Het Heavy Metal Maniacs Festival viert dit jaar alweer hun tienjarige jubileum, de organisatie wist dan ook goed uit te pakken met bands als Tygers Of Pan Tang, Picture, Vortex en als klap op de vuurpijl het Canadese Exciter. Dit jaar zou het festival tevens maar liefst twee dagen duren, plaats van handeling Manifesto te Hoorn. Helaas was het voor ons niet mogelijk om vrijdag 23 oktober aanwezig te zijn waardoor we de bands Chainsaw, Praying Mantis en Picture hebben moeten missen. Verder had de organisatie te kampen met enkele afzeggingen op het laatste moment waardoor op de vrijdag Tokyo Blade was komen te vervallen en op de zaterdag was het de reünie van Sad Iron die niet doorging. Gelukkig bleven er genoeg interessante bands over ging en was er op de zaterdagmiddag voorafgaand aan het festival een warming up party in Café Fame in Hoorn waar de coverband Denim & Leather te zien was. Tevens was er daar ook een meet-and-greet met diversen bands die op het festival op zouden treden zoals het de speedmetal band Exciter.

Helaas hebben we de warming up party moeten missen en komen we rond de klok van vijf uur aan bij Manifesto. Als we over de parkeerplaats lopen zien we dat het al behoorlijk druk is en zien we zelfs kentekenplaten van auto’s uit Duitsland en Italië. Verder heeft de organisatie ook gezorgd voor de inwendige mens en staat er vlak voor de zaal een frietkar waar tegen schappelijke prijzen een vette hap gekocht kan worden. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat als we bij Manifesto aankomen het buiten behoorlijk druk en uitermate gezellig is.

Door het wegvallen van het Sad Iron is het programma enigszins aangepast, zo begint opener Hysterica een kwartiertje later maar mag de band wel wat langer spelen om de vrijgekomen tijd op van Sad Iron op te vullen. De Zweedse band bestaat geheel uit een aantal goed ogende dames band en het is dus helemaal geen straf om deze band op het podium aan het werk te zien. De band trapt af met de nummers “The Bitch Is Back“ en “We Are Undertakers“. Verder opvallend detail is dat de zaal binnen de kortste keren behoorlijk vol loopt om de Zweedse dames aan het werk te zien. Gedurende de eerste songs kampt de band echter wat met gitaarproblemen wat de vaart behoorlijk uit de set haalt maar gelukkig zijn deze na een aantal songs snel opgelost en gaat de band verder met nummers als “Pain In The Ass“, “Bless The Beast“, “Wreck Of Society“ en “Devil In Me”. De band speelt vandaag met invaller Jessica Fox, die gitariste RockZilla vervangt en “en zij doet dit niet geheel onverdienstelijk. Natuurlijk ligt de nadruk van de setlist op het eerder dit jaar uitgebrachte ‘Metalwar’. Op dit album schotelen de dames ons recht toe- recht aan heavy metal voor en ook live doet Hysterica het goed al lijkt het er wel op dat de band nog maar weinig podiumervaring heeft opgedaan. Wel worden we nog verrast met een nieuwe song in de vorm van “Message From The Dark”. Na een klein uur wordt uiteindelijk het nummer “Louder“ ingezet waarop de band het podium verlaat.

Hierna is het de beurt aan het eveneens uit Zweden afkomstige Enforcer, deze nog zeer jonge band is mij echter geheel onbekend en ik weet dan ook niet goed wat ik van de band moet verwachten maar als het intro “Diamonds And Rust” van Judas Priest door de speakers knalt, belooft het een mooie show te worden. De stevige heavy metal die de band ons brengt wordt zeer energiek en enthousiast gebracht en dit slaat al snel over op het publiek dat met volle teugen staat te genieten. Enkele songs die ik voorbij hoor komen zijn onder meer “Black Angel”, “Speed King” en “On The Loose”. Verder speelt de band ook een nieuwe song, maar de titel heb ik hiervan helaas niet meegekregen. De muziek van Enforcer ligt in het straatje van het oudere werk van Iron Maiden en Judas Priest, het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de band ons verrast met de Priest cover “Tyrant”. Verder is het voornamelijk werk van het debuutalbum ‘Into The Night’ dat de band ons ten gehore breng alvorens het optreden wordt afgesloten met “Evil Attacker”. Wat mij betreft was het optreden van deze heren zeer geslaagd, de band had een tomeloze inzet en ook de performance was zeer energiek waardoor de band sympathiek overkwam. Ik ben dan ook zeer benieuwd wanneer de band opnieuw ons land aandoet want we gaan vast en zeker nog veel horen van deze band.

De volgende band op de bill is het Nederlandse Vortex dat dit jaar zijn dertig jarige jubileum viert. Samen met bands als Picture, Bodine en Vandale is Vortex een van de grondleggers van de Nederlandse hardrock en heavy metal. De band ondergaat door de jaren heen de nodige bezettingswisselingen maar gitarist Martjo Brongers is na dertig jaar trouwe dienst nog steeds de drijvende kracht achter Vortex die met name in Duitsland nog steeds een cultstatus heeft. Bij aanvang van het optreden verschijnt zanger Jurjen Tichelaar ten tonele met een pruik en de nodige corpsepaint. Omdat ik de band eigenlijk nog nooit eerder aan het werk zag wist ik niet wat ik kon verwachten, maar de band brengt hun songs met de nodige power en de juiste hoeveelheid energie. Wat betreft de setlist, deze bestaat onder meer uit songs zoals “Riptor”, “Welcome To Metalland”, “Hammer Of The North”, “Beauty And The Teeth” en “Gotta Get Away” die stuk voor stuk met een hoop humor worden ingeleid door zanger Jurjen. Verder wordt tijdens “With Witches Help” het nodige vuurwerk ontstoken en wordt tijdens “Open The Gate” het podium bevolkt door een wilde horde metalheads. Al met al weet Vortex het publiek goed te vermaken en zet de band een degelijk show neer. Het optreden wordt vervolgens afgesloten met het nummer “Shout” waarbij het publiek nog eenmaal uit zijn dak gaat. Wat betreft de performance van vandaag, daar viel weinig op aan te merken en zoals ik na deze show kan concluderen kan de band met gemak nog dertig jaar mee.

Het Engelse Tygers Of Pan Tang is naar Hoorn gehaald voor een exclusieve show in Nederland. De band werd eind jaren zeventig opgericht en bracht in 1980 het debuut ‘Wild Cat’ uit. De band bracht de jaren hierop volgend enkele uistekende albums uit maar ging uiteindelijk uit na de release van het vierde album uit elkaar. Door de jaren heen waren er vervolgens diversen reünies en sinds 2001 is de band weer bij elkaar in diversen samenstellingen met als enig overgebleven origineel lid gitarist Robb Weir. Als de band dan uiteindelijk het podium in Hoorn betreedt, word er afgetrapt met een oudje van het debuut album ‘Wild Cat’ in de vorm van “Euthanasia” dat gevolgd word door het uitstekende “Raised on Rock”. De band heeft er duidelijk zin in en wat verder opvalt is dat de setlist veel oud werk bevat zoals “Take It”, “Hellbound” en “Gangland” allen afkomstig van het tweede, uit 1998 stammende album van de band genaamd ‘Spellbound’. Maar er was ook plaats voor enkele nieuwe song, zo kregen we van het in 2008 verschenen ‘Animal Instinct’ onder meer de nummers “Hot Blooded” en “Live for the Day” te horen. Het waren echter vooral de klassiekers waar het publiek voor was gekomen en die kregen ze ook, zo werden nummers als “Suzie Smiled”, “Slave to Freedom” en het afsluitende “Don’t Touch Me There” niet vergeten. Het optreden van de Engelsen is dan inmiddels behoorlijk uitgelopen, maar het publiek maalt er niet om als de band nog eenmaal terugkomt om hun grootste hit “Love Potion No. 9” voor te dragen. Al met al wist de band mij behoorlijk te overtuigen en met deze uitstekende setlist van vanavond en een behoorlijk dosis energie kan de band bij het Nederlandse publiek niet meer stuk.

Omdat we nog een wandeling van zo’n twintig minuten richting station voor de boeg hebben moesten we helaas de headliner Exciter missen maar naar wat ik later heb vernomen was het een waar feest geworden met als hoogtepunt de klassieker “Heavy Metal Maniacs”, de song waar de jubilerende organisatie zijn naam aan heeft te danken. Een betere afsluiter had men dan ook niet kunnen wensen. Al met al was het een mooie dag met een aantal uitstekende bands, enige kanttekening is echter dat er niet echt met een strak tijdsplan werd gewerkt waardoor het nogal onduidelijk was hoe laat en hoe lang een band op het podium stond maar volgend jaar proberen we in ieder geval weer aanwezig te zijn. Verder rest mij nog 1 ding, bij deze wil ik nog even Stefan van Zijl bedanken voor de gastvrijheid en succes toegewenst voor 2010 want het zal niet meevallen dit tienjarige jubileum te overtreffen.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!