Vrijdag - 10. Juni
 

De eerste band die het festival mag aftrappen is Contradiction. Deze heren hebben de zware taak om het publiek wakker te schudden en klaar te stomen voor wat volgt. De mannen hebben een aardige setlist met onder andere de songs “The Voice Of Hatred”, “The Warchitect” en “The Spectator”. De band speelt vol overgave en doet zijn best om de mensen naar de tribune te lokken. Halverwege de set zie je ook dat het een beetje voller aan het worden is. De band beukt verder met “The Essence Of Anger” en “Demon”. Het is geen slechte band, en openen op Rockhard zal mooi op hun CV staan. Na de songs “Break The Oath”, is het tijd voor een toegift (wat wel wat vreemd is om te doen als opener) in de vorm van “Nation Of Fear”. Hiermee is de opening van het festival een feit.

Hierop is het de beurt aan het Chileense Procession. De band onder leiding van zanger  / gitarist Felipe Kutzbach speelt donkere, epische, majestueuze doom. Bij aanvang van de Chilenen ligt het Amfitheater er zonovergoten bij. De nummers die de band ten gehore brengt zijn voorzien van opzwepende riffs in combinatie met welhaast epische zanglijnen die in het straatje liggen van een band als Candlemass. Zo krijgen we onder meer het nummer “Raven Of Desease” voorgeschoteld. Tegen het einde van set pakken donkere wolken samen boven de arena en wordt het aanwezige publiek getrakteerd op stortregens die gepaard gaan met donder en bliksem. Gelukkig is dit van korte duur, en als de band het podium verlaat verschijnt de zon weer. Typischer dan dit zal het dit weekend niet meer worden. Al met al wist Procession een gedegen set neer te zetten, echter voor het overgrote deel van het publiek van rockhard zal doom slechts een bijzaak blijven.

Postmortem zit inmiddels al zo’n twintig jaar in het vak. De band speelt een mix van ruwe death-thrash, voorzien van donker gestemde gitaren waar overheen zanger Matthias Rütz zijn zangpartijen uitspuwt. Op zich weet de band zich prima staande te houden, maar na een nummer of vier begint bij ons de aandacht toch wat te verslappen. Het gespeelde materiaal is net wat te eentonig, waardoor we besluiten om de rest van het terrein eens te verkennen want er moet toch ook gegeten en geshopt worden.

De Ierse metal band Primordial is ooit begonnen als traditionele black metalgroep. Maar ondertussen voegt de band alweer vele jaren, en met toenemend succes, diverse andere invloeden aan hun muziek toe zoals folk, doom en thrash. De band was onlangs nog te zien in Nederland waar enkele spetterende shows werden verzorgd. Mijn verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen voor het optreden van vandaag op Rockhard. Op het moment dat de band het podium betreedt is het inmiddels een stuk drukker in het Amfitheater, dit in tegenstelling tot de voorgaande drie bands. Het is vandaag dus wel duidelijk waar het publiek voor gekomen is. De band weet dan ook opnieuw een prima optreden neer te zetten, en dat ondanks dat de band op een zonovergoten podium staat te spelen in plaats van in een donkere, sfeervolle zaal. Nummers die onder meer voorbijkomen zijn “No Grave Deep Enough", “Lain With The Wolf" en "Bloodied Yet Unbowed”, allen afkomstig van hun onlangs uitgekomen album 'Redemption At The Puritan's Hand’. De volledig geschminkte en met bloed overgoten zanger Alan Averill Nemtheanga is natuurlijk het middelpunt van de band met zijn mimiek en expressieve gebaren. Wat mij betreft is het bloed en de verf niet echt nodig, maar het levert wel mooie plaatjes op. Wat betreft de overige songs op de setlist, die bestaat onder meer uit de eerste drie song van het in 2007 verschenen ‘To The Nameless Dead’ in de vorm van "Empire Falls", “Gallows Hymn" en "As Rome Burns". Het geluid is verder prima in orde, en ondanks dat de charismatische zanger Alan de gehele show in het middelpunt staat, staat de rest van de band er rustig, kalm en bedeesd bij. Dit terwijl zanger Alan constant het publiek probeert op te jutten. Na een klein uur zit de show van de Ieren er alweer op en wordt het optreden afgesloten met de nummers “The Coffin Ships” en “Gods To The Godless”. Al met al wist Primordial in een uur tijd dan ook behoorlijk te overtuigen, en wat mij betreft had de show nog wel wat langer mogen duren, klasse!

Als het vervolgens tijd is voor mijn favoriet van vandaag, te weten Enslaved zit het amfitheater al flink vol! Deze band hoeft zich dan ook niet meer te bewijzen, want door de vele optredens is de band inmiddels een geoliede machine. Voor een band die ooit begon als een pure viking/black metal band zijn ze door de tijd al ver van dat genre verwijderd geraakt. Op ‘Mardraum’ (2000) waren de eerste tekenen al hoorbaar, maar zeker op “Below The Lights” (2003) werd een psychedelische weg ingeslagen die op de latere platen geperfectioneerd werd, waarop de heren wat mij betreft de perfecte mix hebben weten te vinden. De band gaat van start met “Ethica Odini” en “Raidho”, tevens de eerste twee nummer van het in 2010 verschenen ‘Axioma Ethica Odina’. Na nog wat bijstellingen van het geluid, gaan de mannen flink los en ze hebben het zichtbaar naar hun zin. Gitarist ‘Ice Dale’ staat zoals altijd flink te showen met zijn strakke ontblote, en gebruinde bovenlijf, waardoor de vrouwen vandaag ook aan hun trekken komen. De band speelt verder onder meer de nummers “Fusion of Sense and Earth” en “Return to Yggdrasil”. Als “Ground” ingezet word, lijkt het publiek steeds meer interesse in de band te krijgen. Deze band is gewoon een zeer professionele groep muzikanten en ze kunnen dus met gemak het aanwezige volk opzwepen. Dit komt mede doordat de meeste nummers zich op een mid tempo bewegen, gedreven worden door sterke riffs en zanglijnen, maar ook door vertragen en versnellen op de juiste momenten blijft het geheel boeien. Zo ook het opbouwende “Giants” en het zeer sterke “Lightening”, beide afkomstig van het meest recente album van de band. De ritmesectie van de band is vandaag prima in orde, waardoor gitaristen Ice Dale en Ivar Bjornson kunnen bljiven strooien met vette riffs. Maar ook toetsenist Herbrand Larssen speelt vandaag een hoofdrol, want door zijn prima cleane zang die overigens nergens geforceerd of misplaatst is zijn de zangpartijen van Herbrand een prima aanvulling op de brute grunts van zanger Grutle Kjellson. Als de band “Ruun” en “Allfadr Odinn” ten gehore heeft gebracht, krijgen we vervolgens de Led Zeppelin cover “Immigrant Song” voorgeschoteld. Ook dit nummer wordt zeer goed ontvangen door het publiek. Als laatste nemen deze stoere Vikingen afscheid met “Isa”, erg jammer dat deze show alweer voorbij is.

De headliner van de eerste dag van deze editie is het Zwitserse Triptykon, de band van voormalig Hellhammer / Celtic Frost zanger en gitarist Tom Gabriel Warrior. Aanvankelijk zou Celtic Frost al in 2006 op het Rockhard festival te zien zijn, echter enkele uren voor de show werd de frontman toen voor een spoedopname naar het ziekenhuis overgebracht en ging de show niet door. In 2008 kwam de herkansing, echter enkele weken voor het festival viel de band uit elkaar en moest de organisatie op zoek naar een vervanger. Gelukkig is driemaal scheepsrecht en maakt Tom Gabriel Warrior nog een kort excuus voor het niet doorgaan van de voorgaande twee shows op Rockhard, waarop het publiek “WARRIOR ....WARRIOR” begint te roepen. Triptykon trapt vervolgens rond de klok van half tien af met de Celtic Frost song “Procreation (Of The Wicked)”. Wat we vervolgens voorgeschoteld krijgen is een set voorzien van een aantal Triptykon nummers in de vorm van “Goetia”, “Abyss Within My Soul“ en “The Prolonging”, afkomstig van het in 2010 uitgekomen album ‘Eparistera Daimones’. Natuurlijk kan de Celtic Frost klassieker “Circle of the Tyrants” afkomstig van het uit 1985 stammende ‘To Mega Therion’ niet ontbreken. Het publiek reageert enthousiast bij het spelen van de song waarop voor het podium een grote moshpit ontstaat. Ook de crowdsurfers vliegen in grote getale over de hekken heen, maar wat wil je, de song staat na al die jaren nog steeds als een huis. Ook de Celtic Frost nummers “Babylon Fell” en “Synagoga Satanae” komen nog voorbij, dit tot groot genoegen van het publiek. Hierbij vallen vooral de zware riffs, de donderende drums en lage baspartijen op, waar zanger Tom Gabriel Warrior zijn klaagzang dan weer overheen spuwt. Verder vinden we in de set nog een tweetal Hellhammer songs, te weten “The Third Of The Storms” en “Messiah”. Al met al weet Tom Gabriel Warrior met zijn Triptykon een prima optreden neer te zetten. Wat verder opviel was dat ook de oude Hellhammer en Celtic Frost de tand des tijd met gemak hebben weten te doorstaan. De band blijkt een prima headliner te zijn, en dat de toekomst heeft dan ook nog veel te bieden heeft voor Triptykon.

Wat ons betreft kunnen we terugkijken op een gedeeltelijk geslaagde eerste dag. De eerste drie band van vandaag waren van een wat minder kaliber dan de laatste drie. Zowel Triptykon, als ook Enslaved waren vandaag de terechte winnaars met Primordial als goede derde.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!