Steve Senes De-Evolution Of Theory


Global Music

Website :

Steve Senes

In de categorie instrumentale cd’s bevinden zich grofweg gezien twee subgroepen. De groep, die zijn/haar instrument prima beheerst maar zich niet kan beheersen en zo veel mogelijk wil laten horen wat hij/zij kan. Uit het oog verliezend dat er ook nog een publiek zou moeten zijn om naar je muziek te luisteren. De tweede muzikalere groep laat ook horen waar hij/zij toe in staat is maar doet dat op tactisch gekozen momenten. Deze groep heeft begrepen dat er ook nog mensen moeten zijn die naar je product willen luisteren. Tot die laatste groep behoort Steve Senes, die met zijn ‘De-Evolution Of Theory’ een positieve eerste indruk achterlaat.

De songs op dit album hebben veelal een rockbasis. Hij heeft goed geluisterd naar andere gitaristen en niet alleen naar de manier van spelen maar ook naar de manier van een instrumentale song opbouwen. Vooral Nuno Bettencourt is een gitarist die Steve graag citeert. Citeren is iets anders dan jatten. Hoewel er een aantal licks zo van Nuno afkomstig kunnen zijn. Deze moeten we in het licht van de rest van het album echter zien als ‘eerbetoon aan’. De begeleiding is netjes. Nergens gebeuren er spannende dingen op de achtergrond. Het album moet het dus helemaal hebben van Steve’s spel. Wat doe je dan als gitarist om je publiek te blijven boeien? Je gooit er een aantal verschillende stijlen tegenaan. Zo bevinden zich ook twee akoestische stukken op het album. Waarvan “Ruth” een tweestemmig middendeel heeft waar de intonatie wel iets beter had gekund. Het andere akoestische “Angel” doet wel wat denken aan oude Steve Morse en is beslist één van de hoogtepunten van het album. Helaas vinden we ook een draak op het album “Cop Show”. Dit funky met blazers aangezette muziekstuk past totaal niet op het album. Beter had dit een extra track kunnen zijn in plaats van op zo’n prominente plaats te staan als het nu doet. Gelukkig maakt het daarop volgende rockende “Facecheck” of het proggy “Jam Bomb” veel goed.

Dit album is vooral geschikt voor de instrumentale gitaarliefhebber. ‘De-Evolution of Theory’ richt zich ook hoorbaar op deze groep muziekliefhebbers. Hoewel de muziek vaak prima te behappen is, blijven dit soort releases toch vaak bestemd voor ‘gitaristen’. Ben benieuwd of het bij deze release blijft of dat er een vervolg komt. Hopelijk dan met een band die Steve het vuur aan de schenen legt want hier had nog meer ingezeten!

Tracklist:
01. The Swami
02. Greaseball
03. Ruth
04. Highball
05. Cop Show
06. Facecheck
07. High & mighty
08. Colossus
09. Angel
10. Jam Bomb
11 Mare Tranquillitatis
12. The Afterglow

Line-up:
Steve Senes –Guitars (and the rest?)