Anvil Hope In Hell

Steamhammer / SPV

Website:

Anvil

Net zo consistent als Morbid Angel met het benamen van de albums, heeft Anvil wederom een lekker allitererende albumtitel afgeleverd. Alweer het vijftiende vinylen plaatje voor de band die toch ook alweer meer dan dertig jaar meedraait. Na de documentaire en het opvolgende album ‘Juggernaut of Justice’ is het na twee tergend lange jaren jubeltijd want er is een nieuwe schijf uit. ‘Hope in Hell’ is de volgende monumentale mijlpaal die de Canadezen toevoegen aan het toch al omvangrijke oeuvre.

“Hope in Hell” is een nummer dat wat langzaam loskomt en meer demonische dreiging uit dan vurig geweld. Wel een lekker gitaarlijntje en scheurend sologeweld gemengd met doorstampende drums is het een aangename opener. “Eat Your Words” is meer een plezier partynummer wat ruig rockend uit de hoek komt zetten. Het is simpel, het heeft 1 goede riff, en voordat je het weet sta je onstuimig hard je hoofd mee te headbangen. “Through With You” leent lustig bij Deep Purple want elke keer krijg ik het idiote idee dat “Smoke on The Water” wordt ingezet. Het is een beetje een zeikerig zeurnummer, en niet de moeite waard. Snel door. “The Fight Is Never Won” is een serieus snelheidsduiveltje waarmee je prima hard heersend over de snelweg kan scheuren. Het refrein is wat minder meeslepend maar dat mag de pret niet verpesten. “Pay The Toll” rukt een blik rock-en-roll open en schuwt ook de karakteristieke cowbell niet om de boel op te leuken. Ondanks de korte duur worden we getrakteerd op een gigantisch solo. “Flying” heeft een behoorlijke Judas Priest personalia waarbij de stem van Steve ‘Lips’ Kudrow wel tot het uiterste wordt uitgeprobeerd. “Call of Duty” is een langzame doorploeger die niet helemaal weet te overtuigen. “Bad Ass Rock and Roll” doet wat het moet doen en doet dat goed. “Time Shows No Mercy” begint goed met een solo maar kabbelt dan kalm voorwaarts zonder een blijvende impressie te geven. “Mankind Machine” begint met dreigende staccato riffjes, maar zet deze dreiging nergens om een pakkend nummer. “Shut The Fuck Up” is dan wel een goed ragnummer, maar door de infantiele tekstuele bagage minder vermakelijk dan men zou willen. In het laatste nummer zitten ook nog de bonustracks “Hard Wired” en “Kill at Will” verstopt. Een aardig additie, maar niet iets wat de plaat meer preferabel maakt.

Nu hoort de tongue-in-cheek humor wel bij Anvil, maar af en toe is het zo simpel dat het pijnlijk wordt. Het album is vermakelijk, maar ook niet meer dan dat. Er moet wel goed stevig bier gedronken worden voordat dit een plaat wordt die je op zet tijdens een avondje zuipen en headbangen. En dan die hoes, wat een gruwelijk gedrocht. Een aanbeeld-annex-aircraft carrier omringd door een digitale vlammenzee met monsterlijke mensenmassa’s die naar binnen worden gedirigeerd alsof het de Ark van Noach is. Nee, bedankt. (Thomas van Golen)

Tracklist:
01. Hope in Hell
02. Eat your Words
03. Through with You
04. The Fight Is Never Won
05. Pay the Toll
06. Flying
07. Call of Duty
08. Badass Rock n Roll
09. Time Shows no Mercy
10. Mankind Machine
11. Shut the Fuck Up
12. Hard Wired (Bonus)
13. Fire at Will (Bonus)

Line-up:
Robb Reiner – Drums
Steve ‘Lips’ Kudlow – Guitar, Vocals
Sal Italiano – Bass

Koop nu Anvil bij LARGE