Mystic Production

Website :

Unsun

Het tweede album van de Poolse band Unsun is kort gezegd een degelijke plaat zonder veel verrassingen. Het debuut uit 2008 ‘The End Of Life’ is goed ontvangen en het is bij het tweede album altijd de vraag of ze de lijn kunnen vast houden. Het duo Stefanowicz (zang en gitaar) heeft er veel werk van gemaakt en het album is zeker een aanrader voor de female fronted band liefhebber.

‘The Lost Way’ begint met een prikkelend intro van prachtige pianolijnen en al snel zet de gitaar van Maurycy Stefanowicz in, met een stevige groovy sound. Niet zo vreemd, aangezien hij bekend van de death metal band Vader. Zijn vrouw Anna Stefanowicz (Aya) neemt de hoge vocalen voor haar rekening, die zeer stevig uit de verf komen. Haar melodielijn is catchy en blijft zeker wel even hangen, hier en daar doet het wel iets denken aan Evanescene of Sirenia. De mix en productie van dit album zijn zeker van hoogstaande kwaliteit en de maakt dit begin ook wel verwachtingsvol naar de rest. Wat pittiger is de titeltrack ‘Clinic For Dolls’ met opzwepende drums, en hier laat Aya horen dat ze ook in de lage regionen ook goed uit de voeten kan. Weer valt de goede song structuur op, omdat opniuew het refrein blijf hangen. Daarnaast is de kwaliteit van de muzikanten zeker boven gemiddeld. In een genre wat al overvol is, zeker een vereiste. De band heeft duidelijk potentie om door te groeien. ‘Time’ is een stuk symfonischer en hoe goed de productie ook is, hier sluipt toch een stukje verveling in het nummer. De stem van Aya is niet sterk genoeg om echt onder je huid te kruipen en de aandacht vast te houden. Het is allemaal net wat te vlak, hoewel de gierende gitaar solo een hoop goed maakt. ‘Not Enough’ doet je weer wakker schrikken met technische drums, zware piano en een puntige Aya, die dit keer wat compacter zingt zonder veel technieken om de hoogte in te kunnen. Zeker een zeer progressief en boeiend nummer. De ballade ‘The Last Tear’ halverwege het album, laat het werkelijke talent van Aya zien. Door haar fragiele stem, bezorgt de zangeres je spontaan kippenvel. Ze durft haar stem te laten breken, en kruipt hier wel dicht onder je huid door de opname kwaliteit. Met haar zorgvuldige opbouw houdt ze nu wel de spanning vast en weet de luisteraar meer te overtuigen. Haar stem krijgt meer ruimte, enkel begeleid door piano. Dit nummer laat al haar talent horen, wat meer is dan glad gestreken uithalen. ‘Home’ is een stevige oplader, met veel arrangementen en een eentonige bombastische drum van Vaaver van Indukti. Toch is het niet bijster origineel, en tot ‘Why’ blijft er weinig hangen. De hekkensluiter is wat electronischer en laat een wat zwaardere gitaar van Mauser horen.

Al met al heeft het album genoeg uitschieters om er mee kennis mee te maken, en er zit zeker potentie in. Mede door de goede selectie van nummers blijft ‘Clinic For The Dolls’ boeien. De vraag is of deze Poolse formatie daadwerkelijk iets toevoegt in een scene waar betere bands te vinden zijn. (Silvia Deurwaarder)

Tracklist:
01. The Lost Way
02. Clinic For Dolls
03. Time
04. Mockers
05. Not Enough
06. The Last Tear
07. Home
08. I Ceased
09. A Single Touch
10. Why

Line-up:
Anna "Aya" Stefanowicz - Lead Vocals
Maurycy "Mauser" Stefanowicz - Guitar
Filip "Heinrich" Hałucha - Bass Guitar
Wawrzyniec "Vaaver" Dramowicz - Drums