Met o.a. Arch Enemy, Immolation, Anathema, Tankard, Necrophobic, Moonsorrow, Pungent Stench, Ancient Rites, Aeternus en Thronar.

Begin december vond in Musis Sacrum te Arnhem voor de derde opeenvolgende keer het Arnhem Metal Meeting festival plaats, deze prachtige zaal gelegen in het hartje van Arnhem biedt plaats aan zo’n 1400 a 1500 rock en metalfans uit binnen en buitenland. Mede door de moeilijkheden die het jaarlijks rondtrekkende X-Mas Metal Fest ondervond en uiteindelijk nog niet door ging en de gevarieerde line-up is de Arnhem Metal Meeting voor de eerste keer in zijn bestaan enkele dagen voor de aanvang van het festival geheel uitverkocht. Omdat het programma enkele overlappingen kent hebben we ons vandaag moeten beperken tot de twee hoofdpodia en hebben we de bands Flesh Made Sin, Antaeus, Skyforger en General Surgery die op het D&T podium speelde helaas links moeten laten liggen.

Ondanks dat we ruim op tijd uit Leiden vertrekken moeten we ons nog haasten om de eerste band aan het werk te zien. De verkeerschaos in het centrum is niet te overzien waardoor we wat later als gepland bij het Musis Sacrum aankomen. We zijn binnen enkele minuten binnen maar daarna staan we echter zo’n 15 minuten in de rij om onze jassen af te geven bij de garderobe. Hierdoor missen we het begin van de Arnhemse band Thronar die vandaag het festival mag openen op de van Wijnen stage. Mede doordat de band voor een thuispubliek staat te spelen kan de band op een groot bijval van de redelijk gevulde zaal rekenen. De band brengt ons onder ander de song “Hannibal Ad Portas”, “Eating The Enemy“ en “To Kill And Be King”, afkomstig van het debuutalbum van de band getiteld ‘Death And Glory’, waarna het optreden in stijl wordt afgesloten door de AC/DC cover “Highway To Hell”.

Hierna is het de beurt aan het Noorse Aeternus om te openen op het grote podium van de Nuon stage. De band is mij echter niet geheel bekend, maar de deathmetal die de band ons brengt kan mij aardig bekoren. Aeternus heeft zich onsterfelijk gemaakt met de eerste releases ‘Dark Sorcery’ (1995) en ‘Beyond The Wandering Moon’ (1997) waar de band zich nog van de majestueuze black metal sferen bediende, echter door de jaren heen heeft de band zich meer en meer ontwikkeld tot een deathmetal band. De nadruk van de songs die hier vandaag gebracht werden lag natuurlijk op het eerder dit jaar verschenen album ‘Hexaeon’, echter het geluid is niet al te best en staat redelijk hard in de mix waardoor er een vrij chaotische geluidsbrij ontstaat. Na zo’n twintig minuten houd ik het dan ook voor gezien om even bij te praten met wat oude bekenden.

Op de van Wijnen stage staat het Belgische metal gezelschap Ancient Rites alweer klaar om ons van een flinke hoeveelheid deathmetal te bedienen. De band bracht afgelopen jaar het goed ontvangen album ‘Rubicon’ uit, dat vandaag natuurlijk gepromoot werd, zo kregen we o.a. de songs “Mithras”, “Mother Europe”, “Invictus” en het titelnummer van dit album te horen. Maar het zijn toch echt de klassiekers zoals de songs “Victory Or Valhalla”, “And The Horns Call For War” en “North Sea” waarbij het publiek pas echt los gaat. Op zich is het geluid ook redelijk en de band staat op het podium als herboren en kan op veel bijval van het publiek rekenen. Dit uitstekende optreden van onze zuiderburen wordt afgesloten met het nummer “Fatherland” waarbij zanger Günther nog even met een toegeworpen Belgische vlag zwaait. Alleen valt af en toe de zang vandaag een klein beetje tegen. Jammer want het is een goede show.

Voor het eerst in acht jaar stond Melechesh dan eindelijk eens op Nederlandse bodem te spelen. Dat werd dan ook wel eens tijd, zeker gezien een aantal van de leden uit Jeruzalem verhuisd zijn naar ons koude kikkerlandje. Aanvankelijk waren er eerst nog geruchten dat band op het X-mass Metal Fest zou spelen, maar dat ging uiteindelijk niet door, dus staat de band uiteindelijk in Arnhem op de affiche. Dat mocht ook wel, gezien er net een nieuw album uit is, getiteld 'Emissaries'. Allesbehalve een stijlverandering, dus je kunt hier weer Melechesh opmerkelijke 'mesopotamian black metal' horen. De band begon in ieder geval met veel enthousiasme aan hun eerste nummer, “Secrets Of Sumerian Sphynxology”. Gezien de volle zaal en de uitbundige reactie van het publiek waren zij erg blij dat de band eindelijk op Nederlandse bodem was. Het materiaal kwam voornamelijk af van ‘Emissaries’, en hun vorige plaats ‘Sphynx’. Vandaar dat we dan ook “Of Mercury And Mercury”, “Leper Jerusalem” en “Apkallu Counsel” te horen kregen. Waarna zanger Ashmedi nog maar eens liet weten dat hij erg blij was om hier eindelijk eens te spelen, en zeker met de respons. De van Thanatos geleende bassist Marco de Bruin headbangde alsof z'n leven er vanaf hing en de tevens van Thanatos ingehuurde drummer Yuri klopte alle gaatjes zeer beheerst dicht. Ook beide gitaristen Ashmedi en Moloch leken er veel zin in te hebben. De nummers “Deluge Of Delusional Dreams: Act.I & Act II” en “Triangular Tattvic Fire” volgden elkaar hierna snel op. Als afsluiter kregen we dan nog het openingsnummer van het ‘Emissaries’ album te horen, te weten, “Rebirth Of The Nemesis”. De band bedankt het publiek nogmaals voor hun overweldigende respons en beloofden snel weer op te treden in de lage landen.

Hierna was het de beurt aan het Oostenrijkse Pungent Stench om het publiek te vermaken, de band was volgens mij al een aantal jaren niet meer live te zien geweest op Nederlandse bodem waardoor het aardig druk was in de zaal. De smerige deathmetal gemixt met een flinke pot rock 'n roll van de band en het enthousiasme waar de band mee stond te spelen zorgde voor een perfecte sfeer, het publiek ging uit zijn dak en binnen de kortste keren vormde er zich een stevige moshpit waarbij het bier in de rondte vloog. Het laatste album ‘Ampeauty’ van de band stampt alweer uit 2004, en als ik de website van de band moet geloven zal het er binnenkort een nieuw album verschijnen. De nadruk van de setlist van vandaag lag natuurlijk op eerder genoemd album maar ook de oudere nummers zoals “The Amph Hymn”, “The Gloves Of Metal“, “Splatterday Nightfever” en “Extreme Deformity”. Ondanks dat ik eigenlijk geen materiaal van deze band in huis heb, heb ik zeer genoten van deze band. Vooral zanger/gitarist 'El Cochino' was op een aantal momenten hilarisch, zo kreeg o.a. Arch Enemy frontvrouw Angela een mooie aankondiging en werd het nummer “Dead Body Love” opgedragen aan alle vrouwen in de zaal!!! Samen met Melechesh was dit voor mij de band van de dag, klasse!!!

De muziek van Moonsorrow ligt in het straatje van bands zoals Finntroll en Korpiklaani, folk metal gemixt met de nodige black metal invloeden, voorzien van onuitspreekbare teksten in het Fins. De band is net zoals eerder genoemde soortgenoten ongekend populair bij het jongere publiek, waardoor de zaal al voor aanvang van het optreden van deze band behoorlijk vol stond. De band betreedt het podium besmeurd met rode verf en heeft er vandaag zo te zien zin in, dit slaat al snel over op het publiek. Er wordt geopend met het nummer ‘Kivenkantaja’, afkomstig van het gelijknamige album. Mede door de frisse klanken, het grote lalala-gehalte van songs gaat het publiek redelijk aardig uit zijn dak, er wordt gesprongen en gedanst en al snel vormt zich een stevige pit. Het geluid in de grote zaal is vandaag voor het eerst eens redelijk goed te noemen, maar wel erg hard. Moonsorrow zette hier vandaag een goed optreden neer, maar omdat wij verder niet echt iets hebben met deze band en ook de inwendige mens verzorgt moet worden houden we het halverwege de show voor gezien.

Omdat er ook gegeten moet worden op deze lange dag met uitstekende band missen we het begin van de Zweedse black/death metal band Necrophobic. De band bracht in mei van dit jaar het uitstekende album ‘Hrimthursum’ uit, dat in het straatje licht van het oudere werk van bands zoals Dissection. Als we halverwege de show de zaal inlopen krijg ik een beetje de indruk dat de band wat ongeïnspireerd en rommelig staat te spelen, de muziek van de band komt vanavond niet echt uit de verf dat mede wordt veroorzaakt door het matige geluid. Natuurlijk wordt er veel werk van eerder genoemd album gespeeld maar ook het voorgaande album worden niet vergeten en zo krijgen we onder andere het nummer “Dreams Shall Flesh“ van het uit 2002 stammende ‘Bloodhymns’ album te horen. De songs van Necrophobic steken echter toch goed in elkaar, daar ligt het niet aan. De band heeft vandaag waarschijnlijk dan zijn dag niet moeten we maar denken, de volgende keer geef ik deze band toch zeker nog eens een kans.

Het is tegen de klok van acht uur als de Duitse bierkoningen van Tankard het podium betreden, ik moet toegeven het is alweer enige tijd geleden dat ik de band aan het werk zag en bij het opkomen van zanger Gerre viel meteen zijn enorme bierbuik op, de laatste keer dat ik de band live aan het werk zag moet dan ook ergens in het midden van de jaren negentig geweest zijn!!! De band is dan ook vooral bekend om de gezellige feesten die zij iedere keer weten te bouwen tijdens hun uitzinnige live shows. Doordat het overgrote deel van het publiek al sinds de klok van drie a vier uur massaal aan het bier hebben gezeten en gedurende de hele dag niet meer zijn gestopt gaat de simpele thrash van onze Duitse vrienden er dan ook goed in. Tankard opent hun set met de songs ”The Morning After”, “Zombie Attack” en “Slipping From Reality”. De band is op dreef en vooral zanger Gerre heeft de nodige praatjes en staat geen moment stil. In tegenstelling tot vel andere bands die al een tijdje meedraaien is de stem van zanger Gerre nog steeds net zo lekker rouw als vroeger. Verder worden we nog getrakteerd op de songs “The Beauty And The Beer”, “Maniac Forces” en “Die With A Beer”. Het publiek vindt het allemaal prachtig en er ontstaat een flinke pit voor het podium. Ook het geluid is zeer redelijk te noemen en zo krijgen we ter afsluiting van de set van Tankard nog de klassiekers “Chemical Invasion” en publieksfavoriet “(Empty) Tankard” voorgeschoteld.

Het Engelse Anathema staat vandaag als een van de headliners op het podium van de van Wijnen stage. Anathema is vandaag de vreemde eend in de bijt, ondanks dat de band een roemrijk metal verledens is de band de laatste jaren steeds meer de progressieve kant opgegaan. Of het nu hieraan ligt of niet de zaal is bij aanvang van het engelse gezelschap bomvol, wat verder opvalt, is dat tijdens het afspelen van de introtape de zaal muisstil is. De band trapt meten af met een nieuwe song van het aanstaande album dat naar verwachting later dit jaar zal uitkomen. Volgens de setlist heeft deze song de titel “Anne Further” meegekregen en dit nummer was alvast een pak harder dan de eerder op de website te downloaden was. De band vervolgt daarna hun muzikale reis met de songs “Balance” en “Closer”, beide afkomstig van de laatste release van de band getiteld ‘A Natural Disaster‘. Anathema weet ons vanavond te vermaken met een uitgebalanceerde set met zowel nieuw als oud materiaal, zo krijgen we onder andere achtereen volgens de nummers “Deep”, “Eternity Part 3” en de van het uit 1999 stammende ‘Judgement’ album de songs “One Last Goodbye” en het titelnummer te verwerken. Anathema was tussen al de hardere bands die vandaag stonden een aangename verassing, de band straalde van spelplezier en ook het geluid was nog eens uitstekend, klasse!!! Tegen het einde van de set werden kregen we dan nog enkele klassiekers zoals “Panic” en de van het uit 1993 stammende debuutalbum ‘Serenades’ stammende “Sleepless” te horen alvorens dit uitstekende optreden werd afgesloten met de vaste afsluiter van de band in de vorm van “Fragile Dreams”, waarbij een groot deel van het publiek luidkeels mee staat te zingen. Na een uur zit ook dit optreden erop en laat Anathema het publiek moe, maar meer dan tevreden achter!!!

De organisatie had ervoor gekozen om het optreden van de geoliede machine oorlogsmachine Arch Enemy wat vroeger  op de bill te plaatsen zodat iedereen die met het openbaar moest reizen het gehele optreden zou kunnen meemaken. Geen slechte zet achteraf want de zaal barste bijna uit zijn voegen. En zoals later zou blijken was het bij het na programma Immolation inderdaad al heel wat rustiger. Waren het in 2005 Destruction en Candlemass die als hoofdact mochten fungeren, dit jaar was het de beurt aan het Zweedse Arch Enemy. Ik zag de band eerder dit jaar al een aantal keren een uitstekende vette shows verzorgen op festivals zoals, Graspop, Earthshaker en Wacken Open Air, dat beloofde dus wat voor vandaag. De band opende met de song “Nemesis”, al snel wordt mij duidelijk dat het geluid vandaag niet al te best is en ook nog eens veel te hard staat. Na snel wat foto’s geschoten te hebben in de overvolle fotopit voor het podium besluit ik om een veilig plekje in de zaal te zoeken om te checken of het geluid daar misschien wat beter is! De band vervolgt zijn set met onder meer de songs “Dead Eyes See No Future” en “My Apocalypse”. Met het binnenhalen van frontvrouw Angela Gossow een aantal jaren geleden is het pas echt goed gaan lopen met de band, de albums 'Wages Of Sin', 'Anthems Of Rebellion' en het meest recente 'Doomsday Machine' waarop zij te horen is zijn absolute toppers. De nadruk van de setlist ligt vandaag natuurlijk ook op deze albums, hierdoor is de setlist enigszins voorspelbaar geworden met nummers zoals “The First Deadly Sin”, “Heart Of Darkness”, “Ravenous” en “I Am Legend/Out For Blood”. Het enige oudje dat gespeeld wordt is afkomstig van het uit 1999 stammende ‘Burning Bridges’ album in de vorm van “The Immortal”. Natuurlijk was dit zeer zeker geen slecht optreden van Arch Enemy, de band beukte gewoonweg door de hele set heen die werd afgesloten met de klassieker “We Will Rise”.

Dan de allerlaatste band van vanavond, dit was de enige Europese show die Immolation in 2006 zou spelen; en dat was dan ook af te zien aan de verschillende nationaliteiten die je kon vinden voor het podium. Terwijl de band nog even foto's liet nemen in een zijgangetje, begon de zaal toch al vol te stromen, en dat ondanks dat veel mensen na Arch Enemy weggingen in verband met de laatste trein. Er werd geopend met “Swarm Of Terror” het eerste nummer van de laatste cd ‘Harnessing Ruin’. De band had er zo te zien zin in, want Robert Vigna en Ross Dolan gingen meteen hard tekeer, zowel op hun instrumenten als henzelf. Er werd doorgestoomd met “Father, You’re Not A Father” en “Of Martyrs And Men”, welk opgedragen werd aan Severe Torture. Een nummer van het laatste album waarvan ik de naam even kwijt ben, ook “Under the Supreme” en “Unpardonable Sin” volgden elkaar in rap tempo op, onderbroken door Ross die alle bands van de avond bedankten, en de mensen die er nog waren. Kennelijk was ook het noodlot toegeslagen bij Immolation, de vlucht naar Amsterdam hadden ze gemist waardoor ze moesten uitwijken naar Frankfurt. Daar konden ze een trein pakken, en moesten ze vervolgens nog 3 uur een bus in. Maar ze waren er toch, en dat lieten ze merken.”Unholy Cult” het titelnummer van de vijfde cd kwam langs, en ook nog een nummer van ‘Failures For Gods’ in de vorm van “No Jesus, No Beast”. Daarna werd het tijd voor een nieuw nummer. Ten slotte kwamen ze net uit een studio om deze show te doen. Het nummer dat gespeeld werd heeft de titel “World Agony” meegekregen en klinkt zoals Immolation hoort te klinken. Prima nummer. Het moet binnenkort verschijnen op een EP die uitgebracht gaat worden. Als laatste twee nummers krijgen we nog “Into Everlasting Fire” en ‘Harnessing Ruin’, waarna de koek op was. Ross besloot met de woorden dat in mei een Europese tour op het programma staat (met Krisiun, Aborted en Leng T’Che), waarna de band nog even de handjes schud met een aantal aanwezigen waarna de heren het podium verlaten.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!