Paradise Lost Faith Divides Us, Death Unites Us


Century Media Records / EMI Music

Website : Paradise Lost

De band Paradise Lost wilde de laatste jaren nog wel eens flink wisselen van muziekstijl. De diversiteit staat dan ook voorop als je naar hun oudere albums kijkt. Deze Britten draaien dan ook niet voor niets al zo’n 21 jaar mee. Het gaat van soft naar stevig en het zal mij benieuwen wat de band er deze keer van heeft gebakken. Paradise Lost kende hoogtijdagen met het uitbrengen van de albums ‘Shades Of God’ (1992), ‘Icon’ (1993) en ‘Draconian Times’ (1995) echter met het uitbrengen van het album ‘Host’ in 1999 was de band het spoor volledig bijster. In die periode ben ik dan ook samen met vele anderen afgehaakt. Echter met het uitbrengen van het zelfgetitelde album in 2005 en het in 2007 verschene album ´In Requiem´ had Paradise Lost zich hervonden en kon de band rekenen op positieve kritieken van zowel de pers als ook de fans.

Het nieuwe album werd opgenomen onder leiding van producer Jens Bogren in de Fascination Street Studios in Örebro, Zweden. Echter op dat monet zat de band zonder drummer waardoor de drumpartijen door sessiedrummer Peter Damin werden ingespeeld. Inmiddels heeft de band Adrian Erlandsson (Cradle Of Filth, At The Gates, The Haunted) aangetrokken als vast bandlid waarmee Paradise Lost in ieder geval een zeer goede muzikant in huis heeft weten te halen.

Bij de eerste draaibeurt van dit schijfje moet ik gelukkig gelijk constateren dat dit nieuwe album in de lijn ligt van ‘In Requiem’ en diens voorloper uit 2005. Het eerste nummer “As Horizons End” begint na een kort episch intro met een vette gitaarriff, ook zit er nog een akoestisch stuk in de song verweven waardoor het geheel intens maar tegelijk ook erg relaxed klinkt. Wat verder meteen opvalt zijn de duidelijke gelijkenissen met de nummers van ‘In Requiem’. Bij het volgende “I Remain” gaat het er meteen al een stuk steviger aan toe. Dit is wat sound van Paradise Lost die ik wel kan waarderen en meer in lijn ligt met de oudere albums van de band. Er zit een lekkere melodie in en ook de zang is goed te noemen. De wat donkerdere kant van de band komt duidelijk terug in het nummer “First Light”, beetje doomy en duister zoals de gothic liefhebbers dat graag hebben. Het nummer “Living With Scars” klinkt prettig maar is tegelijk wat langzamer dan de rest, misschien is dit wel iets te langzaam. Nee, het volgende ”Last Regret“ bevalt mij persoonlijk dan een stuk beter, deze uitstekende song begint ook wel wat langzaam maar is voorzien van fijn gitaarwerk en grimmige zang. Tijdens “Universal Dream” gaat het tempo weer wat omhoog en hoor ik bij vlagen de herkenbare sound uit de begindagen van de band. Wat verder opvalt bij het beluisteren van het album is dat zanger Nick Holmes beschikt over mooie ruige, maar ook cleane zangstem. Hopelijk lukt het hem ook live, want dat is voorheen wel eens tegengevallen. We houden het erop dat hij tijdnes de opnames van het album in goede vorm was.

Paradise Lost heeft met ‘Faith Divides Us, Death Unites Us’ mijn ziel in ieder geval weer teruggewonnen met deze sterke cd. De band heeft duidelijk weer de juiste kracht en inspiratie opgedaan om tot dit goede resultaat te komen. Het album s dan ook duidelijk hoorbaar donkerder en zwaarder dan de voorgangers en zo hoort het ook. Het beste te omschrijven is een mix van de albums ‘One Second’, ‘Draconian Times’ en ‘In Requiem’ Velen zullen de weg terug vinden naar het verloren Paradijs als ze dit album eenmaal aangeschaft hebben! (Talitha Martijn)

Tracklist:
01. As Horizons End
02. I Remain
03. First Light
04. Frailty
05. Faith Divides Us - Death Unites Us
06. The Rise Of Denial
07. Living With Scars
08. Last Regret
10. Universal Dream
11. In Truth

Line-up:
Nick Holmes - Vocals
Greg Mackintosh - Lead Guitar
Aaron Aedy - Rhythm Guitar
Steve Edmondson - Bass
Adrian Erlandsson - Drums