Eclectika Dazzling Down


Asylum Ruins

Website :

Eclectika

Onlangs ontving ik het tweede album ‘Dazzling Down’ van het Franse Eclectika, ondanks dat dit album al eind februari is uitgekomen, heeft het album ons nu pas weten te bereiken. Het album is de opvolger van het in 2007 verschenen debuut ‘The Last Blue Bird’. De band maakt een soort van vooruitstrevende black metal waarbij we dus moeten denken aan brute black metal met klassieke stukken en waarbij het geheel wordt afgemaakt door vrouwelijk vocalen.

Het album opent met een bombastisch intro waarna de band van start gaat met het titelnummer “Dazzling Dawn”. De song is voorzien van snelle drumpartijen, krijsende zangstukken en stevige gitaarpartijen die worden ondersteund door de sopraanstem van Alexandra Lemoine. Op zich is het songtechnisch gezien allemaal nog niet eens verkeerd, maar het geluid is gewoonweg niet al te best en ook de kwaliteiten van de bandleden laten nogal wat te wensen over. Het spel van de band komt wat ongeïnspireerd en sloom over zoals tijdens bijvoorbeeld “Sophist Revenge”. Verder zijn het vooral de vrouwelijk vocalen die gewoonweg niet al te best klinken, luister daarvoor maar een naar een nummer als “Les démons Obsédants Du Regret”, waarbij de cleane vocalen van Alexandra niet zuiver overkomen. Het volgende “There Is No Daylight In The Darkest Paradise” is voorzien van een rustig piano intro, dat op zich best leuk klinkt maar daarna gaat het opnieuw mis. De gitaarpartijen klinken niet vet en ook de sopraanzang is weer niet zuiver. “Experience 835” is vervolgens meer een intro dan een echte song waarop “The Next Blue Exoplanet”, een degelijk symfonisch stukje muziek is. Tijdens “Marble Altar”gaat het echter weer mis, de drums klinken niet al te best en ook komen de gitaarpartijen erg sloom over. “Stockholm Syndrome” gaat vervolgens op dezelfde voet verder waarop het album wordt afgesloten door het tien minuten durende, bombastische outtro “11 Corps Décharnés” waarbij het nummer mijn inziens een minuut of vijf a zes te lang duurt waardor de vaart er behoorlijk uitgaat.

Eclectika heeft met ‘Dazzling Down’ geen best product afgeleverd, de productie is gewoonweg niet goed te noemen. De drumpartijen klinken beroerd en het geluid is dan ook ontoereikend. Verder zijn ook de rest van de instrumenten behoorlijk vlak opgenomen. Als men ook wat meer aandacht aan de productie en het geluid had besteed had de band best nog een degelijk product af kunnen leveren. Nu blijven ze echter onder de middenmoot steken.

Tracklist:
01. The End
02. Dazzling Dawn
03. Sophist Revenge
04. Les démons Obsédants Du Regret
05. There Is No Daylight In The Darkest Paradise
06. Experience 835
07. The Next Blue Exoplanet
08. Marble Altar
09. Stockholm Syndrome
10. 11 Corps Décharnés

Line-up:
Alexandra Lemoine - Vocals
Aurélien Pers - Vocals
Sébastien Regnier - Vocals, Instruments