Ratt Infestation


Roadrunner Records / SNR

Website : Ratt

Het heeft even geduurd, maar de glamrockers van Ratt zijn eindelijk terug met hun inmiddels zevende studio album. Het voorlaatste album, getiteld ‘Ratt’ stamt namelijk uit 1999. De fans van de band hebben dus zo’n elf jaar moeten wachten op nieuw werk. De mannen van RATT uit the city of Angels (Los Angeles) kunnen met bands als Motley Crue, Poison, Aerosmith en Guns ‘n’ Roses gezien worden als de grondleggers van de jaren 80 glam / sleaze rock. De band verkocht wereldwijd rond de 20 miljoen albums en onlangs wist Roadrunner Records de band binnen te halen. Het nieuwe album werd opgenomen met oudgedienden Stephen Pearcy op zang, gitarist Warren DeMartini en drummer Bobby Blotzer. De line up wordt verder aangevuld met gitarist Carlos Cavazo (Quiet Riot) en bassist Robbie Crane.

Met deze nieuwe schijf, genaamd ‘Infestation’ die overigens op 16 april zal verschijnen zijn de heren weer helemaal terug van weggeweest. De cd bevat vette glamrock met veel gitaarwerk en melodie en grijpt de band terug naar de hoogtijdagen van de band in de jaren tachtig. Het album klinkt dan ook catchy en is tevens voorzien van en hoog meezing gehalte. De band heeft dan ook niet geprobeerd om vernieuwend te zijn, maar dat hoeft ook niet. Ze doen gewoon waar ze goed in zijn. Het album wordt afgetrapt met “Eat Me Up Alive” een lekker stevig nummer met vet gitaarwerk. Er kan geen misverstand over ontstaan, dit is RATT! Al na het luisteren van het tweede nummer “Best Of Me” ben ik verkocht. De heren zijn sterker en energieker dan ooit en hebben het beste in zichzelf naar boven gehaald, luister maar eens naar “A Little Too Much”. De glamrock is terug, (met oogpotloodjes en al) en het bevalt me prima. De vette stukken gitaarwerk van Carlos Cavazo en Warren DeMartini, de lekkere ritmesectie met dank aan Bobby Blotzer op drums en Robbie Crane op bas, en het heerlijke rauwe zanggeluid van Stephen Pearcy bezorgen mij kippenvel. Ik heb de term niet eerder gebruikt maar de muziek heeft gewoon sex-appeal. Nummers als “Look Out Below”, het uptempo “Last Call“ zijn gewoon lekkere vette songs en eigenlijk alle nummers schreeuwen RATT en liggen in het zelfde herkenbare straatje. Het album rock dan ook van het begin tot en met het afsluitende “Don’t Let Go”, sex, drugs en rock ’n Roll.

Met ‘Infestation’ heeft de band dan ook een knaller van een comeback album afgeleverd, voorzien van scheuren, gierende en ronkende gitaarpartijen. De tand des tijd lijkt geen vat gehad te hebben zangers Stephen Pearcy stembanden en album rockt dan ook aan alle kanten. De productie is verder prima in orde, die overigens in handen lag van Michael "Elvis" Baskette (Limp Bizkit, Alter Bridge). Met het binnenhalen van Ratt heeft Roadrunner Records mijn inziens dan ook een prima band in huis weten te halen. Fans van het oudere werk van de band, jaren tachtig glam rock en fans van steverige rock kunnen het album dan ook blind aanschaffen. (Talitha Martijn)

Tracklist:
01. Eat Me Up Alive
02. Best Of Me
03. A Little Too Much
04. Look Out Below
05. Last Call
06. Lost Weekend
07. As Good As It Gets
08. Garden Of Eden
09. Take A Big Bite
10. Take Me Home
11. Don’t Let Go

Line-up:
Stephen Pearcy - Vocals
Warren DeMartini - Guitar
Carlos Cavazo - Guitar
Bobby Blotzer - Drums
Robbie Crane - Bass