Karmakanic Who’s the Boss in the Factory


InsideOut Music

 

 

Website : Karmakanic

Het Zweedse Karmakanic is vooral een side-project van Jonas Reingold, de bassist van de progrockers Flower Kings. Behalve een vrij stabiele bezetting heeft Reingold voor dit album een aantal gasten weten te ronselen. En niet de minste ook zoals een Andy Tillison van The Tangent en Flower Kings collega Tomas Bodin. Dat we hier niet met metal te maken hebben mag inmiddels meer dan duidelijk zijn, het is een vrij dynamische mix van progrock, sympho en wat jazz danwel fusion invloeden. Geneuzel? Mwah valt heel erg mee.

 

‘Send a Message from the Heart’ valt gelijk met de deur in huis: een waar progfeest van bijna 20 minuten waar de liefhebber zijn vingers bij af kan likken. We krijgen eerst een intro gezongen door Reingold’s zoontje Alex. Hierna ontvouwt zich alle moois wat deze band in petto heeft. Mooie, warme zang en melodieuze refreinen, lange instrumentele stukken waarin de muzikanten kunnen laten horen waartoe ze in staat zijn; warme gitaarklanken, springerige toetsen, ritmische drums en tempowisselingen volgen elkaar op zonder gekunsteld aan te doen. De a-ritmische stukken komen vooral door de fusioninvloeden soms wat chaotisch over en kunnen de wat minder doorgewinterde progrocker duidelijk afschrikken, maar na even doorbijten voelen de overgangen naar melodieuze stukken als het wegzakken in een warm bad na een lange werkdag. Wie verwacht dat het hele album zo doorgaat komt direct bij ‘Let in Hollywood’ bedrogen uit: na een intro met akoestisch gitaar blijken we met een welhaast simpel aandoende rocker van doen te hebben. Metal zullen we zoals gezegd niet bespeuren op dit album maar de gitaren klinken hier redelijk vet en spreken mij zeker aan.

 

Titeltrack ‘Who’s the Boss in the Factory’ is met zijn 13 minuten weer een stuk langer en neemt dan ook alle tijd om met rustige piano op te bouwen. Afwisselende zang, lange pianostukken, wat freaky gesoleer maar altijd weer terugkerend naar een mooie melodie; prog zoals prog hoort te zijn. Toch vind ik persoonlijk dit nummer eigenlijk het minst boeiend, het blijft niet zo hangen. Niet dat het slecht is maar het spreekt me iets minder aan als bijvoorbeeld het Floydiaanse ‘Two Blocks from the Edge’: een traag gitaarintro, achtergrondkoortje met de nodige echo, gedragen mysterieuze zang, ja zelfs blazerssectie en meerstemmige vrouwelijke achtergrondvocalen ontbreken niet. Beter goed gejat dan slecht verzonnen zullen we maar zeggen en dat gaat hier ook zeker op. Afsluiter ‘Eternally’ is in twee afzonderlijke stukken gesneden, eerlijk gezegd ontgaat me een beetje de reden want deel 1 is niet veel meer dan een kort piano intro naar deel 2. Dichterlijke vrijheid zullen we maar zeggen en deel 2 is wel een heel mooi rustig opgebouwde afsluiter van dit album. Nu heb ik een accordeon nooit zo’n boeiend instrument gevonden maar hier is het gebruik ervan wel mooi. Maar persoonlijk hoor ik toch liever een gitaar zoals de solo halverwege dit nummer, prachtig. Als je dan ook nog bedenkt dat het nummer geschreven is voor Jonas zijn ouders die vorig net voor kerst door een auto-ongeluk omgekomen zijn geeft dit kippenvel tot op het bot; een prachtige afsluiting van een sterk album.

 

Al met al hebben we te maken met een prima progrock album en hoeft Reingold zich zeker niet te schamen met een band als dit als side-project. Dit album bewijst eens te meer hun bestaansrecht en verdient de aandacht en luistersessie van iedere liefhebber. (Ben Holster)

 

Tracklist:

01. Send A Message From The Heart
02. Let In Hollywood
03. Who’s The Boss In The Factory
04. Two Blocks From The Edge

05. Eternally pt. 1
06. Eternally pt. 2


 

Line-up:
Jonas Reingold - Bass, Guitar, Keyboards
Göran Edman - Vocals

Lalle Larson - Piano, Lead Keyboards

Krister Jonsson - Guitar

Zoltan Csörsz - Drums

 

Guests:

Andy Tillison - Hammond, Moog

Tomas Bodin - Keyboards

Theo Travis - Saxophone

Lilo Nika – Accordion