Rose Hill Drive  Moon is the New Earth


Megaforce Records / Suburban

 

Website : Rose Hill Drive 

Het album van Rose Hill Drive ligt al een tijdje op de stapel om hier te bespreken. Door een combinatie van vakantiedrukte, recente “grote” releases en de niet heel erg aansprekende album-art had ik nog niet de tijd en moeite genomen dit album te beluisteren. Onterecht, zo blijkt al direct bij een eerste luisterbeurt. Zelden heeft een album bij de eerste luisterbeurt direct zo’n indruk op me gemaakt als “Moon is the New Earth” van dit Amerikaanse trio. Niet dat het een erg hoogdravend kunstwerk is hoor, integendeel. Het is rechttoe rechtaan, simpele, zelfs ietwat lompe, haast ouderwetse, niet bijster originele en al helemaal niet geweldig geproduceerde retro-punk-gitaar-rock. Maar potverdikkie, het swingt wel de pan uit!!!

Als invloeden komen al snel jaren ’70 bands als Zeppelin en vooral The Who naar voren. Met deze laatste werd dan ook recentelijk getourd en met vaandeldrager Pete Townshend zelfs gejamd. Maar natuurlijk zijn de mannen van RHD niet de enige die het geluid van de jaren ’70 een warm hart toedragen. Ook met retro-rockers Black Crowes werd het podium al meermalen gedeeld, al klinkt RHD op dit album wel duidelijk minder gepolijst en gaat men eerder richting een band als Wolfmother. Wat aan RHD opvalt binnen deze cultuur revival is dat men toch wat meer andere muzikale invloeden verwerkt en daardoor een toch wat meer divers geluid laat horen.

Zo krijg je een aantal heerlijke uptempo raam-open tracks voorgeschoteld waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten. Zoals “Sneak Out”, de lekkere overstuurde gitaren en prima solo op “Trans Am”, of het psychedelisch openende “The 8th Wonder”, wat een heerlijke rocker blijkt met een zanglijn dat nét niet helemaal zuiver is, lekker fout dus. Wat meer ingetogen blijken de mannen ook prima liedjes te kunnen schrijven, zoals “Laughing in het Streets” met een lekker koortje of “One Night Stand” wat een wat meer Americana-sfeer heeft. Gelukkig telt het album niet al te veel rustige tracks en is het met nummers als “A Better Way”, “Godfather”, “Do You Wanna Get High?” en “I’m On to You” toch vooral een kwestie van georganiseerde chaos en zijn ook vooral de gitaarsolo’s om te smullen, maar ook weer niet té overdadig aanwezig.

Even terug op aarde: Natuurlijk hebben we hier niet met een baanbrekend meesterwerk te maken: het is allemaal al vele malen eerder gedaan, het geluid is (zoals het ook hoort natuurlijk) niet overal even geweldig en het doet zo nu en dan een ietsje chaotisch aan. Daar staat tegenover dat RHD in mijn ogen een bijzonder sympathiek bandje is wat met “Moon is the New Earth” een heerlijk compromisloos en bijzonder energiek retro-rock album aflevert waarbij zelfs de grootste zuurpruim een glimlach niet zal kunnen onderdrukken.

Het album ligt al enige tijd in de winkels en zal wellicht niet eenvoudig te vinden zijn. Wel eenvoudig is het om binnenkort de band in hun meest natuurlijke leefomgeving te aanschouwen: 11, 12 en 13 september namelijk maken de mannen diverse podia in Nederland onveilig, als dat geen feestje wordt! (Ben Holster)

Tracklist:
01. Sneak Out
02. Altar Junkie
03. Laughing in the Streets
04. Trans Am
05. A Better Way
06. My Light
07. The 8th Wonder
08. One Night Stand
09. Godfather
10. Do You Wanna Get High?
11. I'm On To You
12. Always Waiting

Line Up:
Flynn Gower - Vocals / Guitar
Luke Gower - Bass
Nathan Barnes - Drums