Dark Fortress Venereal Dawn

Century Media Records

Website: Dark Fortress

Het Duitse Dark Fortress weet al twee albums op rij te verrassen met bijzonder complexe en gelaagde werkjes waarbij de black metal weliswaar niet altijd even duidelijk meer op de voorgrond treedt, maar het muzikantschap des te meer.

Hoewel het even heeft geduurd voordat dit volgende album verscheen is het duidelijk dat de inspiratie nog niet echt opgedroogd is. Opener “Venereal Dawn” klokt meteen een goede 11 minuten en gaat werkelijk alle spectra door die je kan bedenken. Van een rustig begin waarbij je de gemoedstoestand voelt toenemen van rust tot angst, een bruggetje met 1 spookachtige riff en dan een explosie van drums en gitaar. Wat volgt is een achtbaanrit langs allerlei vormen van melancholie en expressie, mooi solowerk, Roemeens gezongen teksten en langzame slepende stukken. En dan heb ik het nog niet eens over het literaire werk wat de tekst is geworden. Daarover later meer. “Lloigor” is alsof de heren te goed geluisterd hebben naar ‘Blackwater Park’ van Opeth? Is dat een belediging? Verre van. Maar het gitaarwerk tussen de coupletten in lijkt wel zo erg veel op de Zweden dat het iedere luisteraar meteen moet opvallen. De coupletten zijn veel dreigender en minder melodieus van aard maar contrasteren daardoor juist weer goed met het gitaarwerk. Voordat je het door hebt is het nummer voorbij. “Betrayal and Vengeance” is een rechttoe rechtaan stampnummer dat als een grote kolos voortploegt. Verwacht geen blastbeats maar gewoon een degelijk marcheertempo met prima riffs om het te ondersteunen. Aan het eind van het nummer volgt nog een koortje dat in het, naar het lijkt, Nahuatl zingt wat een oude taal uit Midden-Amerika is die ook door de Azteken werd gebruikt. “Chrysalis” is dan wat ingetogener en bijna psychedelisch van aard, terwijl “I am the Jigsaw of a Mad God” juist weer een combo lijkt tussen de vorige twee nummers. Vooral op twee derde van het nummer is de muziek uitermate krachtig met het dwingende “First Came Light”. “The Deep” is uitermate vreemd hierna. Voornamelijk bestaande uit laag gestemde akoestische gitaren hebben ze bijna wel iets weg van zware cello’s. Het korte nummer gaat daarna door naar puur flamenco-muziek wat wellicht even wennen is voor mensen. Maar het past in het grote geheel. “Odem” is er weer voor het betere ros werk en de band ramt hier angstaanjagend hard alle minuten mee vol, behalve op wat betoverende solo’s na. “Luciform” lijkt daar op in te spelen door te gaan met de blastbeats maar daaromheen gebeurt zoveel meer. Zanger Morean beeld het einde van het album kunstig uit door steeds wanhopiger te klinken in zijn zanglijnen. De sfeer die het nummer dan ook neerzet is alsof het einde van alles in zicht is. “On Fever Dreams” klinkt wellicht alsof iemand de koortsdromen van een patiënt heeft genomen als basis van het nummer, want die indruk laat het wel achter. Dit monster van een nummer begint met kalm gitaarspel waarna er al meer onheil de muziek in sluipt alvorens de eerste gitaren weer te horen zijn. Dit nummer zou het niet slecht doen op iets als Roadburn. Het is zwaar, log, traag, psychedelisch, een hoge cleane vrouwenstem die in het Arabisch wat mee zingt, dat gekmakende pianoriedeltje dat maar door blijft gaan om na een volle 1 uur en 8 minuten het album hiermee weg te laten zinken. Een hele zit, maar het is het meer dan waard.

Dan de literaire onderbouwen, want net als voorgangers Eidolon en Ylem is ook dit album een conceptalbum. Heel los gebaseerd op een idee uit Stephen R. Donaldson’s boek "The
Wounded Land" gaat het over hoe het zonlicht een corrumperende kracht is geworden. Mensen verschuilen zich in grotten om niet aan de destructieve invloed blootgesteld te worden. Een aantal mensen, ziek en verrot vanwege het malicieuze zonlicht, aanbidt hun gedeformeerdheid door mensen te offeren. Het album neemt het perspectief van één van de slachtoffers die een reis maakt met zijn eigen geest naar de afgrond van het denken. Hoe zien wij ons zelf? Wat is onze essentie en kunnen wij als geest bestaan als onze kern van mens zijn van ons wordt afgenomen. Het is een album vol ideeën en de bijgevoegde liner notes zijn een genot om door te lezen naast de teksten. Dark Fortress laat zien dat ze op grote hoogte staat, niet alleen qua muziek maar alle elementen die er nog bij komen kijken. ‘Venereal Dawn’ is een album dat de enigszins open minded liefhebber van Black metal een keer moet luisteren. Er zijn zoveel verschillende muziekstijlen, tempo’s, instrumenten en riffs te vinden dat er voor elk wel wat wils te vinden is. (Thomas van Golen)


Tracklist:
01. Venereal Dawn
02. Lloigor
03. Betrayal And Vengeance
04. Chrysalis
05. I Am The Jigsaw Of A Mad God
06. The Deep
07. Odem
08. Luciform
09. On Fever's Wings


Line-up:
V. Santura - Guitars
Morean - Vocals
Asvargr - Guitars
Draug - Bass
Seraph - Drums
Paymon – Keyboards

Koop nu Dark Fortress bij LARGE