiter “Hall Of The Mountain King”.

Zondag 15/05

Omdat het de eerste dag nogal erg laat geworden is, besluiten we om de eerste 2 bands Hellfueled en Wolf te laten voor wat het is.

14u25 – 15u10
Threshold
We betreden het Amfitheater dan ook enkele minuten voordat Threshold het podium betreedt. Deze Engelsen stonden 2 jaar geleden ook op de eerste editie van het festival en moest hun set na twee nummers worden afgebroken door de enorme regenbuien die het festival toen teisterden. Even lijkt het erop dat de geschiedenis zich herhaalt en pakken donkere wolken zich samen boven het festival terrein, echter de regen blijft uit en na de eerste nummers “Mission Profile”, “Light and Space” en “Freaks” breekt zelfs de zon door. De band heeft tijdens de eerste nummers nog wel wat geluidsproblemen maar die zijn snel opgelost behalve dat zanger Mac hier en daar wel wat tekst mist speelt de band erg strak. De prog rock van deze Engelsen weet toch een hoop publiek te boeien en zijn er zelf enkele crowdsurfers te bespeuren. De band brengt verder de nummers “Ground Control” en “Pressure” van het vorig jaar uitgebrachte album ‘Subsurface’ en gaat verder met “Fragmentation”. Het optreden wordt afgesloten met het nummer “Long Way Home” van het in 2001 uitgebrachte album ‘Hypothetical’.

15u35 – 16u35
Unleashed
Met de death metal band Unleashed zijn we tevens bij de hardste band van de dag aanbeland, het eerste nummer hebben we moeten missen maar met het tweede nummer “To Asgaard We Fly” van de set, duurt het dan ook niet lang voordat er een flinke moshpit voor het podium ontstaat. Vervolgens krijgen we de opener “Winterland” te horen van het vorig jaar uitgebrachte album ‘Sworn Allegiance’ en krijgen we ook het nummer “Destruction (Of The Race Of Man)” afkomstig van ditzelfde album te horen. Hierna is het de beurt aan het uit 1992 stammende “Shadows In The Deep”. De set die Unleashed hier vandaag speelt beslaat zowat alle album die de band uitbracht en zo krijgen we o.a. de nummers “Bezerk”, “Don’t Want To Be Born” en “Hell’s Unleashed” van het gelijknamige album te horen. Na het nummer “Long Live The Beast” tevens van het laatste album krijgen we nog enkele klassiekers te horen zoals “Into Glory Ride” en “Before The Creation Of Time” van het uit 1991 stammende album ‘Where No Life Dwells’. Als afsluiter krijgen we nog het nummer “Never Ending Hate” te horen en we kunnen hier opnieuw spreken van een uitstekend optreden van deze Zweden.

17u00 – 18u00
Pretty Maids
Vergeleken met de eerste dag spelen er vandaag wel een aantal rustigere bands, zo ook de Deense band Pretty Maids. Er is mij niet zoveel bekend over deze oeroude rockers, behalve dan dat de band de laatste jaren niet veel heeft opgetreden en ook weinig platen heeft uitgebracht. Pretty Maids begint hun optreden met de nummers “Sin Decade” en “Destination Paradise” waarna we het nummer “Wouldn´t Miss You” te horen krijgen. De 80 jaren rock kan mij dan ook niet echt bekoren en dus wordt het tijd om de band vanaf de backstagebar te gaan bekijken al worden er tegen het einde van de set wel enkele klassiekers door de band gespeeld zoals “Yelow Rain”, “Back To Back” en het afsluitende “Red, Hot And Heavy”.

18u30 – 19u30
Masterplan
Afgelopen week stortte de regen nog met bakken tegelijk naar benenden tijdens het optreden van Masterplan op Dynamo Open Air, was het vandaag de zonnegod die tijdens het optreden een uur lang de arena aangenaam verwarmde tijdens het optreden van Masterplan. Er wordt afgetrapt met “Crimson Rider” afkomstig van het begin dit jaar uitgebrachte album ‘Aeronautics’. Hierna krijgen we om en om een nummer van het debuutalbum en het eerder vernoemde album te horen zoals “Crystal Night”, “Wounds”, “Kind Hearted Light” en “I’m Not Afraid”. Zanger Jorn Lande is vandaag goed bij stem en weet het publiek aardig te bespelen, de set gaat verder met de nummers “When Love Comes Close”, “Enlighten Me” inclusief een korte solo van ex-Helloween gitarist Roland Grapow, “Soulburn” en “Heroes” allen afkomstig van het in 2003 uitgebrachte debuutalbum ‘Masterplan’. Hierna krijgen we nog het nieuwe “Back For My Life” te horen waarna de set wordt afgesloten met de klassiekers “Spirit Never Dies” en “Crawling From Hell”.

20u00 – 21u00
Overkill
Hierna is het de beurt aan het New Yorkse Overkill die inmiddels al 20 jaar aan de weg timmeren, al ruim voordat de band het podium overneemt staan er al tientallen fans om de band te roepen, Overkill start hun set met “Love” afkomstig van hun onlangs uitgebrachte album ‘RelixV’ gevolgd door “Rotten To The Core”. Hierna wordt het optreden door Rockhard hoofdredacteur Götz onderbroken om de band samen met de Duitse Overkill fan club “The SkullCrushers” de band te bedanken voor hun 20 jarige loopbaan en wordt er een speciaal ontworpen gedenkplaat aan de band overhandigd, waarop zanger Bobby ‘Blitz’ Ellswoth het publiek bedankt en roept: “We don’t care what you say” waarop het publiek uitzinnig roept: “Fuck You”. Na deze gedenkwaardige gebeurtenis gaat de band verder met nummers zoals “Elimination”, “Thanks For Nothing”, “Blood And Iron” en de Overkill kraker “Hello From The Gutter”. Tegen het einde van de set wordt de nieuwe van Hades afkomstige drummer Ron ook nog geïntroduceerd en bedankt voor zijn uitstekende inzet, hij moest ten slotte de hele set enkele weken voor het optreden uit zijn hoofd leren. Het optreden van Overkill zit er na een klein uurtje alweer bijna op en wordt afgesloten door het punk achtige nummer “Old school” waarna de band de arena nog een maal op zijn grondvesten doet schudden als het nummer “(We Don’t Care What You Say) Fuck You” wordt ingezet, na dit geweldige optreden neemt zanger Bobby nog een flinke duik in het publiek is het optreden van Overkill weer voorbij.

21u30 – 22u45
Sentenced
Sentenced heeft onlangs besloten om na 15 jaar te stoppen en heeft onlangs hun laatste cd ‘The Funeral Album’ uitgebracht. De resterende optredens die de band dit jaar nog doet zullen de laatste zijn, eerst zal de band in augustus nog te zien zijn op Wacken Open Air festival, maar daarna zal het echt over zijn. Na een kort intro, die zo triest was dat menig bezoeker in een grafstemming kwam gaat de band van start met “Where Waters Frozen Fall” afkomstig van het ‘Funeral Album’ om vervolgens verder te gaan met “Excuse Me While I Kill Myself “, “May Today Become The Day” en “Nepenthe“. Het publiek lijkt het allemaal prachtig te vinden en of dat nu komt omdat de band ermee ophoud of dat het zo’n geweldige band is, ik weet het niet maar mij doet het allemaal niet zoveel. Verder speelt de band nog wel enkele klassiekers zoals “Drown Together”, “No One There” en “Sun Won’t Shine” en worden er ook nog wat nummers van het nieuwe album gespeeld in de vorm van “Ever-Frost“ en “Despair-Ridden Hearts”. We besluiten de band dan ook maar te laten voor wat het is en het geheel van een afstandje onder het genot van een hapje en een drankje te bekijken. Het optreden van Sentenced wordt afgesloten met toepasselijke nummer “Farewell” van het in 1998 uitgebrachte album ‘Frozen’.

23u15 – 00u45
Accept
Na twee dagen van metal, weinig zon en veel bier zijn we aanbeland bij de laatste band van deze editie van het Rockhard festival, Accept die als waardige headliner van dit zeer gezellige festival zal fungeren. Accept heeft geen nieuw album uit maar zal dit jaar toch enkele reünie optredens verzorgen waaronder dat van vandaag. Met enige vertraging begint de band aan hun set, die zoals later zal blijken alleen uit klassiekers zal bestaan. Meteen al tijden het eerste nummer ”Starlight” voorzien van ontploffingen en veel vuurwerk gaat de band onder leiding van Opper-Duitser Udo Dirkschneider als vanouds tekeer. De band gaat verder met “Living For Tonight” en “Londen Leatherboys” waarna we het nummer “Metal Heart” het eerste hoogtepunt van de avond voorgeschoteld krijgen. Het publiek vindt het allemaal geweldig en geniet van de show met de welbekende poses van de gitaristen Wolf Hoffmann en Herman Franken en bassist Peter Baltes. Verder krijgen we nog de nummers “Love Child” en “Breaker” te horen en ook de bass solo tijdens “Head Over Heels” is niet te vermijden. Na “Neon Night” krijgen we nog een gitaarsolo te horen en gaat de band verder met en medley van de nummers “Restless And Wild” en “Son Of A Bitch” om vervolgens de nummers “Turn Me On”, “TV War”, “Mosterman” en “Flash Rockin’ Man” te gehore te brengen. We lopen ondertussen tegen het einde van de set en wordt het tijd voor het ultieme Accept nummer “Fast As A Shark” en krijgen we tijdens de eerste toegift “Princess Of The Dawn” en “Winter Dreams” te horen. De band komt hierna nog een maal terug om met een geweldig vuurwerk en het nummer “Balls To The Wall” deze best of set en tevens de 2005 editie van het festival af te sluiten.

De Rockhard organisatie kan wederom op een geslaagd festival terugkijken. De sfeer, het publiek en het weer was op een paar kleine buitjes na niet slecht al werd het in de avond toch nog wel fris. De toiletten waren schoon alleen zouden het er zoals vorig jaar ook vermeld wel wat meer mogen zijn ook omdat het bezoekers aantal ten opzichte van vorig jaar toch aanzienlijk is gestegen. Over het hele festival was het geluid redelijk goed te noemen, alleen stond het vaak erg hard. Het waren dan ook vooral de oudgedienden zoals Jon Oliva, Overkill en Accept die het publiek massaal uit hun dak lieten gaan. Maar ook tijdens Children Of Bodom, Amon Amarth en Unleashed stond de arena overvol, waarbij er grote moshpits voor het podium ontstonden. Hierbij willen wij nog even de hele Rockhard organisatie en vooral Götz Kühnemund en Manni Glamowski bedanken voor de gastvrijheid en een geslaagd festival en hopelijk tot volgend jaar.
 

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!