Afgelopen 1 december vond voor de vierde maal op rij de Arnhem Metal Meeting plaats in het Arnhemse Musis Sacrum. De ze prachtige zaal, gelegen in het hartje van Arnhem was de plaats van handeling waar zo’n 1400 a 1500 metalfans konden genieten van nationale en internationale metal bands zoals Sodom, Asphyx, Unleashed, Primordial, Nifelheim, God Dethroned en Severe Torture. Net als de voorgaande editie was ook deze een aantal dagen voor het festival opnieuw geheel uitverkocht. Deze editie was er voor de metalfan ook genoeg materiaal te koop zoals CD’s DVD’s en allerlei andere merchandise in de diversen aangrenzende zalen. Niets zou een dagje metal meer in de weg staan, echter enige dagen voorafgaand aan het festival kwam het bericht dat headliner Satyricon niet zou spelen op het festival door een blessure van een van de bandleden. Voor de organisatie was er dus een groot probleem ontstaan en zo werd twee dagen voor het festival God Dethroned bereid gevonden het gat te vullen waardoor het programma enigszins aangepast werd. Verder was er ook nog veel te doen om het rookverbod dat in de drie zalen van kracht was. Hiervoor was er wel een speciaal rook gedeelte waar het dan ook gedurende de hele dag gezellig druk was.

Het Zuid Hollandse Cypher had vandaag de eer om het festival af te trappen in de grote zaal “GVH-Stage“ genaamd, echter door de enorme rijen voor de ingang van het Musis Sacrum waren er nog niet echt veel mensen in de zaal. De band liet zich echter niet uit het veld slaan en zetten een degelijke, strakke show neer waarbij de nadruk natuurlijk lag op het eerder dit jaar verschenen debuut ‘Darkday Carnival’ waarvan we naast het titelnummer van dit uitstekende album onder meer de songs “Handfull Of Darkness”, “Forward Devolution”, “Nailed To Redemption” en “Fortune My Foe” voorgeschoteld kregen. Naarmate het optreden verstreek werd het nog wel wat drukker in de zaal maar het publiek echt overtuigen deed de band niet ondanks hun uitstekende inzet en performance. (Martina).

De eerste band in kleine zaal “TMR-Stage” genaamd was Severe Torture dan onlangs het uitstekende album ‘Sworn Vengeance’ heeft uitgebracht. Echter door de enorme rij die voor het Musis Sacrum stond, werd Severe Torture dan ook vakkundig gemist op de laatste twee nummers “Dismal Perseption” en “Till The End” na. Achter in de zaal klonk het geluid niet heel erg denderend, waardoor er maar voor gekozen werd om alvast naar beneden te hobbelen. Even rondkijken leerde ons waar de rookruimte was, uitgerust met bar en eetgelegenheid. Het stond al lekker blauw van de rook, veel van de mensen hielden zich dan ook aan het rookverbod tot wat later op de dag steeds meer mensen begonnen met roken. (Thomas)

Na het uitvallen van Satyricon een paar dagen voor het optreden was het de vraag of de organisatie nog op zulke korte termijn een band kon vinden. Vervanger van gelijk kaliber zou nogal wat lastig worden, maar uiteindelijk werd God Dethroned toegevoegd aan de line-up. De Nederlandse band heeft al flink getoerd ter promotie van hun laatste album, 'The Toxic Touch', en die ervaring is af te lezen aan de show die ze weggeven. Helaas werd het optreden een beetje tegengewerkt door een slecht geluid in het begin, maar later in de set begint het te verbeteren. Enige nadeel was dat de setlist ongeveer precies hetzelfde was als op de tour, dus het was niet moeilijk te raden welke nummers zouden komen. Aan de andere kant, dat krijg je als je 2 dagen van tevoren wordt gevraagd om toch even te spelen. Niettemin zette de heren een heel degelijk optreden neer, met al de eerste echte activiteit voor aan het podium. Aan het einde van het nummer “Soul Sweeper” werd zelfs een extra solo geplakt die op cd niet te horen. (Thomas) 

Setlist God Dethroned:

01. Faithless (intro)

02. Hating Life

03. 2014

04. Nihilism

05. Boiling Blood

06. Villa Vampiria

07. Soul Sweeper

08. Wings Of Pestilence

09. Warkult

10. Sigma Enigma

11. Serpent King

Onze zuiderburen van Panchrysia mochten de kelder inwijden. De band was een grote onbekende voor ons. Ja, ze spelen black metal, maar meer weten we niet. En meer kwamen we ook niet echt te weten door het extreem slechte geluid. Wat was dat brak zeg. Na de pispauze zijn we links van het podium gaan staan, waardoor alles al een stuk beter klonk. Toen was er wel degelijk iets te horen en klinkt de muziek van Panchrysia best aardig. Geen stofzuigerende, doorraggende black metal maar degelijk uitgevoerd en op een normaal tempo. Met ook ruimte voor tempowisselingen en solo's. Toch maar eens iets van opsnorren en luisteren. Vooral zanger Zahrim deed zijn best om de mensen mee te krijgen. (Koos)

Ook onze Duitse feestbeesten van Holy Moses waren aanwezig in Arnhem. En een feestje werd het wel, althans in de voorste rijen. Holy Moses speelde waar het goed in is, ouwe Ruhrgebied thrash in het straatje van Sodom, ouwe Kreator en Destruction. In een set waar voornamelijk de nadruk lag op de oudere albums zoals ‘Finished With The Dogs’, waarvan onder andere het titel nummer voorbijkwam, en ‘The New Machine Of Liechtenstein’ (wie heeft die album titel bedacht?). Veel nummers heb ik echter niet meer op kunnen vangen omdat ik ook nog een stuk bij Panchrysia stond te kijken. Zanger Sabine leek niet zo goed bij stem, maar dat werd wel opgevangen door de rest van de band die een degelijke set speelde. (Thomas)

Voordat de Zweedse 'Masters of Death' begonnen met hun set werd er verbaasd geluisterd naar wat de DJ draaide. Zo hoorden we Marilyn Manson, Sum 41 en Blink 182 langskomen. Toch niet helemaal de keuze die je zou verwachten bij een metal concert waar voornamelijk death en blackmetal geprogrammeerd stond. Draai dan tenminste, zoals al werd gedaan bij de show van Kreator en Celtic Frost in 013, lekker Johnny Cash. Maar goed.

Unleashed is sinds hun comeback album 'Hell's Unleashed' al weer flink aan de weg te timmeren waarbij hun laatste twee albums bepaald niet misselijk waren. Zeker de laatste 'Midvinterblot' werd erg goed ontvangen door pers en fans en het is dan ook weer feest om deze vier mannen aan het werk te zien. Vol vuur werd meteen afgetrapt met opener “Blood Of Lies” van hun laatste plaat, en we raasden snel door. Onderweg mocht het publiek natuurlijk weer meezingen met “Never Ending Hate”, “In Victory Or Defeat” en natuurlijk Unleashed-partyhit nr. 1 “Death Metal Victory”. Het nummer “Winterland” werd opgedragen aan hun Zweedse broeders van Nifelheim en zo ragde Unleashed langzaam maar zeker door hun set heen. Gedragen door een prima geluid was dit een prima optreden. (Thomas)

Setlist Unleashed:

01. Blood of Lies

02. Triumph of Genocide

03. Never Ending Hate

04. Don't Want To Be Born

05. In Victory Or Defeat

06. Midvinterblot

07. Winterland

08. This Is Our World Now

09. To Asgaard We Fly

10. Death Metal Victory

11. Before The Creation Of Time

Asphyx is weer bij elkaar, en nu wordt ook Arnhem aangedaan als plek om te spelen. De sfeer zit er in de zaal al goed in, die dan ook al lekker gevuld raakt. Als de band dan ook start te spelen, gaat de hele zaal los. Veel gewapper met de haren en een pit in het midden laat duidelijk zien dat meer mensen zaten te wachten op deze band. Martin van Drunen is uitermate goed bij stem, en heeft ook nog een gezonde dosis humor (naast zanger heb ik nog een functie in de band, namelijk die van drank-orgel; jullie zijn echt een stel gekken) Paul Baayens en Wannes Gubbels staan met zichtbaar plezier te spelen en ook Martin laat de haardos nogal eens rondgaan. Ook al scheen de band vroeger een stuk statiger op het podium stond, passen de poses van de nieuwere leden ook prima bij de muziek, zoals tijdens “The Rack”. Zoals iemand al opmerkte: Asphyx is de Nederlandse Obituary. Niet moeilijk, wel gewoon een lekker flinke pot death metal zoals je die niet zovaak meer hoort. Mede door het enthousiasme van de band, het goede geluid (hoera, het kan dus toch!) en de heerlijke nummers werd dit voor velen dan ook het optreden van de dag. (Koos)

Setlist Asphyx:

01.Vermin

02. Abysmal Arc

03. The Krusher

04. The Sickening Dwell

05. Serenade In Lead

06. Pages In Blood

07. Food For The Ignorant

08. Asphyx (Forgotten War)

09. Wasteland Of Terror

10. The Rack

Nu ook de drummer vervangen is, is alleen Morgan nog over als enig origineel lid van Marduk. Maar niet getreurd, dat betekende niet dat de kwaliteit van de muziek achteruit zou gaan. Sterker nog, ‘Plague Angel’ en ‘Rom 5:12’ zijn allebei bijzonder goede schijfjes van de Zweden. Alleen jammer was dat ook dit optreden in de grote hal weer geplaagd werd door een wat slecht geluid. Of dat nou door de goedkope oordoppen kwam, of door iets anders weet ik niet. Gitaar was bijna niet te horen, alleen maar zanger Arioch en de veels te harde basdrums van de heer Broddesson. Waarbij het ook lijkt alsof de kersverse drummer nog wat beter moet studeren op de nummers, want af en toe klonk de drum nergens naar. Langzamerhand komt er toch wat verbetering in. Pluspuntje was dat Arioch een stuk meer omgang heeft met het publiek dan in de beginperiode (lees: nul). Natuurlijk was meneer op een gegeven moment ook shirtloos, en net toen we bedachten 'waar zou die beker bloed toch zijn', kwam deze tevoorschijn. Want zoals een vampier zegt: “bloed is goed”. Dus ook voor zangers. Marduk had een prima mix tussen oud en nieuw materiaal gevonden, maar werd een beetje tegengewerkt door het slechte geluid. Jammer, want de band in topvorm kan een redelijk vernietigend optreden neerzetten. (Thomas)

Setlist Marduk:

01. Beast of Prey

02. Still Fucking Dead

03. With Satan And Victorious Weapons

04. Hangman Of Prague

05. Materialised In Stone

06. Womb Of Perishableness

07. Beyond The Grace Of God

08. Wolves

09. Limbs Of Worship

In de kelder (Rusty Stage) was het nu tijd voor Haemorrhage. Deze Spaanse heren en dame maken sinds 1990 de wereld onveilig met hun goregrind. Smerige verhalen over operaties blijven ons dan ook niet bespaart. Voor het optreden was dan ook de nodige aankleding nodig. Zanger Luisma was bedekt met bloed, kauwend op een afgehakt been, terwijl de rest van de band zich in bijpassend dokterstenue vertoonde. Zo raasde en rockte de band door hun set heen, ondersteunt door het altijd 'geweldige' geluid in de kelder. Luisma zette de boel flink op stelten. Stond hij niet in zichzelf te bijten of teksten uit te brullen, dan huppelde hij wel rond met een prothese of een pot gevuld met allerlei afzichtelijkheid. Na elk nummer werden we bedankt volgens het zinnetje: “good people, thank you”. Waarna het volgende nummer klaarstond. De setlist bestond onder meer uit de volgende songs “Treasures Of Anatomy”, “Mortuary Riot”, “Disgorging Innards”, “Apology For Pathology” en “Anatomized”. Het was allemaal best aardig, alleen dat geluid dus, dat werkt het wel tegen. Want daardoor valt het subtiele onderscheid toch wat weg en is het gewoon een geluidsbrij. Niettemin maakte de podiumact veel goed. Als dan ook nog eens het nummer 'Decom-poser' wordt opgedragen aan Christina Aguilera kan het feest niet meer kapot. (Koos)

Afsluiter van de GVH-Stage was vandaag Sodom, nog zo`n degelijke, ouderwetse Duitse thrashband. Met een album met opnieuw ingespeelde oudjes op zak verwacht je een show met ouwe meuk. Dit was echter niet het geval, we kregen gewoon een best-of set voor ons kiezen. En ik weet niet wat het was, maar Sodom wist mij deze keer toch niet totaal te overtuigen. Was het mijn alcohol niveau op dit moment, of lag dit aan het feit dat Onkel Tom er na het tweede nummer voor koos het publiek in het Duits aan te spreken, of het wederom niet al te beste geluid, ik weet het niet. Feit was dat we hier gewoon een zeer degelijke en strakke band aan het werk zagen. Zonder moeite rosten ze door een set met eigenlijk alleen maar hits. En dat mag ook wel eens gezegd worden. Niet super, wel ultra degelijk. Zoals we het van Duitsland gewend zijn in al haar verschijningen, is het geen voetbal, dan wel auto`s. (Thomas)

Setlist Sodom:

01. Blood On Your Lips

02. Wanted Dead

03. Outbreak Of Evil

04. Napalm In The Morning

05. Sodomy And Lust

06. Exis Of Evil

07. The Saw Is The Law

08. Sodomized

09. Der Wachtturm

10. Ausgebombt

11. Among The Weirdcong

12. Rember The Fallen

13. Ace Of Spades

14. Bombenhagel

Nifelheim werd door het hoge intoxicatieniveau en de grote gezelligheid helaas deels gemist. Wel jammer, want zo te zien hadden de heren er wel verdomde zin in. Zo kregen we onder meer de songs “Satanic Sacrifice”, “Bestial Avenger”, “Storm Of The Reaper” en “Claws Of Death” te verwerken. Nu is een lekker black/thrash bandje altijd een mooi einde van een festival, en Nifelheim is er dan natuurlijk ook een van de betere in. Met hun prachtige spikebanden en leren jacken. (Koos)

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!