Unitopia Artificial


InsideOut Music / EMI Music

Website :

Unitopia

Het Australische Unitopia ontstaat al in 1996, maar het zal tot 2005 duren voordat het debuutalbum ‘More Than A Dream’ verschijnt. Deze release wordt opgevolgd door het in 2008 verschenen dubbelalbum ‘The Garden’ dat op uitstekende kritieken kon rekenen waarmee de band in een klap gerekend kon worden tot de vaandeldragers van de lichte progressieve symfonische poprock bands. Het nieuwe album heeft de titel ‘Artificial’ meegekregen en de tien songs op het album vormen een geheel waarbij het verhaal van het album gebaseerd is op kunstmatige intelligentie. Het album zal overigens op 3 mei via InsideOut Music verschijnen.

Het eerste nummer “Suffocation” is een soort van rustig intro en zorgt ervoor dat je langzaam aan de muziek kan wennen. De song gaat vervolgens naadloos over in het titelnummer “Artificial World” waarmee ook het tempo geleidelijk wat omhoog gaat. De song wordt gedragen op de vocale prestaties van zanger Mark Trueack, die de song van veel harmonie en melodie weet te voorzien. “Nothing Last Forever” is vervolgens een rustige (pop) rock song waarbij ik meerdere malen aan een band als de Beatles moet denken. Het is dan ook zeker geen slechte song maar wel is voor mij allemaal net wat te rustig. Tijdens “Not Human Anymore” gaat de band er dan wat steviger tegenaan en dat bevalt mij een stuk beter, de song ligt dan ook meer in het progressieve rock straatje. Het ruim dertien minuten durende “Tesla” kan gezien worden als een van de hoogtepunten van het album, de song is voorzien van alle nodige progressieve rock ingrediënten zoals spetterend gitaarwerk, vele breaks, muzikale hoogstandjes, rustgevende passages en de nodige betoverende melodieën. “Reflections” is vervolgens een mooie ballad, die naadloos overgaat in het korte instrumentale, bijna filmisch aandoende ” The Power Of 3”. Tijdens het enigszins epische “Rule Of 3's” gaat het tempo weer wat omhoog, de song is tevens voorzien van een jazzy inslag dat mede veroorzaak wordt door het saxofoon geluid van Peter Raidel. “Gone In A Blink Of An Eye” begint vervolgens met een wat buitenaards aandoend intro, maar al snel gaat de song over in een stevige rocksong voorzien van stevig gitaarwerk, pompende baspartijen en krachtige zangpartijen van Mark Trueack. Het album wordt afgesloten met het mooie “The Great Reward”, een rustige ballad waarbij de Beatles invloeden opnieuw boven komen drijven.

Met ‘Artificial’ weet de band de stijgende lijn van het voorgaande album voort te zetten, de songs zitten opnieuw prima in elkaar en ook de productie is uitmuntend. Verder ziet ook het artwork van het album er prachtig uit en zal er ook nog een speciale digipack editie verschijnen met daarop een drietal extra songs. Fans van het voorgaande werk van de band weten dan ook genoeg en de progressieve rock liefhebber hoeft deze recensie dan ook eigenlijk niet te lezen, maar moet dit schijfje gewoon kopen! (Talitha Martijn)

Tracklist:
01. Suffocation (1:40)
02. Artificial World (5:42)
03. Nothing Last Forever (5:31)
04. Not Human Anymore (5:22)
05. Tesla (13:21)
06. Reflections (3:18)
07. The Power Of 3 (1:22)
08. Rule Of 3's (4:10)
09. Gone In A Blink Of An Eye (5:49)
10. The Great Reward (6:38)

Line-up:
Mark Trueack – Vocals
Sean Timms – Keys, Vocals
Matt Williams – Guitar, Vocals
Shaun Duncan – Bass
Peter Raidel – Sax
Jamie Jones – Drums, Percussion
Tim Irrgang – Drums, Percussion