Unitopia Dark Frequincies


InsideOut Music

 

Website : Unitopia

Het Australische Unitopia ontstaat al in 1996, toch zou het tot 2005 duren voordat het debuutalbum ‘More Than A Dream’ het levenslicht zag. Als invloeden noemt het bijgesloten persbericht The Flower Kings, Van der Graaf Generator, King Crimson en Men At Work. Nu is de ene referentie wat duidelijker te herkennen dan de ander maar duidelijk is in ieder geval dat we het hier over licht progressieve symfonische poprock hebben en zeker niet over metal.

Sinds afgelopen oktober is daar dus via InsideOut de tweede langspeler, ‘The Garden’. Om maar gelijk een persoonlijk tintje aan deze bespreking te geven: zelden heb ik een album beluisterd wat enerzijds zo lekker in het gehoor ligt en waar ik anderzijds zoveel moeite mee heb dit op papier te verwoorden. Het is een dubbelalbum geworden met ook nog eens een concept (al merk je daar in de praktijk niet heel veel van), dus als je het als geheel tot je wilt nemen is het een flinke zit van twee keer 50 minuten. Niet dat het een straf is overigens want de albums zijn divers genoeg. Het zijn dan ook niet alleen langdradig uitgesponnen prognummers zoals het 22 minuten durende titelnummer ‘The Garden’ of de ruim 16 minuten van ‘Journey’s Friend’ wat de klok slaat. Er staan eveneens veel nummers met een kop en een staart met een “normale” speelduur op de albums.

Ook de stijl varieert voldoende tussen dromerige sfeerpop tot stevige (prog)rock. Na diverse luistersessies heb ik gevoelsmatig wel een beetje het idee dat ik persoonlijk CD1 wat spannender vind dan CD2: de gitaren klinken wat meer aanwezig, de koortjes wat warmer en de wat langzamere stukken zijn net wat korter en afgewisseld met nét wat meer spreekwoordelijk vuurwerk. Maar goed een dubbelalbum als deze leent zich natuurlijk ook prima om ze afzonderlijk te luisteren en dan is het misschien simpelweg een keuze afhankelijk van de stemming. Hoe sfeervol en mooi het overgrote deel van de nummers ook is, al met al moet ik concluderen dat het op mij persoonlijk nét iets te weinig indruk maakt om me echt te imponeren. Het blijft allemaal wat braaf en luistert lekker weg maar nergens hoor ik echte uitschieters of blijft het heel erg hangen.

Nogmaals: het is zeker geen metal wat we te horen krijgen en ondanks de zeker wel aanwezige gitaarklanken kan de verstokte metalliefhebber dit album dus gerust in de schappen laten staan. Het is echter wel degelijk van een veelbelovende kwaliteit en het heeft mij wel degelijk diverse draaibeurten weten te boeien, ik ben dan ook benieuwd hoe deze band zich nog ontwikkeld. Ondertussen is het voor de liefhebber van het genre zeker wel een fijn tussendoortje. (Ben Holster)

Track list:

CD1:
01. One day
02. The Garden
03. Angelica
04. Here I Am
05. I Wish I Could Fly
06. Inside the Power

CD2:
01. Journey’s Friend
02. Give and Take
03. When I’m Down
04. This Life
05. Love Never Ends
06. So far Away
07. Don’t Give up on Love
08. 321

Line Up:
Mark Trueack - Vocals, Percussion
Sean Timms - Keyboards, Mandolin, Vocals
Matt Williams - Guitar, Banjo, Vocals
Shireen Khemlani - Bass, Vocals
Monty Ruggiero - Drums, Percussion
Tim Irrgang - Percussion
Mike Stewart - Saxophone, Flute, Clarinet, Percussion, Keyboards