Vrijdag 09/05/2008

Terwijl de zonnegod ons dit jaar zeer goed gestemd is vertrekken we dit jaar redelijk tijd naar het Duitse Gelsenkirchen. Het ritje van zo’n twee uur verliep ook nog eens voorspoedig en zonder files waardoor we rond de klok van twee arriveren. Als we bij het hotel aankomen is de taxi die ons naar het Amfitheater moet brengen snel ter plekke en kunnen we beginnen aan de zesde editie van het Rockhard festival, deze duurt wederom maar liefst drie hele dagen. Ook dit jaar is festival van te voren nog net niet uitverkocht, maar mede door de mooie weersvoorspellingen loopt het storm bij de dagkassa en is het festival met zo’n zevenduizend man toch nog uitverkocht. Ook dit jaar heeft de organisatie een gevarieerd programma weten neer te zetten met als grootse publiekstrekkers Exodus, Immortal, Volbeat, Iced Earth en het op het laatste moment toegevoegde Testament, in verband met het afzeggen van Celtic Frost. Verder was er op de zondag nog wat ruimte voor een All-star jam sessie met medewerking van artiesten zoals James Rieviera, Jorn en Destruction frontman Schmier.

Als we op het mooie terrein aankomen, horen we nog net wat nummers van The Claymore terwijl we op onze pasjes staan te wachten. Alles is weer keurig geregeld en als we het festivalterrein betreden loopt de tribune inmiddels langzaam vol met metalheads. De sfeer is supergoed en het weer is ronduit fantastisch. Dit belooft een mooi festival te worden. Het grootse deel van opener The Claymore hebben we dus jammer genoeg gemist. Dit was zeker niet onze bedoeling want we hebben al heel wat goed bands ontdekt die vroeg op de bill staan of die het voorprogramma verzorgen. Als je een naam niet kent, kan je beter toch eens gaan kijken. Soms kan een jouw onbekende band erg interessant zijn. Van het kleine stukje wat we gehoord hebben kan ik wel zeggen dat deze redelijk lokale power metal band een leuke opwarmer is voor wat gaat komen en zo konden we onder meer nog genieten van songs “Sygn”, “Arborlon” en het afsluitende “Soulseeker”.

Hierna is het de beurt aan het eveneens Duitse Stormwarrior. Het eerste wat opvalt, is dat de band nogal heeft afgekeken qua podiumpresentatie bij de grote broertjes van Gamma Ray en Helloween en ook de muziek ligt in hetzelfde straatje. Dit is overigens niet echt verwonderlijk omdat Gamma Ray's Kai Hansen achter het succes van de band schuilt, mede doordat de beste man in het verleden een aantal maal samen met de band enkele Helloween klassiekers heeft staan zingen waaronder op het Wacken Open Air festival. Vandaag moet de band het echter alleen waarmaken. Terwijl alle bezoekers hun plekje opzoeken in de zinderende hitte van de felle zon trappen de heren van Stormwarrior na het intro af met onder meer het nieuwe “Heading Northe” en “Heavy Metal Fire”. De band gaat behoorlijk tekeer op het podium en de spelvreugde straalt van de band af. De muziek klinkt anno 2008 misschien wat oubollig, maar de songs zijn doorspekt met vlammend en spetterend gitaarwerk. Dit is goed waarneembaar tijdens enkele nieuwe songs van het onlangs verschenen ‘Heading Northe’, zo krijgen we onder meer de nieuwe nummers ”Metal Legacy” en “Into The Battle” voorgeschoteld. Ook valt het op dat deze band al heel wat mensen zo gek krijgt om met dit warme weer toch flink te headbangen en mee te zingen. Het oudere werk wordt natuurlijk niet vergeten en zo krijgen we dan nog de songs “Odinns Warriors”, “Thunderer”, “Sign Of The Warlord”, “Iron Prayers” en de live klassieker “Valhalla” te verwerken. Al met al een leuke show waarbij de band flink zijn best doet en wat dus beloond wordt door het aanwezige publiek.

Het hierop volgende uit Zweden afkomstige Lake Of Tears kan ons iets minder bekoren en aangezien er ook gegeten en ingekocht moet worden hebben we deze band van een afstandje gevolgd. Echter omdat deze doom/gothic band niet vaak live te zien is weet men toch een groot aantal fans voor het podium te betrekken in een uitgebalanceerde set met werk van alle albums van de band met daarin onder meer songs zoals opener “Return Of Ravens”, “You Better Breathe While There’s Still Air”, “Raven Land” en “The Greyman”. De muziek van de band bevat een mix van gothic en rock met hier en daar invloeden uit de jaren zeventig waardoor het geheel een sfeervolle, releaxte uitstraling heeft. Wat betreft de kwaliteiten van de muzikanten zit het wel goed, de band heeft hoorbaar veel plezier in het bespelen van hun instrumenten dat vooral goed merkbaar is tijdens de diversen solostukken die voorbijkomen. Het optreden wordt vervolgens afgesloten met de songs “Like A Leaf”, “Sweetwater”en “Crazyman”.

Ook de oude rockers vanuit het zonnige Californie Y&T krijgen vandaag een mooi plekje op de bill van het festival en dit is natuurlijk niet onverdiend. De band timmert immers al zo’n vijfendertig jaar aan de weg. Y&T kan dan ook na enkele noten van opener “Huricane” rekenen op een grote publieksrespons. De band beschikt natuurlijk over een oeuvre met voldoende klassiekers om de aandacht van menig festival bezoeker vast te houden, zo komen onder ander de krakers “Mean Streak“, “Dirty Girl”, “Midnight In Tokyo” en “Rescue Me” voorbij. Met een grote hoeveelheid spelvreugde breken ze de tent af, het is dan inmiddels ook behoorlijk druk voor het podium en veel van de nummers worden meegezongen. De band verkeerde vandaag opnieuw in topvorm. Songs zoals “Pretty Prison”, “Black Tiger” en “Look Like Trouble” worden dan ook loepzuiver gespeeld. Bij het nummer “Squeeze” mocht bassist Phil Kennemore nog even zijn zangkunsten waar maken, echter dit was eigenlijk wel heel wat minder dan de zang van frontman Meniletti, leuk voor het vermaak en de nodige afwisseling maar helaas overbodig. De band beschikt dan ook met zanger Dave Meniketti over een uitstekende gitartist, de veelvuldige solo’s van deze goede man mogen er dan ook zijn. Ook zijn zangwerk was vandaag weer perfect en zo kregen we nog een sterke uitvoering van de song “Forever” opgediend. Het optreden van deze oude rockers wordt afgesloten met de ballad “I Believe In You”, grote klasse wat Y&T hier vandaag presteerde.

Op een Duits festival mogen Die Apokalyptischen Reiter natuurlijk niet ontbreken, de bandnaam verwijst overigens naar de 4 ruiters afkomstig uit hoofdstuk 6 van het boek Openbaringen uit het Nieuwe Testament van de Bijbel. Het amphitheater is inmiddels behoorlijk vol gelopen als de band het podium betreedt, na het Intro gaat de band van start met onder meer de songs “Vom Ende Der Welt”, “Riders On The Storm” en “Warum?”. Frontman Fuchs is een geboren entertainer en weet precies hoe hij het publiek moet bespelen, de fans vinden het allemaal prachtig en voor het podium is het dan een drukte van belang. Echter de meest opvallendste verschijning is wel keyboard speler Dr. Pest, die gehuld in een SM outfit opgesloten zit in een enorme vogelkooi. Maar ook de nieuwe gitariste Lady Cat-Man kan op een behoorlijke aandacht van het publiek rekenen. De band brengt ons verder nog nummers als “Seeman”, “Erhelle Meine Seele”, “We Will Never Die” en publieks favoriet “Reitermania”. Wat betreft het muzikale aspect zitten de song redelijk goed in elkaar, de innovatieve metal wordt moeiteloos gemixt met harde riffs die zo uit de uit de death en black ontsproten zijn om vervolgens weer zeer melodieus uit de hoek te komen. Tegen het einde van het optreden worden we dan nog vermaakt met de songs “Die Sonne Scheint” en dat hebben we geweten ook met overdag temperaturen van rond de 25 graden. Het uitstekende optreden van de ruiters wordt afgesloten met de song “Terra Nola”.

Omdat enige weken voorafgaand aan het festival het Zwitserse Celtic Frost plotseling werd ontbonden moest de organisatie op zoek naar een nieuwe headliner. Deze werd al snel gevonden in het uit San Francisco afkomstige Testament. De band bracht onlangs, na een periode van negen jaar eindelijk nieuw plaatwerk uit in de vorm van het zeer sterke ‘The Formation Of Damnation’. Met enige voorkennis wisten wij al dat dit een unieke show van de Bay Area thrasher van Testament zou worden. De heren hebben namelijk Alex Scolnick thuis moeten laten omdat deze andere verplichtingen had waar hij niet onderuit kon, maar de setlist zou wel eens enkele verassingen kunnen bevatten. Als de mannen na het intro van Thin Lizzy's 'The Boys Are Back in Town' met de grote frontman Chuck Billy het podium betreden is het applaus er niet minder om. De eerste paar nummers “Over The Wall”, het geweldige “Into The Pit” en het vijftien jaar niet live gespeelde “Raging Waters”, verlopen echter wat rommelig. Eric Patterson moet nu extra hard werken op gitaar, maar het enorme enthousiasme straalt er vanaf en de heren hebben het duidelijk naar hun zin. Met zijn allen proberen ze het gemis van Alex op te vullen. Zelfs Paul Bostaph op drums neemt als je goed geluisterd hebt, zelfs wat solo’s over op zijn drumkit. Dit bewijst gelijk maar weer wat een goede drummer hij is. De set wordt vervolgd met nummers zoals “The Haunting”, “Practice What You Preach” en “The Preacher”. Wat verder opvalt, is het basgeluid van Graig dat klinkt als nooit tevoren en knalt er nu meer uit door het gemis van een gitarist en ik ervaar dit als zeer positief. Met “Henchmen Ride” wordt het nieuwe werk ook niet vergeten en tijden het hierop volgende “Reign Of Terror“ laat frontman Chuck ons weten at de band deze song al meer dan vijftien jaar niet meer live gespeeld heeft. Na “Souls Of Black” gaat de band verder met “C.O.T.L.O.D.”, dat na enkele minuten geheel de mist in gaat waarop de band de song vrolijk opnieuw begint. Vervolgens krijgen we dan nog de song en mijn favoriet “Alone In The Dark”, het nieuwe “3 Days In Darkness” en “Low” voorgeschoteld en wordt het optreden afgesloten met het sublieme “Disciples Of The Watch”. Al met al een leuke en vermakelijke show zoals we toch van Testament gewend zijn. Het geluid hield wat te wensen over, echter het plezier van de band en de lichtshow die met de intredende duisternis pas goed zichtbaar werd maakte een hoop goed. Verder detail is dat tijdens de gehele show van Testament het Amphitheater overvol was, de sfeer was uitstekend en het publiek was goed gestemd. Rond de klok van elf uur was het weer gedaan met de pret en verliet de band het podium. Al met al een gedenkwaardige dag met een hoop leuke bands met werkelijk fantastisch weer en zeer relaxte sfeer.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!