Zaterdag - 22. Mei

De eerste band die de tweede dag van het festival mag openen is de Duitse power metal band Orden Ogan. We komen echter pas halvege de show van deze band aan waardoor we een deel van de set moeten missen. Nummers die we nog wel meekrijgen zijn onder meer het titelnummer “Easton Hope“, van het meest recente album waarvan we ook nog “Welcome Liberty“  en het aan Running Wild refererende “ We Are Pirates” voorgeschoteld krijgen, waarbij tijdens deze laatste song ook nog een schone dame over het podium huppelt met een piratenvlag. Hierop is het optreden echter alweer voorbij en kunnen we ons opmaken voor de volgende band van vandaag. (Martina Schouten)  

De tweede band van vandaag is het Engelse Evile, de band kan gerekend worden tot een van de betere thrash bands van de nieuwe generatie. Na het sterke debuut ‘Enter The Grave’ in 2007 dat vol stond met door Bay Area beïnvloede thrash van grootheden zoals Exodus, Slayer en Testament was het met de opvolger ’Infected Nations’ (2009) meteen raak. De song klonken een stuk volwassener en het album kon op lovende kritieken rekenen. Echter op 5 oktober, 2009 sloeg het noodlot toe en bezweek bassist Mike Alexander onderweg naar het ziekenhuis aan een bloedprop in zijn longen. De band was op dat moment op toer in Zweden en het duurde daarna tot december 2009 voordat de band weer op het podium stond, met nieuwkomer Joel Graham die de zware taak had om Mike te vervangen. De band is dus van ver gekomen maar staat hier vandaag toch maar weer. De band trapt af met de nummers “Infected Nation“ en “We Who Are About to Die“ gevolgd door“Nosophoros“ waarbij de vele riffs en sfeervolle passages elkaar op hoge snelheid afwisselen. De band gaat

vervolgens verder met publieksfavoriet “Thrasher“ waarbij de crowdsurfers in grote getale over de hekken vliegen.  De band geniet zichtbaar en ook het publiek kan de muziek van deze enthousiaste band wel waarderen waardoor er voor het podium een degelijke pit ontstaat. De band is dan ook goed op dreef en in de veertig minuten die Evile ter beschikking heeft geeft de band het publiek geen minuut rust, zo zijn het verder onder meer de nummer “Now Demolition“ en “Time No More“ die ons wel weten te bekoren. Het optreden van de sympathieke Engelsen word vervolgens afgesloten met het felle “Enter the Grave“ waarop de band uit Huddersfield, ondanks enkele technische problemen terug kan kijken op een zeer geslaagd optreden. (Eugene Straver)

Na de heerlijke pot thrash die de Engelsen ons brachten is het aan het Italiaanse Bulldozer om het publiek te vermaken. De band draait alweer heel wat jaartjes mee, want Bulldozer was immers actief van begin jaren tachtig tot de band in 1990 uit elkaar viel. Echter in 2008 is de band opnieuw leven ingeblazen waarop in 2009 het album ‘Unexpected Fate’ verscheen.  Wat betreft de muziek van de band, deze ligt in het straatje van het ouder werk van Venom en Sodom, dus wat we kunnen verwachten is rauwe thrash voorzien van enige blackmetal invloeden. De band weet ons een leuke show voor te schotelen, voorzien van een aantal nieuwe nummers van het in 2009 verschenen album ‘Unexpected Fate’ zoals “Use Your Brain“, “Micro VIP“, “Bastards” en het titelnummer van dit album. Maar ook de klassiekers van de eerste twee albums van de band werden niet vergeten. Zo werd de set namelijk afgesloten met de song “Cut-Throat“, afkomstig van het uit 1985 stammende cult debuut album ‘The Day of Wrath’. Van de originele line-up zijn overigens nog maar twee leden over, te weten zanger Alberto Contini en guitarist Andy Panigada want mede oprichter van de band, bassist Dario Carria pleegde in 1998 zelfmoord. Verder opvallend detail is dat de band hun hele gage van deze show aan Unicef doneerde, op zich heel opvallend voor een metalband want dit is iets wat volgens mij niet heel vaak voorkomt, respect!! Echter of de band hierdoor meer bijval van het publiek kreeg valt te bezien. Want omdat het geluid nogal rommelig was en omdat de band nooit echt populair is geweest was het niet zo heel druk voor het podium. Al met al dus leuk voor de fans maar niet meer dan dat. (Eugene Straver)  

Het Deense Artillery is ook op de weg terug, de band werd immers al begin jaren tachtig opgericht en het debuut van de band, getiteld ‘Fear of Tomorrow’ stamt uit 1985. Dat was ook het jaar dat ik de band voor het eerst zag in het Katwijkse Scum, waar de band op dat moment te zien was ter promotie van het debuutalbum. De jaren daarop heb ik de band eigenlijk niet meer gevolgd, totdat de bandleden tot voor de tweede maal bij elkaar kwamen ergens in 2007, en waarop de band ook weer sporadisch optrad zoals op het Duitse Wacken Open festival. Nu, inmiddels 25 jaar later zie ik de band dus weer, en ook de heren van Artillery zijn heel wat jaartjes ouder geworden want wat ik zie op het podium is een club middelbare heren. De band gaat vervolgens van start met “Rise Above It All”, afkomstig van het meest recente album ‘When Death Comes’ dat in 2009 uitkwam. De band gaat vervolgens verder met “The Challenge” en “When Death Comes” en heeft er zichtbaar zin in want de bandleden stralen op het podium. Verder bestaat de set veel uit nieuwer materiaal zoals “10.000 Devils“, maar ook het ouder materiaal zoals het van het debuut afkomstige “Into The Universe” en nummers als “Upon The Universe I Crawl”, “Khomaniac” en “het titelnummer van het tweede album “Terror Squad” worden niet vergeten. Wat betreft de performance van de band, deze was op zich prima en ook Artillery wist vandaag te overtuigen met een degelijke set van zowel oud als nieuw materiaal. (Eugene Straver)

Onlangs brachten de legendarische Britse rockers van Raven hun twaalfde album ‘Walk Through Fire’ uit en als de mannen het podium betreden word een ding duidelijk. De heren hebben er zin in en gedragen zich als een stel jonge honden. Voor velen is dit een beetje nostalgie, de band werd immers al in 1975 opgericht door de broers John Gallagher en Mark Gallagher. Vandaag blijkt het dan ook echt de dag van oude rockers te zijn, met bands als Raven en Accept dat later op de dag nog aan zal treden. Het optreden van Raven gaat van start met de klassiekers “Take Control”, afkomstig van het uit 1983 stammende album ‘All For One’ en “Life At The Inferno” afkomstig van het ‘Wiped Out’ album uit 1983. De volgende kraker die de band ten gehore brengt is de klassieker “All For One”. De stemming zit er dan bij een groot deel van het publiek meteen goed in waarop de band verder gaat twee nieuwe songs van het onlangs verschenen ‘Walk Through Fire’ waarvan we het titelnummer en de song “Breaking You Down” voorgeschoteld krijgen. De energieke set van deze oude rockers is een genot om naar te kijken, de band maak grappen met elkaar en weet het publiek behoorlijk op te zwepen. De set word vervolgens voortgezet met de nummers “Speed Of The Reflex” en “Mind Over Metal”. Het publiek smult ervan en zelfs de jongere metalheads staan redelijk geboeid te kijken waarop we de nummers “On And On” en het afsluitende “Break The Chain” te horen krijgen. Met deze show bewijst Raven dat de band nog lang niet moegestreden is, en ondanks dat de gloriedagen van deze band in de jaren tachtig lagen weet de band nog steeds wat stevig rocken is, klasse (Martina Schouten)

.

De Amerikanen van Exhorder hebben volgens mij maar twee albums gemaakt, te weten het uit 1990 stammende debuut ‘Slaughter In The Vatican’ en het twee jaar later verschenen ‘The Law’. Verder is de band vaak genoemd als grootste invloed van Pantera, die de  groovende thrash van de band tot hun handelsmerk maakte en daarmee erg groot werd. Dit in tegenstelling tot Exhorder dat eigenlijk bij het grote publiek nooit is doorgebroken. Echter zijn er vandaag veel mensen speciaal voor deze band gekomen, op zich niet zo verwonderlijk want het is alweer achttien jaar geleden dat de band voor het laatst in Europa te zien was. De band trapt af met de twee titelnummers van beide albums, zo krijgen we dus eerst “Slaughter In The Vatican“ te horen gevolgd door “The Law” waarop meteen een grote moshpit voor het podium ontstaat. Omdat de band slecht twee albums uitbracht krijgen we een evenredig aandeel van beide te horen, zo bestaat de set onder meer uit nummers als “Homicide”, “Unforgiven”, “Legions of Death” en het lijflied “Exhorder“. Verder trakteert de band ons nog op twee medleys waarin de nummers “The Tragic Period / Death in Vain / Soul Search Me” en “Incontinence / The Dirge“ verwerkt zitten. Het uurtje dat de band heeft gekregen om hun kunsten te tonen is duidelijk te kort en als na “Desecrator” het optreden er alweer opzit heeft een groot deel van het publiek nog niet genoeg gehad. Echter het strakke tijdschema van het festival laat het niet toe de band nog een nummer te spelen waarop we ons dus op kunnen maken voor een van de hoofdacts van vandaag. (Eugene Straver)

Het Duitse Accept behoeft natuurlijk geen verdere introductie, de band stond immers aan de wieg van de Duitse heavy metal en was enkele jaren geleden al eens te zien hier in Gelsenkirchen.   Echter een ding is er veranderd sinds het optreden in 2005, de band heeft een nieuwe zanger en we zijn dan ook zeer benieuwd hoe deze man het eraf zal brengen. De band opent meteen met een klassieker in de vorm van het sterke “Metal Heart” waarbij we meteen blij worden verrast door de stem van nieuwkomer Mark Tornillo, die voorheen deel uitmaakte van de het Amerkaanse TT Quick. De beste man zingt fantastisch en als de band doorgaat met “Living For Tonight”, weet ik het zeker, deze man zingt een stuk beter dan Udo zelf!! Accept heeft na “Restless And Wild” en “Son Of A Bitch” aan mij al bewezen dat ze beter klinken dan ooit. Het samenspel en de leuke vibes maken deze show erg prettig.  De band rockt lekker verder met “London Leatherboys” en “The Abyss”. Ook het publiek is erg tevreden met de songs en presentatie van de Duitse band en het Amfitheater zit dan ook compleet , afgeladen vol. De heren bespelen het publiek en de vreugde is duidelijk te zien en ook het massaal aanwezige publiek heeft het naar zijn zin. De nummers die verder de revue passeren zijn onder meer “Loseres And Winners”, het nieuwe “Teutonic Terror” en de klassieker “Breaker”. De zanger heeft zich meer dan bewezen en zingt zijn longen uit zijn lijf, maar zonder de kloppende ader op zijn voorhoofd zoals Udo die had bij het halen van de hoge noten. Het lijkt erop dat het deze man helemaal geen moeite kost en als vervolgens  “Up To The Limit” en “I Am A Rebel” gespeeld zijn is het tijd voor de mega kraker in de vorm van “Balls To The Walls” en  “Princess Of The Dawn”. Natuurlijk sluiten de heren deze show af met de publieksfavoriet inclusief intro in de vorm van “Fast As A Shark” waarna we alleen maar kunnen concluderen dat het een heerlijk optreden van Accept was! (Talitha Martijn)

De headliner van vandaag is niemand minder dan Kreator. Mille en zijn band zijn natuurlijk van Duitse komaf en spelen dus een thuiswedstrijd en het is dan ook niet zo verwonderlijk dat het amfitheater nog voller lijkt dan bij Accept. De band draait dan ook al heel lang mee en dat merken we. Het optreden van de Duitse thrash helden gaat van start met het “Choir Of The Damned” intro en al meteen vanaf opener “The Pestilence” kunnen we spreken van een goed geoliede machine. Als de heren het tweede nummer “Hordes Of Chaos” inzetten, zie ik dat het flink losgaat in de pit! Het Amfitheater trilt op zijn grondvesten en het publiek is uitzinnig. Ik kan ook niet anders zeggen dan dat dit hoge klasse is. Na “de kraker “Phobia” gaan Mille en co. gaan in rap tempo verder met  “Enemy Of God “ en “Impossible Brutality”. De moshpit is ernstig groot en overal vliegen lichamen door de lucht, en is het dus een komen en gaan van crowdsurfers waardoor de vangploeg overuren draait. Na “Endless Pain” krijgen we het vette “Pleasure To Kill” voorgeschoteld. Volgens het schema zijn we dan pas halverwege de setlist. Gelukkig maar want zelfs na “Terrible Certainty” en publieksfavorieten “Extreme Aggression” en “Coma Of Souls” zijn de metalheads nog steeds onverzadigbaar. De professionaliteit straalt van het optreden af en de band nam ons zojuist mee op een tijdreis door de complete geschiedenis van de band, want de voorgaande vijf song waren de titeltracks van de eerste vijf albums van de band in chronologische volgorde. Er word geschreeuwd om meer, en dat krijgen we want de band vuurt de en na de ander thrashgranaat op het publiek af. Zo krijgen we “Amok Run” en “The Patriarch” te horen en  vervolgens beukt iedereen er flink op los met, hoe kan het ook anders, “Violent Revolution”. Na “Demon Prince” verdwijnen de heren even om snel terug te komen met de toegift, in de vorm van “When The Sun Burns Red”, de klassieker “Flag Of Hate” en als laatste het scheurende “Tormentor”. De show van Kreator was prima te noemen, het geluid was dik in orde en ook de lichtshow kwam goed uit de verf. We kunnen dus ook concluderen dat Kreator de terechte headliner van de dag was en dit een perfect einde van een geslaagde dag was. (Talitha Martijn)

Ook de tweede dag van deze editie kan als zeer geslaagd de boeken in, ook vandaag was het weer uitstekend met temperaturen van rond de 24 graden. De bands waren prima op dreef. Het waren vandaag dan ook de bands die al een behoorlijke tijd meedraaien in de metalscene zoals Raven, Exhorder, Accept en Kreator die op de grootste steun van het publiek konden rekenen.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!