Moribund Records

Website : Avsky

Verantwoorder dan Avsky krijg je het voor black metal niet, aangezien het 'afkeer' betekent in het Zweeds. Hoewel het Engelse 'disgust' dan toch een beter woord is moet je een gegeven paard niet in de mond kijken natuurlijk. Ook Avsky is een behoorlijk productieve band, aangezien er de laatste vier jaar drie albums verschenen zijn. Deze tweemansband is dus lekker bezig om rauwe black metal over ons uit te storten.

Het album begint met opener 'As The Mountains Collapse' en meteen weet de band al de juiste snaar te raken. Je hoort gezucht, en gekreun terwijl er langzaam een ijzige riff bij kruipt en het drumwerk langzaam begint. Zo luisteren we dus eerst naar een hypnotiserende riff en een gitaarsolo alsof die rechtstreeks van 'De Mysteriis Dom Sathanas' afkomstig is, zo koud en kil. Pas na drie minuten worden we getrakteerd op blastbeats, maar omdat de drums niet te hard in de mix staan is dit geen ramp. De nadruk ligt toch op het riffwerk en de zang van AE of TO. Beiden zijn namelijk verantwoordelijk voor de vocalen, maar wie wanneeer, dat is de hamvraag van vandaag. Beide heren hebben een lekker raspende stem met die kleine hint van screams. De band wisselt snelle stukken af met meer langzamere passages wat de levensduur van het nummer zeker ten goede komt. 'No Compassion, No Regrets' doet de naam eer aan aangezien het meteen fel van start gaat. Als het nummer dan weer wat gas terug neemt is het al duidelijk wat de kracht is van Avsky. Het is geen bijster originele black die ze maken. Ze weten het echter wel goed uit te voeren. En dan kost het inderdaad geen moeite om nummers van negen minuten lang interessant te houden. De band weet als geen ander heerlijke riffjes te schrijven die je aandacht vasthouden ondanks hun simpele niveau. Tel daarbij op dat de productie goed, maar wel ijskoud is, en je hebt een prima album in handen. Ook 'Dead End' houdt het liever in het begin bij het langzame werk. 'The Beyond' is een rustig intermezzo wat voornamelijk bestaat uit rustig gitaargepingel wat uiteindelijk een behoorlijk spookachtig tintje krijgt.

Titelnummer 'Scorn' gaat dan weer verder waar we gebleven zijn. Vaak langzame black metal, met hier en daar een versnelling. Afsluiter 'The Sickness Within' is niet veel anders hierin. Dat betekent dat we bijna drie kwartier hebben zitten luisteren naar een album dat eigenlijk in elkaar is gezet met een handvol riffs en twee drumritmes. Dat is knap, want het is een uiterst vermakelijke drie kwartier geweest. De band doet niks nieuws, experimenteels of spannends maar weet op goede wijze om te gaan met de minimalistische muziek en doelen die ze zich daarvoor hebben gesteld. Wil je een tornado van blastbeats en gierende riffs hebben, dan moet je doorzoeken. Echter de black metal fan die wel uit de voeten kan met eenvoud en kou en kilte moet dit album zeker eens proberen. (Thomas van Golen)

Tracklist:
01. As The Mountains Collapse
02. No Compassion, No Regrets
03. Dead End
04. The Beyond
05. Scorn
06. The Sickness Within

Line-up:
AE – Vocals, Bass, Guitar
TO – Vocals, Drums