In 2003 organiseerde het Duitse metalmagazine RockHard ter gelegenheid van het 20 jarige bestaan een geslaagd jubileum festival. De bezoekers aantallen waren echter niet echt overweldigend maar de locatie en de sfeer was perfect. Daarom werd er dit jaar besloten om met het festival door te gaan en wederom werd het amfitheater in Gelsenkirchen als locatie gekozen. Om meer bezoekers te trekken werd er dit jaar de mogelijkheid geboden om op het terrein naast het festival te kamperen, maar de plaatsen waren echter beperkt dus mede hierdoor waren er dit jaar wederom niet zoveel bezoekers als verwacht. Dit komt waarschijnlijk ook door het grote aanbod van festivals dit jaar zoals de in hetzelfde weekend gehouden Duitse festivals “Rock Am Ring” en “Rock Im Park” en het  Nederland Pinkpop Festival.

Zaterdag heeft de Italiaanse band Thunderstorm de eer om het festival rond het middaguur te openen, maar op dat tijdstip zijn wij net in ons hotel beland waar we snel een taxi naar het festival bestellen dus deze band hebben we eigenlijk totaal gemist.

Op het moment dat we bij het terrein aankomen en onze passen hebben opgehaald is de Dead Soul Tribe de band van ex- Psychotic Waltz zanger Devon Graves al meer dan halverwege hun set. Het gedeelte van de set dat we nog zien klink erg overtuigend en de nummers van het vorig jaar uitgebrachte “A Murder Of Crows” worden met volle overgave gespeeld. Het is alleen nog niet echt druk voor het podium maar wat vooral opvalt, zijn toch de goede reacties van het publiek. We zullen zeker nog meer gaan horen van deze uitstekende band die in september door Europa trekt als voorprogramma van de Engelse band Threshold.

Hierna is het de beurt aan de Zweedse black/death metal band Nagflar. Deze band heeft onlangs het album “Sheol” uitgebracht en speelt hiervan onder andere de nummers ‘Black God Aftermath’ en ‘I am Vengeance’. Nagflar heeft een redelijk geluid en beukt lekker door met smerige gitaariffs en dodelijke blastbeats in nummers zoals ‘Sunless Dawn’en ‘A Departure In Solitude’. Aangezien wij verder niet echt bekend zijn met deze band besluiten we om het terrein eens te verkennen, een drankje te drinken en wat inkopen te doen op de metalmarkt.

Na al het Zweedse geweld is het de beurt aan de heavy rockers van het Noorse Gluecifer om het publiek te vermaken met de smerige rock ’n roll die deze band speelt. Gleucifer is altijd in voor en feestje en dat is vandaag niet anders ondanks de brandende zon die vandaag volop schijnt. Het geluid is goed tijdens het optreden van Cluecifer en we worden vandaag getrakteerd op een aantal nieuwe nummers van het aanstaande album “Automatic Thrill” aangevuld met een aantal nummers van al het oudere werk. Het einde van de set hebben we helaas moeten missen omdat we ook de inwendige mens moeten voorzien van eten, maar vooral drinken.

De op het laatste moment voor Marduk ingevallen Duitse thrash band Destruction kan natuurlijk massaal op de steun van het publiek rekenen. Destruction speelt een uitstekende set met vooral de klassieke nummers zoals ‘Curse The Gods’, ‘Mad Butcher’ en ‘Life Without Sense’, aangevuld met de betere nummer van hun laatste albums zoals ‘The Butcher Stikes Back’ en ‘Metal Discharge’. De band is erg op dreef en voor het podium ontstaat voor het eerst vandaag een aardige pit en het publiek brult alle nummers luidkeels mee, alleen jammer dat naarmate het optreden vordert het geluid steeds iets minder lijkt te worden.

Mede door zanger Marc Storage wordt de Zwitserse band Krokus nogal eens vergeleken met AC/DC wat niet eens zo gek is, met zijn rauwe stem klinkt hij precies als collega’s Brian Johnsen en Bon Scott. Krokus is het afgelopen jaar bezig met een come back en speelt vandaag dan ook vooral de oude krakers zoals ‘Eat The Rich’, ‘Rock ’n Roll Tonight ‘ en ‘Easy Rockers’. Verder krijgen we nog uitstekende versies van de nummers ‘Rock City’ en ‘Bedsite Radio’ te horen. Het publiek kan het allemaal waarderen en dit slaat over op de band waardoor de spelvreugde er vandaag afstraalt.

Nu is het afwachten totdat de Bay Area thrashers Exodus het podium bestormen. Exodus heeft onlangs het ijzersterke comeback album “Tempo Of The Damned” afgeleverd en zal ter promotie van dit album een uitgebreide tour doen waarvan vandaag het eerste optreden gepland staat. Het optreden van Exodus gaat van start met de opener van het TOTD album “Scar Spangled Banner” direct gevolgd door ‘No Love’, Blacklist’ en ‘Piranha’. Het publiek gaat vooral tijdens de klassieke nummers zoals ‘And Then There Were None’, ‘Til Death Do Us Part’ en de titelsong van het debuutalbum “Bonded By Blood” uit 1985 als een waanzinnige tekeer en voor het podium ontstaat een dodelijke moshpit. De bandleden vinden het allemaal fantastisch en we krijgen dan ook nog erg strakke versies van ‘Tempo Of The Damned’ en ‘The Toxic Waltz’ te horen. Hierna is er nog tijd voor een nummer en wordt dit geweldige optreden afgesloten met het nummer ‘Strike Of The Beast’.

Gamma Ray speelt hier vanavond in Duitsland een thuiswedstrijd en kan als co-headliner van het festival rekenen op een enthousiast publiek. De set wordt begonnen met het nummer ‘Welcome’ en vervolgt met ‘Gardens Of Sinner’ waarbij het publiek ieder woord meezingt en hierbij wordt meteen duidelijk dat het publiek nog lang niet moegestreden is na zowat de hele dag in de brandende zon te hebben doorgebracht. Hierna krijgen we onder andere uitstekende versies van de nummers ‘New World Order’, ‘Rebellion In Dreamland’en ‘Land Of The Free’ te horen. Met de invallende duisternis komt de lichtshow vandaag voor het eerst tot zijn recht en doet er aan bijdragen dat zowel de band als de fans er veel zin in hebben. Gamma Ray speelt verder nog onder meer de nummers ‘Armageddon’, ‘Heavy Metal Universe’ en ‘One With The World’. Hierna wordt er nog even teruggegrepen uit de tijd dat Kai Hansen nog in Helloween speelde in de vorm van ‘I Want Out’ en ‘Somewhere Out In Space’ en wordt het optreden met de toegift ‘Send Me A Sign’ afgesloten.

Als afsluiter van deze mooie eerste dag heeft de Rockhard organisatie de Duitse folkmetal band In Extremo weten te strikken en dat blijkt een goede zet te zijn. Het publiek is nog massaal aanwezig en hieruit blijkt maar weer eens dat deze band erg populair is bij onze zuiderburen. In Extremo weet een goede podium presentatie neer te zetten, met een mooie lichtshow, vuurwerk en een uitstekend geluid heeft het publiek dan ook niets te klagen. De muziek van In Extremo is ons verder onbekend dus weten we ook niet echt welke nummers de band hier vanavond speelde en ondertussen is het middernacht geworden en zijn we over de helft van de set van In Extremo heen. We besluiten om nog maar een drankje te drinken en hierna een taxi te zoeken om ons naar ons hotel te laten brengen.

De volgende morgen worden we wakker met een kater en na een uitgebreid ontbijt en een aantal koppen koffie beginnen we eindelijk weer een beetje bij te komen. Hierdoor moeten we de eerste band Desaster voor het grootste deel missen. Op het moment dat we in het amfitheater aankomen is de band inmiddels bij het laatste nummer ‘Troops Of Doom’ aangekomen.

De eerste band die we vandaag zien is de Canadesche band Into Eternity. Deze band bracht onlangs het uitstekende progressieve deathmetal album “Buried In Oblivion” uit. De set wordt sterk geopend met het nummer ‘Elysium Dream’, maar meteen wordt duidelijk dat het geluid aan het begin van de set niet al te best is maar dit wordt na een aantal nummers wel wat beter. De band is goed op elkaar ingespeeld en brengt de nummers ‘Absolution Of The Soul’, ‘Splintered Visions’ en ‘Beginning Of The End’ met zeer veel spelvreugde. Verder krijgen we nog zeer strakke versies van de nummers ’Spiralling Into Depression’en ‘Embraced By Desolation’ te horen. Het publiek lijkt het allemaal prima te vinden ondanks de moeilijk te verteren kost van deze prima band.

Omdat Malevolent Creation enkele weken voor het festival afzegde krijgt de Deense old school death metal band Illdisposed de gelegenheid om hier vandaag te spelen. Mede door de sarcastische humor zoals ”We hebben onze roadie verloren” of “Wij zijn die domme Denen van Illdisposed” van zanger Bo Summer krijgt dit optreden een plezierige inslag. We krijgen vandaag vooral het ouder werk te horen maar ook een voorproefje van het in oktober via Roadrunner te verschijnen album “1-800 Vindication” in de vorm van het erg vette en brute nummer “Dark”. Illdisposed verdient met dit optreden zeker de voordeel van de twijfel en is zeker de moeite waard om nog eens vaker te zien of te luisteren.

Hierna is het de beurt aan de volgende Duitse band Pink Cream 69 dit weekend. Pink Cream 69 speelt melodische metal met pakkende refreinen die moeiteloos door het publiek worden meegezongen. PC 69 speelde vandaag voornamelijk werk van hun laatste album “Thunderdome” zoals het titelnummer van dit album en ‘Caranaby Road’ aangevuld met enkele oudere nummers. Het plezier van het optreden straalt van de band af en het publiek lijkt het allemaal geweldig te vinden en zingt alle nummers uitbundig mee en na ieder nummer wordt er voluit geapplaudisseerd. Dit goede optreden wordt afgesloten met het nummer ‘Keep Your Eye On The Twisted’, waarna het publiek tevreden achterblijft.

Het enige optreden in Europa van Metal Church zal later blijken is en van de hoogtepunten van dit festival. Deze band uit Seatlle vierde hun hoogtij dagen eind jaren tachtig tot begin negentig en was een aantal jaren van het toneel verdwenen maar is met een bijna compleet nieuwe bezetting weer helemaal terug van weggeweest. Van de originele bezetting zijn alleen gitarist Kurdt Vanderhoof en drummer Kirk Arrington nog overgebleven. De band is aangevuld met zanger Ronny Munroe, bassist Steve Unger en voormalig Malice gitarist Jay Reynolds. Het optreden begint meteen met twee oude nummers ‘Ton Of Bricks’ en ‘Start The Fire’, waarna we het nummer ‘Leave Them Behind’ te horen krijgen van het aanstaande nieuwe album “The Weight Of The World”. Zanger Ronny laat tijdens dit geweldige optreden horen dat hij totaal niet onder doet voor de originele zanger David Wayne. Dit wordt vooral duidelijk als de band verder gaat met de klassieke nummers ‘Watch The Children Pray’, ‘Batallions’, ‘God Of Wrath’ en ‘The Dark’. Hierna krijgen we nog het nieuwe nummer ‘Madman’s Overture’ te horen, waarna de set wordt vervolgd met ‘Beyond The Black’en ‘Metal Church’. Dit geweldige optreden wordt afgesloten met het nieuwe ‘Gradle To The Grave’, het vernieuwde Metal Church heeft hier een geweldig visite kaartje afgegeven en ziet de toekomst van de band er weer rooskleurig uit met een uitstekend nieuw album in het vooruitzicht.

Hierna is het aan de Zweedse melodische death metal iconen Dark Tranquillity om het uitstekende optreden van Metal Church te evenaren. Dark Tranquillity heeft ook in Duitsland een grote aanhang en het is dan ook erg druk voor het podium. We krijgen vandaag voornamelijk werk te horen van het in 2002 uitgebracht album “Damage Done” zoals de nummers ’Monochromatic Stains’, ‘Single Part Of Two’, White Noise / Black Silence’ en het titel nummer van dit album. Het oudere werk zoals ‘Punish My Heaven’ en ‘The wonders At Your Feet’ worden ook niet vergeten. Hierna krijgen we nog een voorproefje van het aankomende nieuwe album in de vorm van ‘One Thought’, waarna dit optreden wordt afgesloten met ‘Final Resistance’.

Het trio van het Duitse Rage is onder leiding van bandleider Peavy Wagner alweer heel wat jaren met het maken van muziek bezig, het eerste album “Reign Of Fear” werdt dan ook al in 1985 uitgebracht. Het laatste wapenfeit “Soundchaser” stamt echter uit 2003 en de set van vanavond wordt gestart met het intro ‘Orgy Of Destruction’ van dit album gevold door ‘War Of The Worlds’ en ‘Great Old Ones’ die tevens van dit album afkomstig zijn. Hierna krijgen we een greatest hits set voorgeschoteld met nummers zoals ‘Black In Mind’, ‘Solitary Man’ en ‘Set This World On Fire’. Rage weet in het uur dat de band speelt ook nog een drum- en gitaarsolo te stoppen, maar volgens mij kunnen ze hiervoor beter gewoon twee nummers spelen want hiermee wordt de vaart aanzienlijk uit het optreden gehaald. Verder krijgen we nog ‘Don’t Fear The Winter’en ‘From The Gradle To The Grave’ to horen alvorens de set wordt afgesloten door de toegift in de vorm van het uit 1996 stammende nummer ‘Higher Than The Sky’.

De spanning stijgt tegen de tijd dat het Finse Stratovarius het podium op moet, de band zit in een moeilijke periode, zanger Timo Kotipel en drummer Jörg Micheal hebben eind vorig jaar na een heftige ruzie met bandleider Timo Tolkki besloten de band te verlaten en de overige leden laten weten dat vandaag het laatste optreden met de band zal zijn. De fans lijken dit echter niet erg te vinden en staan dan ook massaal voor het podium waar ze onder andere van de nummers ‘Speed Of Light’ en ‘Father Time’ van het album “Episode”uit 1996 kunnen genieten, de set wordt vervolgd met ‘Hunting High And Low’. Op het podium heerst ondertussen een ijskoude stemming, waarbij de verschillende bandleden elkaar nauwelijks aankijken en ieder op zijn eigen plaats op het podium blijft staan. Hierna krijgen we volgens mij het enige nummer van het in 2003 jaar uitgebrachte album “Elements Part 2” in de vorm van ‘I’m Still Alive’ te horen. Stratovarius speelt verder voornamelijk het oudere werk zoals ‘Forever’en ‘Phoenix’ en worden we verder verrast met maar liefst drie nummers van het “Kiss Of Judas Album” te weten ‘Black Diamond’, ‘Forever Free’en het titelnummer van dit album. Hierna wordt dit vrijwel futloze optreden afgesloten met het nummer ‘Eternity’.

Hierna is het de beurt aan de uit Oakland afkomstige band Machine Head om dit geslaagde festival af te sluiten. Machine Head heeft bewezen met de uitstekende cd “Through The Ashes Of Empires” die onlangs uitkwam dat ze nog steeds aan de top staan van de moderne thrash bands. Het optreden begint met het openings nummer ‘Imperium’ van dit nieuwe album en wordt vervolgd door ‘Take My Scars’ en ‘The Blood, The Sweat, The Tears’. Het publiek gaat er weer keihard tegenaan en er ontstaat wederom een massale pit voor het podium. Zanger Rob Flynn heeft vandaag weer bijzonder veel praatjes tegen het publiek en de band geniet dan ook met volle teugen van het applaudisseerde publiek. Het optreden gaat verder met ‘Left Unfinsched’, ‘Ten Ton Hammer’en het ingetogen ‘The Burning Red’. Verder krijgen we nog een aantal nummers van het nieuwe album te horen zoals ‘The Presence Of My Enemys’ en Descend The Shades Of Night’ alvorens het optreden wordt afgesloten met enkele nummers van het 10 jaar oude debuutalbum “Burn My Eyes” in de vorm van ‘Blood For Blood’, ‘Dividian’ en Block’. Waarna we besluiten om met de lange terugreis aan te vangen en op het moment dat we het amfitheater verlaten krijgen we nog de toegift “Old” te horen.

Voor meer foto’s van Rockhard Festival zie het foto gedeelte van deze website.