Joe Satriani Unstoppable Momentum

Epic Records / Sony Music

Website:

Joe Satriani

Een solo carrière hebben én in Chickenfoot spelen dan gaat het natuurlijk over Joe Satriani. Een bezig baasje. Het laatste Chickenfoot album stamt uit 2011. Zijn vorige solo album ‘Black Swans And Wormhole Wizards’ uit 2010. In 2012 breng je dan nog een live cd/dvd uit en tja… wat moet je dan in 2013 doen? Precies een nieuw album uitbrengen: ‘Unstoppable Momentum’. Om één en ander fris te houden besloot de snarenplukker een andere band te vormen en daar de studio mee in te duiken.

Het werken met een andere band heeft er zeker toe geleid dat dit album weer een andere kant van de al zo veelzijdige gitarist belicht. Die band bestaat uit bizarre muzikanten: Mike Keneally (o.a. Vai/Zappa), Chris Chaney (o.a. Slash/Alanis Morissette) and last but not least Vinnie Colaiuta (o.a. Sting/Zappa): muzikanten die hun sporen al vele malen hebben verdiend. Als single is gekozen voor “A Door Into Summer”. Het makkelijkst in het gehoor liggende nummer en in dat opzicht een logische keus. Voor de rest van de songs geldt dan ook dat ze totaal niet op die song lijken. Satriani’s gitaarspel is uit duizenden herkenbaar, maar als een kameleon weet hij zijn toon keer op keer in te zetten voor datgene waar de song om vraagt. De ene keer is het blues, dan weer een dixieland achtig stuk dan weer rock en zélfs voor een countryshuffle is plek! De rocksongs refereren hier en daar aan de muziek die Satriani maakte op ‘Not Of This Earth’ en ‘Flying In A Blue Dream’ (wat minder voor de hand liggende maatsoorten en aparte breaks) waardoor je als luisteraar er bij moet blijven. Toetsenist Keneally gaat er hier en daar vol tegenin om in andere songs juist Satriani’s melodielijnen mee te spelen. Dit resulteert in bizarre muzikale klankcollages die je een paar keer moet horen voordat je door hebt wat er nou eigenlijk allemaal gebeurt. Maar zoals het een Satriani song betaamd hebben bijna alle songs een pakkend meezingbaar refrein. Chaney’s ronkende bas en het fenomenale drumwerk van Colaiuta zijn de ritmische waakhonden die de lijn van de song in de gaten houden zodat ze nergens uit de bocht vliegen. Hier en daar vinden wel flinke slippartijen plaats maar alles komt weer op zijn pootjes terecht. En dat wordt dan ook gevierd met het afsluitende “Celebration”.

Satriani heeft in het verleden ook wel eens afgeweken van het toepassen van een formule. Neem het album ‘Joe Satriani’ uit 1993 of het elektronische ‘Engines Of Creation’ uit 2000. Sommige artiesten hebben dit nodig om niet vast te roesten. Het verse bloed resulteert in een muzikale cocktail die zich echt weer onderscheidt van de rest van zijn oeuvre. Ook geen album dat je na één keer beluisteren al hebt doorgrond. Maar zijn dat niet juist de albums die je jaren later nog opzet? Of dat het geval is met ‘Unstoppable Momentum’? De tijd zal het leren.

Benieuwd hoe de nieuwe songs live klinken? Op 5 juni is de heer Satriani in 013 en op 6 juni in de Oosterpoort te zien. De band is dan weer een bijna totaal andere dan die van de cd. Mike Keneally is er wel bij maar de andere twee muzikanten zijn dan: Bryan Beller (bass) en Marco Minneman (drums)

Tracklist:
01. Unstoppable Momentum
02. Can’t Go Back
03. Lies and Truths
04. Three Sheets To The Wind
05. I’ll Put a Stone On Your Cairn
06. A Door Into Summer
07. Shine On American Dreamer
08. Jumpin’ In
09. Jumpin’ Out
10. The Weight Of The World
11. A Celebration

Line-up:
Joe Satriani – Guitars, Keyboards, Harmonica
Mike Keneally – Keyboards
Chris Chaney – Bass
Vinnie Colaiuta – Drums

Koop nu Joe Satriani bij LARGE