Onslaught Sounds of Violence


AFM Records

Website :

Onslaught

In het begin van 2011 komt Onslaught met een nieuw album. Hun tweede sinds de reünie in 2005, ‘Sounds of Violence’ getiteld, en om alvast een tipje van de sluier op te lichten, het is weer een fijne thrashplaat!

‘Sounds of Violence’ begint met een mooi symfonisch intro, waarin onheilspellende melodieën het openingsnummer “‘Born For War” inluiden. Met het openingsnummer is meteen duidelijk dat de 5 Britten het menen. Volgas vliegen de karakteristieke Onslaught riffs je om de horen.De titeltrack begint vervolgens aardig subtiel, maar al gauw is het afgelopen met deze franjes en beukt dit mid-tempo aan alle kanten. De riffs in dit nummer verrassen en klinken zelfs een beetje fris, ook het solowerk is fris en bevatten mooie melodieën. Vervolgens gaat de plaat verder met het nummer “Code Black”, dit trage, logge nummer is volgens mij absoluut een van de toppers van de plaat. Er zit een hoop afwisseling in het nummer en ook de riffs zijn erg sterk.

Na twee wat tragere nummers is het weer tijd voor een wat sneller nummer. “Rest In Pieces” begint met een drumintro op de voet gevolgd door een frisse Bay Area riff, daarna gaan ze weer op de vertrouwde voet verder. Hier ook leuke afwisselingen van up- en mid-tempo stukken. “Godhead” start met een hoop double bass gebulder en een sfeervolle gitaarsolo, daarna zakt het nummer een beetje in en kabbelt het wat verder. Gecombineerd met de rare timing van de zang op sommige stukken is dit geen nummer dat echt makkelijk weg luistert. De gitaarsolo in het nummer is daarentegen wel erg sterk. “Hatebox” is na “Godhead” een erg catchy nummer. Pakkende riffs, met een fijne swing, afgewisseld met wat dissonnante akkoordjes tussendoor houden dit nummer interessant. De gitaarsolo in dit nummer begint er als eentje uit de Slayerschool, gelukkig herpakt de solist zich snel en laat hij zien wat hij echt kan. Het intro van “Antitheist” doet wat Midden-Oosters aan en gaat daarna verrassender wijs op trage voet verder. Interessante melodielijnen worden afgewisseld met staccato riffs wat het nummer interessant houdt.

De afsluiter voor het outro, “Suicideology”, is ook weer een typisch Onslaught nummer. Zagende, agressieve riffs vliegen je om de oren en je wordt behoorlijk afgesnauwd door vocalist Sy Keeler. Als de rest van de plaat nog geen indruk heeft gemaakt, zal “Suicideology” dat wel doen. Het is een echt kraker waar ze de plaat op een goede manier mee afsluiten. Hoewel, de plaat is na het outro “The End Of The Storm” nog niet gedaan. Tot slot volgt nog een Motorhead cover van het nummer “Bomber”. Geholpen door Sodom-zanger Tom Angelripper wordt dit nummer een stuk bruter gespeeld dan Lemmy en de zijnen dat ooit hebben gedaan.

Met “Bomber” komt ‘Sounds Of Violence’ aan zijn eind, maar daarmee is nog niet alles gezegd over deze plaat. De productie van de plaat is namelijk echt voortreffelijk. Het geluid is erg overzichtelijk en ieder instrument heeft zijn eigen plaats in de mix. Daarmee lijkt hij erg veel op de voorganger ‘Killing Peace’. Helaas is de mix niet het enige waarin ‘Sounds Of Violence’ op z’n voorganger lijkt. Ook de nummers klinken bij vlagen wel erg hetzelfde. Met enige regelmaat komen er riffs voorbij die erg lijken op riffs die op ‘Killing Peace’ staan, ook de accenten in de zang zijn erg gelijk aan de plaat uit 2005. Kortom, ‘Sounds Of Violence’ klinkt fantastisch, blaakt niet van originaliteit, maar is derhalve hele sterkte plaat van de Britse Thrashveteranen van Onslaught. (Bram Heijs)

Tracklist:
01. Into The Abyss (Intro)
02. Born For War
03. The Sound Of Violence
04. Code Black
05. Rest In Pieces
06. Godhead
07. Hatebox
08. Antitheist
09. Suicideology
10. End Of The Storm (Outro)
11. Bomber (Bonus Track)

Line up:
Sy Keeler – Vocals
Nige Rockett – Guitar
Andy Rosser-Davies – Guitar
Jeff Williams – Bass
Steve Grice – Drums