Century Media Records / EMI Music

Website : Finntroll

Het is nu vier jaar geleden dat een nieuwe Finntroll aan de dag verscheen met frontman Vreth in plaats van de vrolijke dikzak Wilska. Sindsdien is er veel veranderd in trollenland. De band trok ineens veel meer vrouwelijk publiek aan door de nieuwe zanger, en ook muziektechnisch is de band een andere richting ingeslagen. Was Nättfodd een groot meedeinfestijn, daar ging Ur Jordens Djup toch weer wat meer de black metal richting op waar de band ooit deels uit voortgekomen was. Het was dus spannend wat de band zou gaan doen op het volgende album. In ieder geval is er een behoorlijke stijlverandering geweest ten aanzien van de band en uitdossing, want in plaats van de gewende beesten-vellen en allerlei andere trol-achtige aankleden staat de band nu in pak te poseren. Betekend dit dat de band serieuzer wordt in hun aanpak van de muziek?

Dat zou je wel kunnen stellen. Na intro 'Blodmarsch' wordt de luisteraar meteen opgewacht met blastbeats en is de donkere lijn van Ur Jordens Djup doorgezet. Meer dan ooit is er aandacht geschonken aan de riffs, en zitten ook bij dit album de humppa-ritmes wat meer op de achtergrond. Niettemin klinkt er meer feest door dan op Ur Jordens Djup, alleen is dit subtieler verstopt in het geheel. Hoewel de vrolijke keyboard-riedels je om de oren vliegen, krijg je als luisteraar het idee dat de echte metal toch meer de hoofdnoot geworden is van de muziek. Dan kan je nog zo'n gezellig 'lalala-meezingstukje' in je nummer stoppen, het is gewoon duidelijk dat Finntroll van de overduidelijke feestmuziek en Korpiklaani-vergelijkingen afwilt en wilt aantonen dat er meer is dan alleen maar hossen bij de band. 'Den Frusna Munnen' laat horen dat nieuwe instrumenten ook welkom zijn bij de band, of het zijn geluidseffectjes die rustig uit de keyboards getoverd worden. En ondanks dat de drums een typisch polka-ritme aanhouden, krijg je toch niet de neiging om je in het feestgedruis te mengen. De band klinkt toch te metal daarvoor. Wat scheelt, is dat de composities dan wel goed zijn vergeleken met de vorige plaat. Waar ze op 'Ur Jordens Djup' nog wat zoekende waren naar de nieuwe weg, is deze op 'Nifelvind' duidelijk ingeslagen. Nummers als 'Ett Norrskensdåd' en 'I Trädens Sång' laten duidelijk horen dat de band hun niche gevonden heeft, en daar nu ook gewoon doet wat ze goed kunnen: muziek maken. 'Galgasång' had met de rust en akoestiek zo eerder op 'Visor om Sluset' gekund, maar vormt hier een mooie break tussen al het metal-geweld. Daarnaast zijn banjo's gewoon enorm leuke instrumenten om naar te luisteren. Pluspuntje. 'Mot Skuggornas Värld' stampt er meteen goed in en 'Under Bergens Rot' is het nummer dat nog het dichtsbij de oude feestmuziek komt van de band. Deze zal het zeker goed doen live. Maar het nummer biedt ook meer, want we horen ook nog wat psychedelisch keyboardwerk langskomen. Wie weet gaat de band in de toekomst daar wel meer mee doen. 'Fornfamnad' en 'Dråp'
zijn gewoon weer stampnummers en deze keer is er niet een lang moment stilte en nog even wat gegein op het eind maar is de plaat gewoon af.

Dat Finntroll van stijl was veranderd wisten we al. 'Ur Jordens Djup' liet horen dat die stijlverandering nog niet helemaal klaar en perfect was. Op 'Nifelvind' krijgen we echter wel de uitgekristalliseerde versie van Finntroll 3.0 te horen. Het blijft hummpa metal, alleen is de humppa nu wel op de tweede plek gekomen en gaat de eerste plek duidelijk toebehoren aan het schrijven van kwalitatief goede (black) metal nummers. Doordat alles veel beter op zijn plek staat, is 'Nifelvind' dan ook een vermakelijker album dan zijn voorganger. (Thomas van Golen)

Tracklist:
01. Blodmarsch (Intro)
02. Solsagan
03. Den Frusna Munnen
04. Ett Norrskensdåd
05. I Trädens Sång
06. Tiden Utan Tid
07. Galgasång
08. Mot Skuggornas Värld
09. Under Bergets Rot
10. Fornfamnad
11. Dråp

Line-up:
Mathias "Vreth" Lillmåns - Vocals
Mikael "Routa" Karlbom - Guitars
Samuli "Skrymer" Ponsimaa - Guitars
Sami "Tundra" Uusitalo - Bass
Henri "Trollhorn" Sorvali - Keyboards
Samu "Beast Dominator" Ruotsalainen - Drums