Unlight Death Consecrates With Blood


Massacre Records

 

Website : Unlight

Waarom oh waarom staat Unlight's eerste album niet bij de meegeleverde discrografie-lijst? 'The Nordic Stormbringer' kwam toch echt in 2003 uit maar is hier niet vermeld. Maar goed, het maakt niet uit, hun vierde en nieuwe plaat staat er in ieder geval wel bij dit Zwitser/Duitser-kwartet. Inmiddels al weer 11 jaar, 3 albums en ook 3 bandleden verder komt hier dan de plaat van Duitslands 'meest hoopgevende black metal band'.

Al meteen hakt titelnummer 'Death Consecrates With Blood' er goed in. Wat opvalt is dat de band een redelijk warme en duidelijke productie verkiest boven de garage-kwaliteit die sommige andere bands prefereren. Dit maakt het geheel goed te luisteren en doet niet zoveel af aan de 'trueheid' van de band. Om nog verder van het geijkte pad af te wijken gebruikt Unlight ook nog eens polka-ritmes om weliswaar in hetzelfde tempo door te gaan, maar toch even een kleine afwisseling in te bouwen. Echter, dat kan altijd beter hebben ze gedacht toen ze 'Becoming The Ungodly Sin' schreven, want hier worden we getrakteerd op een mid-tempo middenstuk met vrouwenzang en Gregoriaans gegalm wat onmiddellijk doet denken aan een band als Lunar Aurora's laatste langspeelplaat 'Andacht'. Althans, dat doet het bij mij. 'That Old Black Magic Spell' begint echter weer bijna typisch als een thrash-metal nummer dus vermoedelijk heeft bij deze band ook de oude Duitse thrash als voorbeeld gediend. Het nummer wisselt tussen black en thrash af en ik moet zeggen dat dit een van de nummers is die redelijk blijft hangen. 'The Passing of the Black Storms' doet het ietwat rustiger aan hoewel de dubbele bass wel doorratelt (iets te nadrukkelijk zelfs), maar qua melodie doet de band hier af en toe denken aan Lord Belial.

'Carnal Baptism' vertraagt zelfs nog meer en probeert eigenlijk hetzelfde als Marduk met de langzamere nummers op de laatste twee platen. En slaagt hier maar half in. De riffs zijn toch niet zo ijzingwekkend koud als 'Seven Angels, Seven Trumphets' op 'Plague Angel'. 'Dancing Upon The Bones Of A Nave Perception' gebruikt weer de mix tussen black en thrash maar niet optimaal, waardoor het niet een heel interessant nummer wordt. 'Bestowing The Blessigns of Hell Upon Us' heeft het probleem dat het eigenlijk precies hetzelfde klinkt als vorige nummers.

Wat meteen dan ook een probleem van de plaat is: het blijft niet zo lekker hangen. De eerste drie nummers springen er uit, maar daarna wordt het een beetje eenheidsworst en zijn de echt inspirerende stukken er niet in grote getalen. De laatste twee 'Enthrone Night', 'Mendacious Messiah' zijn niet zo bijzonderbehalve dat 'Mendacious Messiah' een intro heeft dat wel verdomd veel op Legion of the Damned's 'Undead Stillborn' lijkt. 'Dead Angel Innocence' is een laatste heroprichting door z'n vernietigende start en het lekkere riffje dat de heren gebruiken. Maar aan het eind van de rit krijg je niet snel de neiging weer op 'play' te rammen. Sommige nummers lijken gewoon iets teveel op elkaar waardoor het geheel niet goed genoeg kan boeiend om duizenden speelbeurten te krijgen. Niettemin is het een prima plaat, maar niet vermakelijk genoeg om vaak te draaien. (Thomas van Golen)

Tracklist:
01. Death Consecrates With Blood
02. Becoming the Ungodly Sin
03. That Old Black Magic Spell
04. The Passing of the Black Storms
05. Carnal Baptism
06. Dancing Upon the Bones of a Nave Perception
07. Bestow the Blessings of Hell Upon Us
08. Enthrone Night
09. Mendacious Messiah
10. Dead Angel Innocence

Line-up:
Blaspherion Guitar/ All Vocals
Lord Grond Drums
Tartaros Bass
Necron Guitar