Gorgoroth Quantos Possunt Ad Satanitatem Trahunt


Regain Records / Suburban

Website : Gorgoroth

Na de hele soap omtrent Gorgoroth's Infernus tegen Gorgoroth's Ghaal en King is er dan nu eindelijk rust in de tent. Infernus heeft in hoger beroep de zeggenschap over Gorgoroth gekregen en de overige twee gingen verder onder de naam God Seed. Al voordat de rechtszaak lang en breed over was ging Infernus al aan de slag met een nieuwe line-up. Als drummer werd ex-Dissection slagman Thomas Asklund aangetrokken en op basgitaar, verrassend genoeg, Frank Watkins van Obituary. Een internationaal gezelschap werd er dus van gemaakt. Ook oud-gitarist Tormentor keerde terug en als de slagroom op een punt goede appeltaart werd Pest weer bereid gevonden om de vocalen voor zijn rekening te nemen en op 21 Oktober mochten we dan ook het nieuwe album aanschouwen. De albumtitel komt vermoedelijk neer op 'They converted as many as possible to satanism', wat afgeleid is van het latijnse (en van origine christelijke) 'Quantos Possunt Ad Christianitatem Trahunt' uit de Gesta Hammaburgensis Ecclesiae Pontificum van Adam van Bremen uit de 11e eeuw over de 'heldendaden' van de bisschoppen van de kerk van Hamburg. Zo, genoeg geschiedenisles gehad, terug naar de muziek.

Het eerste nummer “Aneuthanasia” hakt er meteen in met een drum en een 'Ugh' van Pest, om alvorens met een redelijk gelijke maat door te stomen. Niks blasten totdat je boekenkast omvalt. Het nummer valt redelijk mid-tempo te noemen, en de gitaren zelfs wat laaggestemd. Pas halverwege versnelt het en ook dat is nog redelijk binnen de perken, om uiteindelijk toch weer terug te vallen in het stuwende ritme wat Thomas Asklund neerzet, met name door z'n snare-drum. Meteen valt al 1 ding op: als je niet echt fan was van Ghaal's vocalen is de terugkeer van Pest de beste uitvinding sinds Iron Maiden werd opgericht. In plaats van het hoge, schelle stemgebruik wat Ghaal zo kenmerkte klinkt Pest gewoon smerig en rauw zoals het zou moeten zijn. “Prayer” laat meteen weer een wat meer black-metal geörienteerde gitaar horen en heeft ietwat meer melodie dan het openingsnummer. Niettemin blijft het tempo rustig terwijl Pest zijn gal uitspuwt over god mag weten wat, want teksten publiceren ze niet in huize Gorgoroth. Hoewel het nummer niet bepaalt een hoogtepunt is, of bevat, luistert het redelijk goed weg. Het derde nummer “Rebirth” is zelfs langzaam te noemen ondanks een bassdrum die wel lekker doorroffelt. Waarover dit gaat hoeft niemand meer te raden nadat Pest keihard ”Rebirth of Gorgoroth” schreeuwt. Echter ondanks het tempo is dit best een aardig nummer, aangezien de gitaren goed hun best doen een zwartgallige sfeer te creëren. “Building A Man” klinkt als een nummer dat misschien op een eerdere cd had moeten staan, maar dat is niet het geval. Het nummer zelf klinkt echter meer als een soort slechte mix van de voorgaande nummers in het begin, maar zowaar. Halverwege herpakt de band zich en gaan ze er eens even flink tegenaan en wordt er eens goed doorgebeukt. ”New Breed” klinkt niet als Gorgoroth, maar eigenlijk eerder als legio's andere bands, mede door de militant marcherende drums met de simpele riffjes eronder. Dan kan het later in het nummer nog zo episch worden, het lukt niet meer om je te onttrekken aan het idee dat je het allemaal wel eens beter gehoord hebt. ”Cleansing Fire” begint met een sterke riff en een polka-beat, dus dat zit nu al snor, en schiet vervolgens ook nog even in de versnelling. En vervolgens wordt dat vakkundig om zeep geholpen doordat we weer wat semi-epische riffs krijgen, met de immer doorratelende bassdrum van Asklund met hier en daar een snare. Het lijkt wel alsof Infernus goed heeft gekeken naar Immortal, maar vergeten is dat aan de rest van z'n band door te geven. Hierdoor klinkt alles eigenlijk veels te veel hetzelfde. Ditzelfde manco maakt ook van “Human Sacrifice” een dertien in een dozijn nummer. “Satan-Prometheus” lijkt de uitzondering op de regel. Met een furieuze start en deze keer wel echt een episch gitaarspel ziet het er naar uit dat dit het beste nummer op deze cd gaat worden. En verdomd, zelfs een cleane zang wordt erbij gehaald om dit nummer nog beter te maken dan het al was. Eindelijk klinken hier de lekkere riffs door en is de drum ook eens niet hetzelfde een minuut lang. “Introibo ad Alatare Satanas” is een superlog 'outro' wat wederom een 'versataniseren' van het christelijke 'ik zal opgaan tot het altaar van God' is. Wie weet is het zelfs al een intro voor de volgende cd van Gorgoroth.

Achteraf bekijkend is de nieuwe plaat een moderne black metal plaat geworden. Blastbeats zijn er bijna niet en de productie is loepzuiver te noemen. Nu ben ik misschien lichtelijk verpest door albums van Funeral Mist en andere black metal bands die het minder nauw nemen met de productie, maar het had allemaal wel iets rauwer gekund. Daarnaast is gewoon de muziek ook minder rauw dan veel mensen misschien wel zouden wensen. Het is jammer om te merken dat veel riffs niet zo geïnspireerd klinken en soms zelfs als kopieën van andere bands. Hierdoor kan ik niet zeggen dat dit de comeback-plaat van het jaar is, maar gewoon een degelijke nieuwe plaat in de Gorgoroth discografie. Maar het is nog steeds geen Antichrist... (Thomas van Golen)

Tracklist:
01. Aneuthanasia
02. Prayer
03. Rebirth
04. Building A Man
05. New Breed
06. Cleansing Fire
07. Human Sacrifice
08. Satan-Prometheus
09. Introibo Ad Altare Satanas

Line-up:
Pest – Vocals
Infernus – Guitars
Tormentor – Guitars
Frank Watkins – Bass
Thomas Asklund – Drums