3 Inches Of Blood Here Awaits Thy Doom


Century Media Records / EMI Music

Website :

3 Inches Of Blood

Ik kan meteen al zeggen dat ik me schromelijk had vergist in de band. Op de een of andere manier dacht ik altijd dat 3 Inches of Blood in dezelfde groep zat als NWOAHM-bands zoals Lamb of God, God Forbid en noem de hele reut maar op. FOUT! 3 Inches of Blood heeft helemaal niks te maken met deze nieuwe stroming. En niet alleen omdat ze helemaal niet uit Amerika komen, maar uit Vancouver, Canada. De band heeft veel meer weg van een moderne Iron Maiden en Judas Priest, gemixed met een vleugje thrash metal. Helemaal niet verkeerd dus. Gecombineerd met de kraakheldere productie van Jack Endino (Nirvana, Blue Cheer, Zeke, Toxic Holocaust) maakt dit tot een heerlijke luistersessie.

Het album opent al meteen met de flinke doorstamper ‘Battles and Brotherhood’ (drie keer raden wat ze tijdens het refrein zingen). Hoewel de Manowar-referenties nou niet overduidelijk zijn, moet ik onwillekeurig toch aan deze band denken als ik ‘battle-axes’, ‘steel’ en ‘metal’ hoor. Echter weet de band dit toch netjes te omzeilen door te laten horen dat ze hun hand niet omdraaien voor melodische riffjes tussen de zwaardere stukken in te plakken. ‘Rock in Hell’ laat zelfs nog meer melodie horen en ‘rockt’ dan ook behoorlijk. De adoratie van oudere heavy metal bands wordt hier zeker niet onder stoelen of banken gestoken, gezien de riffs en de solo’s allemaal wel doen denken aan de oudere bands. Het nummer ‘Preacher’s Daughter’ laat zelfs horen dat er nog oudere invloeden in het werk van de band zitten. Het met hammond-orgel doorspekte nummer doet meer denken aan een jaren ’70 hard rock nummer in een modern jasje, en dat is helemaal niet erg. Het geeft zo een leuke afwisseling met de rest van de nummers. ‘Call of the Hammer’ beukt dan weer hard door en ook ‘Snake Fighter’ hakt er flink op los. ‘All Of Them Witches’ is wat epischer van aard. Het begint met een opkomend, langzaam intro en bevat ook weer de nodige keyboard-effecten. Als het nummer dan eenmaal echt begint is het net Iron Maiden dat losbarst inclusief kenmerkende gitaarloopjes. Halverwege het nummer worden we getrakteerd op nog meer riffs over een ronkend samenspel van bas en drums waarna het nummer z’n weg weer vervolgd. Het instrumentale 12:34 is een opzetje voor het laatste nummer ‘Execution Tank’. Bijna twee minuten worden we vermaakt door akoestische gitaren, waarna dus de grande finale kan beginnen. ‘Execution Tank’ begint eerst nog wat makjes maar maakt vanaf de twee minuten-grens een opmars naar een snelheidsduiveltje. ‘This is the end’ brult zanger Cam Pipes al. Met dit nummer komt er een vermakelijk einde aan ‘There Awaits Thy Doom’

Helaas heb ik hun vorige album niet gehoord, en kan ik geen vergelijking maken. Maar dit album geeft meer dan genoeg bestaansrecht aan de band. De heavy metal in een nieuw jasje gestoken klinkt erg aanstekelijk. Klaarblijkelijk schreeuwde op de vorige albums nog Jamie Hooper mee, maar nu is het slechts Cam die de vocals voor zijn rekening neemt. En ik heb geen probleem met het gebrek aan andere vocalen dan de hoge, rauwe strot die Cam nu gebruikt. Gitarist Justin Hagberg doet af en toe nog normale vocalen, maar deze worden maar spaarzaam gebruikt. Maar de band kan prima af met alleen Cam als zinger.

Van begin tot einde klinkt deze plaat gewoon erg goed. De nummers zitten lekker in elkaar, veel melodie en solo’s, en het klinkt allemaal op en top. Als de heren in Nederland komen moet dat zeker gezien worden voor alle liefhebbers van oud (en heavy) werk. (Thomas Van Golen)

Tracklist:
01. Battles and Brotherhood
02. Rock In Hell
03. Silent Killer
04. Fierce Defender
05. Preacher’s Daughter
06. Call Of The Hammer
07. Snake Fighter
08. At The Foot Of The Great Glacier
09. All Of Them Witches
10. 12:34
11. Execution Tank

Line-up:
Cam Pipes – Vocals
Justin Hagberg – Guitar, Vocals, Keyboards
Shane Clark – Guitar
Ash Pearson – Drums