UnSun The End of Life


Century Media Records / EMI Music

 

Website : UnSun 

Wie het muzieknieuws een klein beetje bijhoud heeft vast wel gehoord dat gitarist Mauser niet meer bij Vader speelt. Volgens de diverse media was hij al een tijdje met zangeres Aya bezig aan een ander project, Unseen geheten. Of hij zich daar nu beter bij voelde of dat Vader hem om andere redenen gekickt heeft zullen we nooit zeker weten, feit is dat Unseen zijn naam heeft moeten veranderen in UnSun en inmiddels toe is aan het officiŽle debuutalbum: The End of Life.

Wat betreft Mauser is het wel een flinke verandering van spijs: van de zware black metal van Vader naar het springerige gothic van UnSun. Natuurlijk hoor je zo heel af en toe nog wel de invloed van een prima muzikant Als Mauser: wie goed luistert hoort zo hier en daar een enkele sterke riff en een aantal nummers openen muzikaal ook gewoon erg sterk. Zangeres Aya is bovendien natuurlijk ook niet geheel zonder talent, maar helaas is haar stemgeluid wel erg doorsnee en neigt eerder naar de kant van pop dan rock. Een stem drukt nu eenmaal altijd een zware stempel op een album, zodoende wordt de gehele sfeer van album dan ook die van een standaard gothic rock bandje met hier en daar eerder een poppy randje. Het metalgevoel is dan ook ver te zoeken en eerlijk gezegd verbaasd me dat met een man als Mauser aan boord. Als je dan naar het artwork en bandfotografie op internet gaat kijken kom je nog eens fotoís tegen die wel erg de sterke kant van Aya lijken te willen benadrukken. Plat gezegd is mevrouw in korte tijd blijkbaar van een A cupje naar een D cup gegaan en presteert men het een foto te publiceren met overduidelijk opgewekte (of bewerkte) stijve tepels. Toegeven, het is tegenwoordig niet eenvoudig om verkoopcijfers te scoren en Aya mag er nu eenmaal ook best wezen, de muzikale integriteit gaat naar mijn smaak op deze manier echter wel heel vlot overboord.

Natuurlijk is het allemaal zo slecht niet: muzikaal is er best over nagedacht en staan er best wat aardige songs op dit album. Het is gewoon vlotte, makkelijk in het gehoor liggende radiovriendelijke gothic poprock wat deze band brengt en het zou met de juiste marketing en aandacht zomaar eens flink kunnen gaan scoren. Het is echter overduidelijk vooral geschikt voor teleurgestelde Emo-meisjes die op Aya willen lijken en puberende puistenkoppen die een beschuitje met haar zouden willen eten. De serieuze metal liefhebber laat dit album aan zich voorbij gaan. (Ben Holster)

Tracklist:
01. Whispers
02. Lost Innocence
03. Blinded by Hatred
04. Face the Truth
05. The Other Side
06. Destiny
07. Memories
08. Bring Me to Heaven
09. On the Edge
10. Closer to Death
11. Indifference

Line-up:
Aya - Vocals
Mauser - Guitars
Heinrich - Bass
Vaaver - Drums