Wacken 2007 - Met o.a. Blind Guardian, Iced Earth, Immortal, In Flames, Saxon, Dimmu Borgir, Type O Negative, Destruction, Stratovarius, Therion, Cannibal Corpse, Sodom, Sacred Reich, Moonspell, Napalm Death, Amorphis, Possessed, Overkill, Suidakra, Enslaved, Communic, Haggard, Municipal Waste, Belphegor, Subway To Sally, Blitzkrieg, Týr, Torture Squad, Sabbat, Schandmaul, Sahg, Heaven Shall Burn, Mythlorian, Secrets Of The Moon, Swallow The Sun, Turisas, Moonsorrow, Stormwarrior, Haggard en Mambo Kurt.

Begin augustus geven we ons traditie getrouw naar Wacken zo’n zeventig kilometer ten noorden van Hamburg om het grootste metalfestival van Europa te verslaan. Eugene Straver zorgde voor de plaatjes en de teksten warden geschreven door Talitha Martijn, Martina Schouten, Thomas van Golen, Koos van Marle en Alwin Heeres.

Sinds het uitkomen van de documentaire “Metal: A Headbanger’s Journey” kan er waarschijnlijk wel terecht gezegd worden dat Wacken het metal-mekka is. Zo'n zeventigduizend mensen kwamen in begin Augustus weer bijeen om te genieten van waar metal nou allemaal om draait: live muziek. Locatie was weer zoals altijd het gezellige dorpje Wacken. Door de enorme populariteit was het festival, net zoals afgelopen jaar dan ook al enkele weken voor het festival uitverkocht en werden her en der kaartjes verkocht voor enorme hoge prijzen die soms wel eens de 200 euro overstegen. Dit was natuurlijk tevens te danken aan het feit dat het festival de juiste sfeer uitademt tussen het internationale publiek, naast de vele Duitsers stroomt ook de rest van headbangend Europa leeg en zo was volgens mij het aantal Nederlanders ook groter dan ooit.

Verder kende deze negentiende editie van Wacken Open Air een aantal verandering ten opzichte van de voorgaande edities, zo werd de Party Stage verplaatst zodat tijdens de overlappingen met het hoofdpodium het geluid geen hinder ondervond, maar dit was tevens de kans voor de organisatie om meer kaarten te verkopen door de ruimere opzet van het festival terrein.

De mensen die dinsdag al arriveerden stonden nog voor een nare verrassing. Parkeren kon niet meer naast de tent, in verband met de onophoudelijke stroom regen die de week ervoor was gevallen. Sommige delen van het campinggebied zouden dan onherroepelijk zijn veranderd in openbare modderpoelen. Dat betekende dus lopen met de spullen. Voor sommige mensen verder dan voor anderen. De weerstand was echter vanaf woensdag onverbiddelijk op zon blijven steken, dus vanzelf kwam het weer goed met de ondergrond. Hoewel men nog steeds moest oppassen om niet vast te komen te zitten met de auto in grote stukken blubber, of verborgen greppels.

Dinsdag en woensdag was het prima te doen op het festivalterrein. Het begon wel steeds drukker te worden, maar alles ging nog goed. Pas op donderdag gingen de meeste stands open, dus veel was er niet. Niettemin kon er op woensdag al heerlijk bier gedronken worden in de Beergarten en het eerste concert was ook al een feit om acht uur. De Wackener Firefighters werden met veel gejuich onthaald in de Beergarten. Maar hoogtepunt was stiekem op woensdag al Mambo Kurt. Hoewel wij pas aanschoven tegen het einde van de set, was de pret er niet minder om. Een afgeladen W.E.T. Stage. Veel dronken mensen vermoedelijk, die nog wel even lol wilden maken. Dus werd er meegezongen met Abba, Rage Against The Machine en voor de Nederlandse fans zelfs.... Marco Borsato! Niettemin lieten de metalheads zich niet afschrikken en heel Wacken bezoekend Nederland zong hard mee.

Donderdag 02/08/2007

Zo vlak voordat de poorten naar het echte festivalterrein opengaan is het een drukte van jewelste op het voorterrein. Iedereen wacht totdat ons eindelijk te toegang kan worden verschaft. Er wordt wat rondgeneusd op het klerengedeelte van de metal-market. Er wordt gevoetbald (inclusief streaker) of gewoon meer bier gedronken in de Beergarten.

Voor het eerst sinds jaren waren we eindelijk eens op tijd aanwezig om de eerste band van de dag te aan schouwen, het Engelse Blitzkrieg had de eer om het festival officieel te openen. De band wist al vroeg op de middag een groot aantal mensen op de been te brengen met hun clichématige heavy metal. De band is dan ook een van de grondleggers van de NWOBHM (New Wave Of Britisch Heavy Metal) en een aantal maal gecoverd door het grote Metallica. Het publiek vond het allemaal prachtig en met songs zoals ““Escape From The Village”, “Legion” en “Dark City” kan het optreden niet meer stuk. De band speelde vandaag een degelijke set, echter zanger Brian Ross (ex-Satan)  liet hier en daar wel een steekje vallen, maar de podiumpresentatie van de beste man maakt dat dan wel weer goed. Van het nieuwe album 'Theatre Of The Damned’ speelt de band onder meer de song “My Life Is My Own” en worden natuurlijk de klassiekers zoals niet vergeten. Al met al was Blitzkrieg een prima opener van de eerste dag.

De volgende band die we aan het werk zien is het Australische Rose Tattoo, samen met AC/DC en The Angels de grondleggers van de Australische Rockscene die in de jaren 70 ontstond. Afgelopen jaar mocht Rose Tattoo hun kunsten al vertonen op het te kleine Party stage waar de band een waar feestje wist te bouwen, dit jaar is de band opnieuw present maar dit keer staat de band op het grote hoofdpodium in het kader van “A Night To Remember”. Rose Tattoo bracht eerder dit jaar het uitstekende album ‘Blood Brothers’ uit, ter gelegenheid hiervan toerde de band zo’n anderhalve maand door Europa. Omdat de band een graag geziene gast is in Wacken speelt staat het al ruim voor aanvang van de show al ramvol op het grote veld voor het podium. Zo krijgen we vandaag een greatest hits set voorgeschoteld met songs zoals “Man About Town“, “One Of The Boys“ en het nieuwe “Black Eyed Bruiser”. Verder werden natuurlijk ook de klassiekers in de vorm van “Assault & Battery”, “Rock ’N’ Roll Is King”, “Manzil Madness” en “Nothing To Lose“ niet vergeten. Rose Tattoo weet het aanwezige publiek dan ook prima te vermaken met hun heerlijke goed in het gehoor liggende Rock’n Roll. De band is goed op dreef, de heerlijke groove die we zo goed kennen van de band, de sterke scheurende gitaren, felle solo’s en de schreeuwende Angry Anderson maken het feest dan ook compleet. Maar het zijn natuurlijk de grootste hits zoals “Scarred For Life”, “Bad Boy For Love”, “Remedy” en publieksfavoriet “Nice Boys (Don't Play Rock & Roll)” waar het publiek voor komt. Verder werd er nog even stilgestaan bij het overlijden van medeoprichter en slidegitarist Pete Wells in maart 2006 en bassist Ian Rilen mede verantwoordelijk voor Rose Tattoo’s grootse hit “Bad Boy For Love“ in oktober 2006. Het optreden van Rose Tatttoo stond dan ook als een huis, de degelijke en dampende Rock'n'Roll werd met veel overtuiging gebracht, het publiek vond het prachtig en zanger Angry Anderson had dan ook niet veel woorden nodig om het publiek volledig in te pakken.

Sodom zou vandaag optreden vanwege hun 25 jarige jubileum met een aantal gastmuzikanten. Al ver van tevoren verscheen op internet de setlist, dus waren er wat dat betreft geen verrassingen. Na vier nummers van de laatste cd, kwamen verscheidene oude artiesten langs om nummers te spelen die zij hadden ingespeeld op de cd's. Zo kwamen onder andere oudgedienden Grave Violator, Frank Blackfire, Michael Hoffman, Andy Brings en Atomic Steif langs om historische nummers zoals” Blasphemer”, “Christ Passion”, “Sodomy And Lust”, “Axis Of Evil”, “The Saw Is The Law” en “Wachturm” van de desbetreffende glorieperiode ten gehore te brengen. Chris Witchhunter kon helaas niet komen, daarvoor drumde huidig bandlid Bobby gewoon mee. Gitarist Athator heb ik ook nergens gespot, maar dat kan aan mij liggen. Het was erg interessant om de originele gitaristen met de nummers te zien spelen, maar meer dan dat kan er ook niet van gezegd worden. Voor de die-hard Sodom fan zal het fantastisch zijn geweest om ineens een hele rij nummers te krijgen die live (vaak) nooit gespeeld worden. Maar geheel overtuigend was dit optreden niet. Hoewel de gastmuzikanten als gekken headbangde en zich erg vermaakte, leek er toch niet echt een vonk over te slaan tussen publiek en band. Maar het was dan ook nog vroeg in de avond dat de band op het podium stond. Tegen het einde van de set toen we een aantal echte klassiekers te verwerken kregen zoals “Outbreak Of Evil”, “Ausgebombt” en “Bombenhagel” kwam het publiek uiteindelijk toch nog wat in beweging.

Waren het vorig jaar nog de Scorpions die als headliner fungeerden de eerste avond, ook bekend als “A Night To Remember”, dit jaar was het de beurt aan het Britse Saxon. De band stond de afgelopen jaren al een aantal maal op het grote podium van Wacken en is in Duitsland inmiddels dan ook uitgeroeid tot een zeer grote publiekstrekker. Bij aanvang van het optreden had iedere bezoeker van het festival een mooi plaatsje weten te bemachtigen en het grote veld voor het podium stond dan ook ramvol. Afgelopen maart kwam het nieuwe album ‘The Inner Sanctum’ uit en is daarmee inmiddels het zeventiende studio album van de band. Saxon staat daarmee dan ook al meer dan 25 jaar garant voor een stevige partij heavy metal geweld en de band is na het zien van de twee en een half uur derende show op Wacken dan ook nog lang niet uitgeblust. De show wordt afgetrapt met het nummer “Heavy Metal Thunder“ gevolgd door het nieuwe “Let Me Feel Your Power” en de eerste hit in de vorm van “Dogs Of War”. Van het nieuwe album krijgen we dan nog de single “If I Was You” te horen, deze song is via I-Tines te downloaden en de opbrengst van deze single gaat naar het goede doel, weet zanger Biff tussen de songs door te vertellen. Als tijdens de song “747 (Strangers in the Night)” zanger Tobias van Edguy nog wat meezingt, kan de avond voor de vele bezoekers niet meer stuk. Het publiek vond het allemaal prachtig en werd uizinnig bij het spelen van songs zoals “To Hell And Back Again”, “Motorcycle Man” en “Witchfinder General”. De band maakte vandaag ene goede indruk, vooral zanger Biff was in goeden doen, zijn stem lijk dan ook door de jaren heen steeds beter te worden en ook maakte hij weer een aantal briljante opmerkingen zoals “The festival almost got cancelled because of the bad wheater. The crew worked so hard to fix and dry this field. You should have seen it three days ago., It looked like the battlefields from World War II.....oeps”. Ook de rest van de band deed wat er van ze verwacht werd en maakte de show compleet, bassist Nibbs Carter moet ook over een goede conditie beschikken, de beste man rende gedurende de hele show als een bezetene over het grote podium. Verder was de show voorzien van een groots vuurwerk met veel bommen, vlammen en grootse lichtshow en werden er achter op het podium tevens videobeelden geprojecteerd dat de show zeer ten goede kwam. Verder komen dan nog krakers zoals “Solid Ball Of Rock”, “20.000 Feet”, “Dallas 1PM” en “Princess Of The Night” voorbij waarbij het publiek dan nog even gefilm wordt door Zanger Biff voor zijn persoonlijke archief. Verder kregen we dan nog een grootse show voorgeschoteld en kwam natuurlijk “The Eagle” nog even voorbij die vanachter het drumstel omhoog werd gehesen. Het zijn natuurlijk de uit de jaren tachtig stammende albums zoals de klassiekers ‘Wheels Of Steel’ en ‘Strong Arm Of The Law’ waarmee de band groot is geworden, maar ook het nieuwe werk in de vorm van “Red Star Falling”, “I've Got To Rock (To Stay Alive)” wordt niet vergeten. Ook de op het oude nest teruggekeerde drummer Nigel Glockler gaat als een bezeten tekeer en krijgen we tegen het einde van de set nog de songs zoals “Atilla The Hun”, “Demin and Leather”, “Ashes To Ashes” en “Crusader” te verwerken. Met de klassiekers “Wheels Of Steel”en “Strong Arm Of The Law“ zijn we aan beland bij de laatste songs van deze spetterende show, en het hele optreden van Saxon kan dan ook vanavond de boeken in als een groot spektakel met louter en alleen maar hits. Het optreden werd afgesloten met een groots vuurwerk dat werd ontstoken vanachter het podium, klasse!!!

Hatesphere is de laatste jaren uitgegroeid tot een zeer gewaarde thrash band die de afgelopen jaren veelvuldig te zien is geweest op de Europese podia, zo zagen we de band al enkele weken geleden op het Duitse Eartshaker festival aan het werk. Het Deense vijftal maakte vooral indruk met het album ‘Ballet Of The Brute’ in 2004 en de uit 2005 stammende opvolger ‘The Sickness Within’, de extreme, brute thrash metal en de furieuze hardcore die de band moeiteloos lijkt te combineren zorgt dan ook voor een stabiele aanhang in heel Europa. Het veld van het Hellfest Stage is inmiddels geheel volgelopen als Hatesphere hun set opent met de songs “Lies And Deceit”, “Murderous Intent” en “The Slain”. Natuurlijk ligt de set van vandaag op songs van het eerder dit jaar verschenen album ‘Serpent Smiles And Killer Eyes’ en zo kregen we onder meer nog de songs “Drinking With The King Of The Dead” en “Forever War” voorgeschoteld. Aangespoord door het fanatieke publiek dat wild tekeer gaat weet Hatesphere hier vandaag een zeer sterke indruk achter te laten en trapt het gaspedaal nog eens flink in. De band is goed op dreef en ook het geluid is prima in orde, zo krijgen we verder nog “The Coming Of Chaos” en “Only The Strongest” te horen. Het optreden van deze enthousiaste groep Denen wordt afgesloten met het vet beukende en moddervette “Damned Below Judas” en ” Reaper Of Life”, waarop dit optreden van Hatesphere als zeer geslaagd de boeken in kan.

Voor een echt potje ouderwets thrashen waren die liefhebbers daarvan dan ook aangewezen op het optreden van Overkill. Op het laatste moment zijn ze aan de bill toegevoegd om een uur te spelen op de Party Stage (op donderdag heet het dan nog Hellfest Stage). Tegelijkertijd met het concert van Saxon, maar niettemin is het veld goed volgestroomd als de heren een half uur later dan gepland beginnen. In tegenstelling tot Sodom vlamt de band wel goed, en is het weer een waar feestje van herkenning als de grote krakers zoals “Rotten To The Core”, “In Union We Stand”, “Elimination” en “Wrecking Crew” langskomen. Ook worden er enkele nieuwe nummers gespeeld. Het eerste nummer “Skull And Bones” geheten is een mix tussen up-tempo en een wat lager snelheid. Het is in ieder geval niet een regelrechte hit. Datzelfde geldt voor het tweede nummer waarvan de naam even is ontschoten. Het feestje wordt een beetje verpest als tijdens het laatste nummer “Fuck You” ineens de stroom er mee ophoudt. Per ongeluk of expres, we weten het niet maar het publiek vindt het tamelijk jammer.

Omdat we nog een lang weekend voor de boeg hebben besluiten we het nachtprogramma met de metalkaraoke en the Beer Garten te laten voor wat het is en onze tenten maar eens op te zoeken zodat we morgen weer op tijd aanwezig kunnen zijn om de eerste bands te aanschouwen.