F5 The Reckoning


Silverwolf Productions

 

Website : F5

Mijn eerste kennismaking met F5 was via de myspace pagina. Hoewel ik het moeilijk blijf vinden een band te beoordelen op het blikken geluid van internet was in ieder geval mijn interesse wel gewekt. De eerste draaibeurt van het 23 januari uitgekomen album “The Reckoning” was in eerste instantie toch een lichte teleurstelling: persoonlijk vond ik de productie erg vlak overkomen en vooral de tracks zelf vond ik wel heel erg volgens het vaste couplet-refrein-couplet-refrein-solo-refrein stramien.

 

Ook viel me op dat de meeste nummers na een sterke opening vervolgens in de coupletten toch wat aan kracht verloren. Luister bijvoorbeeld eens naar titeltrack “The Reckoning”of het haast furieus beginnende “Rank and File” en “Through Hell”. Gelukkig had ik wel de tijd om het album zeer regelmatig te beluisteren en zodoende kreeg dit album toch de tijd om een beetje te groeien. Ik had behalve de muziek op myspace ook nog niets van deze band vernomen en bewust de bio of andere recensies niet gelezen. Tijdens het beluisteren bekroop me toch vaak het gevoel dat het een debuut of in ieder geval een van de eerste albums was. Dit bleek ook wel te kloppen; F5 is in 2003 ontstaan en na het debuut “A Drug for All Seasons” uit 2005 is dit hun tweede album. Ook opvallend is dat er twee ex-megadeth leden meespelen: bassist David Ellefson en drummer Jimmy Degrasso. Hoewel het muzikaal niet echt te vergelijken valt vond ik de drumpartijen op zich wel opvallen, de meeste songs kennen een bijzonder strak ritme en Degrasso krijgt alle ruimte er lustig op los te timmeren.

 

Eén van de belangrijkste onderdelen in “onze” muzieksmaak is en blijft toch het gitaarspel, en wat dat betreft blijft het bij F5 een klein beetje op de vlakte. Gitaristen van dienst Davis en Conley zorgen voor een niet heel bijzonder maar op zich wel stevig geluid wat vooral naar voren komt in de sterke openingen en tijdens de solo's, al hadden er dat wat mij betreft best wat meer mogen zijn. Ik moet er toch ook aan toevoegen dat ik de productie toch nog steeds ietwat aan de droge blijf vinden. Smaken verschillen natuurlijk maar van mij hadden vooral de gitaren toch wat vetter aangezet mogen worden. Heb ik alleen zanger Steele nog niet genoemd: ook zijn stem vereiste wat gewenning en hoewel er wat matige variatie in zit past hij qua kracht en met zijn rauwe stemgeluid wel prima bij de muziek van F5. En waar vaak de kracht van een album in het begin zit lijkt F5 het beste voor het laatst bewaard te hebben, vooral afsluiters “Control” en “Final Hour” bevallen me prima.

 

De mannen van F5 brengen al met al een stevige portie in-your-face metal waarvan je weet wat je krijgt: niks geen sleazy ballads of trage tempo-wisselingen. Het is vooral hapklare metal met een stevig sausje van gitaren en vooral pompende drums. Niks mis mee natuurlijk en voor de liefhebbers prima te genieten. Ook al heb ik zelf dus wel wat minpuntjes kunnen ontdekken blijft dat natuurlijk persoonlijk en krijgt dit album uiteindelijk van mij toch nog een voldoende. Geef deze band kans om nog wat te groeien en er kan nog best een mooi blijvertje uit groeien. Zeker even checken dus! (Ben Holster)

 

Tracklist:
01. No Excuse
02. I Am the Taker
03. The Reckoning
04. Rank and File

05. Love is Dead
06. Trough Hell

07. Wake Up
08. Cause for Concern
09. My End
10. Control
11. Final Hour

 

Line-up:
Dale Steele - Vocals
John Davis - Guitars
Steve Conley - Guitars
David Ellefson - Bass

Jimmy Degrasso - Drums