Madder Mortem Eight Ways


Peaceville Records / Suburban

Website : Madder Mortem

Madder Mortem komt uit het mooie Noorwegen. Madder Mortem klinkt behoorlijk modern en lekker dwars en apart met een vrouwelijke bizarre zangeres. De band speelt een soort van semi-gothic-achtige metal met een flinke vleug doom. De sfeervolle rock met strakke gitaren en af en toe een flinke ingewikkelde solo zijn samengesmolten met de gevarieerde zanglijnen van zangeres Agnete tot een geheel die je niet vaak hoort.

Wat mij verder vooral opvalt tijdnes het beluisteren van het album is zangeres Agnete die een zeer aparte stem heeft., “You love it, or hate it”… Persoonlijk vind ik dat ze een lekkere zware bas-stem op kan zetten, en dat is knap. Zoals iedereen weet, houd ik niet van dat hoge gegil. Ik zal de stem maar omschrijven als stevig. Alleen al door haar stem klinkt de cd meer naar metal, dan al die bands met lange sisi-jurken dragende ‘opera’ zangeresjes. Eigenlijk is dit weer eens een band die niet makkelijk in een hokje te plaatsen is. De muziek zit goed in elkaar met stevige gitaarsolo’s en sferische stukken. Wel denk ik dat je dit album meerdere keren moet luisteren om het te gaan waarderen. Ook hoor je dan iedere keer weer nieuwe dingen, die je de vorige keer niet opgevallen waren. Ik moet wel een paar nummers bespreken want in ieder nummer gebeurt er wel wat anders. Dus bij deze zal ik wat hoogtepunten geven. “When Dream And Day Collide” is een warm en relaxed nummer waarbij je een beetje dromerig kan worden en tegelijkertijd barst halverwege het nummer uit in totaal het tegenovergestelde. Complete chaos. Heel verrassend. Het is nog lastig hoe je alle nummers en de band het beste kan omschrijven. Het is vooral het lekkere groovende basgeluid tijdens het nummer “Formaldehyde” wat je in goede sferen brengt. De zangeres Agnete voert wel de boventoon op dit album met al haar vreemde uitbarstingen en relaxte stukken, wat een verknipt persoon moet dit zijn (hopelijk in de goede zin van het woord). Je zou op zijn minst denken dat deze frontvrouw meerdere persoonlijkheden heeft, zo theatraal kan ze zijn. Bijzonder apart allemaal maar het houd in ieder geval je aandacht stevig vast. “Get That Monster Out Of Here” is een heerlijk nummer dat erg langzaam en relaxed begint en dan toch weer halverwege een verrassende wending neemt. Het lekkere gitaarwerk valt op bij de song “The Flesh, The Blood, The Man”. “The Little Things” is een atmosferisch nummer met een mooie melodie. Kortom, de band is energiek, de nummers zijn verwarrend en geniaal, en wie eigenlijk vooral opvalt in en aan deze band, is de bizarre veelzijdige frontvrouw. Ik zou je aanraden om het eens te luisteren. Het is echt een kwestie van: Je vind het geweldig of je vind het vreselijk. Test het zelf maar.

Naast deze nieuwe cd heeft de band meteen een videoclip opgenomen om dit album nog meer kracht te geven. De video voor het nummer “Armour” is opgenomen in Oslo onder de leiding van Arnfinn Moseng en art director Negar Bagheri. Verder zullen er nog twee muziekvideo’s bij het nieuwe album verschijnen. (Talitha Martijn)

Tracklist:
01. Formaldehyde
02. The Little Things
03. Armour
04. Resolution
05. A Different Kind Of Hell
06. Riddle Wants To Be
07. Where Dream And Day Collide
08. The Flesh, The Blood And The Man
09. Get That Monster Out Of Here
10. Life, Lust & Liberty
11. All I Know
12. The Eighth Wave

Line-up:
Agnete - Vocals
BP - Guitars, Voice
Odd - Guitars
Tormod - Bass, Vocals
Mads - Drums, Percussion