|
Op 20 februari is het album ‘Fear The Universe’ van de
Nederlandse band Martyr verschenen via Rusty Cage Records. Dit
album bevat naast het uit 1985 stammende debuutalbum ‘For The Universe’
tevens een vijftal nieuwe songs. Het debuut werd voor deze gelegenheid
nog opnieuw geremasterd, maar het blijft appels met peren vergelijken.
Tijdens het beluisteren van het nieuwe album van Martyr dacht ik
onwillekeurig aan soep: Zo heb je Cup-a-Soup en echte zelfgemaakte soep.
Het is allebei op zijn tijd best aangenaam en zo ergens in de
middagflauwte kan een Cup-a-Soup’je best lekker zijn. Echter na een
lange dag werken en met stevige trek smaakt een flinke pan stevige
zelfgemaakte groetensoep met échte ballen natuurlijk veel beter.
De afgelopen tijd heb ik heel veel Cup-a-Soup gehoord.
Zeker niet slecht en redelijk geproduceerd, alleen het stilde niet echt
mijn honger. Bij het intro van “I Am the Most Evil” vreesde ik door het
droge drumritme even opnieuw met instantsoep te maken te hebben, echter
bij het invallen van de gitaren en even later bij het losgaan van zanger
Rop weet ik wel beter: dit is geen halflauw kopje bouillon: dit is rock
met ballen! Het bonkt, het schuurt, het kreunt en het stampt. Bovendien,
en dat lijkt er tegenwoordig ook wel eens aan te schorten: het
spelplezier spat er werkelijk vanaf.
Titeltrack “Fear” is zo’n typisch slepend nummer waarin
de band nog wat verder los komt. Hier komt ook de sfeer en thema van het
album goed naar voren. Je zou er haast bang van worden als het niet zo
verslavend lekker klonk, met prima gitaarspel en zijn melodieuze
zanglijnen. Als ik dan ook een favoriete track van dit album zou moeten
aanwijzen is het wel deze, werkelijk een heerlijke groove. Overigens
heeft zanger Rop aan het slot van dit nummer nog een verassing en gooit
er ogenschijnlijk simpel een stevige grunt tegenaan. “Different Kind of
Rain” ligt prima in het verlengde van voorgaande tracks wat vooral
inhoud dat het ook hier stevige midtempo metal betreft. Het blijkt ook
wel dat de band zijn wortels in de NWOBHM heeft liggen maar zeker het
nieuwere trashy nu-metal geluid niet schuwt. Behalve de steeds prima
gitaren valt hier ook het drumwerk op, al vind ik deze persoonlijk iets
te droog in de mix staan, technisch is deze zeker in orde. Nog een
opvallend feitje: er schuilt niet alleen een grunter in van Haren, ook
een “Halfordje” draait hij zijn hand niet voor om.
“Take Me Home” is typisch van dik hout zaagt men planken
en doet me qua sfeer en vooral de zanglijn in de opening wel heel erg
denken aan Metallica’s “Sad But True”. Maar gelukkig is het geen slap
aftreksel geworden maar eerder een eerbetoon. Sowieso kun je trouwens de
stijl van Martyr redelijk vergelijken met “Black Album”, en hoewel dat
voor sommigen misschien geen reclame is vind ik persoonlijk dat album
nog steeds een topper dus bedoel ik het uiterst positief. “Eaten Alive”
is wat mij betreft een prima afsluiting: vooral het uptempo intro is
sterk en had wij mij betreft wat verder doorgetrokken mogen worden, ook
op wat hogere snelheid klinkt de band prima.
Voor wie het nog niet duidelijk is: Martyr is een
reïncarnatie van een veel te vroeg overleden Nederlandse metalband dat
in de jaren ’80 een tweetal albums uitbracht. Het bijgevoegde “For the
Universe” is het debuut uit 1985. Zeker na het luisteren van het nieuwe
“Fear” valt op hoe enorm groot het verschil in geluid is tussen deze
periodes. Ik vind persoonlijk het oude werk niet slecht en zeker niet
voor die tijd, maar vergeleken met huidige technieken klinkt het
natuurlijk wel wat gedateerd. Soms klinkt het zelfs zo snerpend dat het
gitaargeweld een nauwelijks te ontwarren geheel vormt. Nee, ik ben niet
vies van een stukje klassieke metal maar ik prefereer toch duidelijk het
nieuwe werk.
Natuurlijk is ook het nieuwe werk niet alleen maar
hosanna: zo is vijf nieuwe tracks natuurlijk wel wat krap, is het niet
altijd even vernieuwend wat we horen en natuurlijk kan het zomaar zijn
dat dit niet je smaak is. Daar staat tegenover dat ik liever vijf sterke
nummers hoor dan 12 middelmatige, er überhaupt niet veel vernieuwende
muziek meer is en ik persoonlijk wel een klassiek stukje metal kan
waarderen. Liefhebbers moeten zelf na het beluisteren dan ook maar
beslissen of ze tot aanschaf overgaan; persoonlijk durf ik volmondig te
zeggen dat ik met veel plezier dit album geruime tijd op repeat gehad
heb en bijzonder aangenaam verrast ben. (Ben Holster)
Tracklist:
CD1 – Fear:
01. I Am the Most Evil
02. Fear
03. Different Kind of Rain
04. Take Me Home
05. Eaten Alive
CD2 - For the Universe (‘85):
01. For the Universe - theme
02. Speed of Samurai
03. The Eibon
04. Four Walls
05. The Awakening
06. Black Sun
07. For the Universe - requiem
Line-up:
Rop van Haren – Vocals
Rick Bouman – Guitars
Marcel Heesakkers – Guitars
Toine van der Linden – Bass
Wilfried Broekman – Drums |
