Ivanhoe Lifeline


Silverwolf Records

 

Website : Ivanhoe

Het lijkt me een kwelling waar iedere progmetal band tegenop moet boksen en ook het begeleidend schrijven van de nieuwste Ivanhoe kopt er direct mee: “Formerly hailed as German answer to Dream Theater”. Maar goed dat waren de jaren ’90, inmiddels moet de band op eigen benen kunnen staan. Verderop worden dan ook fans van Maiden, Queensryche en Metallica aangespoord om te luisteren. Vergelijkingen die wat mij betreft ook niet helemaal op gaan maar het geeft wel aan dat deze band een grote schare metal liefhebbers aan moet kunnen spreken.

Opener en titeltrack ‘Lifeline’ begint zoals we in het genre gewend zijn met een kalm introotje. Veel tijd wordt hier niet aan verspild want na slechts een minuutje krijgen we stevige gitaren, pompende drums en een intrigerend keyboard te horen. Met het melodieuze karakter, de uithalen van zanger Mischa Mang en de stevige gitaarsolo’s halverwege lijkt dit nummer me nu al de perfecte opener voor een komende tour. ‘Mad Power’ is wat meer midtempo maar ook hier stevige gitaren en drums en een prima prestatie van zanger Mischa. Ik moet wel zeggen dat ik de eerste luisterbeurten een beetje aan zijn zang moest wennen maar eenmaal gewend valt hij me zeker niet tegen. Ondanks enkele breaks is het tot nu toe vooral stevige melodieuze metal met een randje power; voor prog lijkt het toch ietwat recht-toe-recht-aan. Maar wat niet is kan blijkbaar nog komen; zowel ‘Schizofrenic’ als ‘Suffering’ laat al een wat meer experimentele kant van de band horen. Niet dat het heel erg onnavolgbaar wordt en eigenlijk is het ook nergens zo tegendraads of uitgesponnen als bijvoorbeeld een Dream Theater op drift. Maar het blijft op deze manier wel redelijk fris en afwisselend terwijl het eigenlijk toch overal melodieus blijft.

‘Angels Hologram’ begint met een kalm deuntje en na een gezongen intro laat Mang enkele Halfordiaanse uithalen horen waarbij het glazuur bijna van de tanden springt, even opletten hier dus of uw extra tandarts verzekering deze schade dekt. Verder is het geen slecht nummer alleen de wat trage ingehouden stukken zorgen ervoor dat het nummer wat mij betreft nergens echt op stoom komt, ook de toetsensolo en meer ritmische tempowisselingen kunnen hier niet veel meer aan veranderen. Nee, dan ligt het daaropvolgende ‘Time Machine’ mij toch meer: zware gitaren openen het bal, later krijgen we een naargeestig ritme, bezwerende zang en dampende riffs voorgeschoteld. ‘Finally’ lijkt aanvankelijk een wat simpel en saaier nummer te zijn maar gelukkig weet men met enkele prima breaks en mooi gitaarspel dit nummer uit het slop te halen en blijft het boeien. Met zijn geluidseffecten en kinderstemmetjes lijkt ‘You’ll Burn’ een beetje de soundtrack van een tweederangs slasher-horror. Gelukkig wel eentje waarin de gitaren niet geschuwd worden want slechte horrorfilms (en progmetalalbums) zijn er al veel te veel. Voor afsluiter ‘Cheops’ lijkt het alsof men goed geluisterd heeft naar het debuut van de Israëliërs van Amassefer: Oosterse tintjes, Egyptisch thema, epische verhandelingen en fraai spel: gelukkig wordt het nergens obligaat en kunnen we spreken van een prima afsluiting van een overwegend uitstekend album.

De mannen van Ivanhoe hebben wat mij betreft de test doorstaan: vergelijkingen met DT gaan eigenlijk niet op: deze band is mans genoeg om op eigen benen te staan. Dat wil niet zeggen dat er niet wat kleine schoonheidsfoutjes te horen zijn. Zanger Mischa bijvoorbeeld begeeft zich hier en daar op het randje en niet alle negen songs zijn van een even hoog niveau. Daar staat tegenover dat het merendeel van de songs uitstekend en afwisselend is, de heren hun instrumenten prima beheersen en het album gewoon lekker stevig klinkt maar toch prima wegluisterd: geluid is gewoon goed te noemen, afzonderlijke instrumenten zijn goed hoorbaar, gitaren staan lekker voorin de mix en stevig aangezet maar nergens verzand het in een grote geluidsbrij. Kun je natuurlijk weer op aanmerken dat allemaal wel erg gladjes klinkt maar persoonlijk ben ik er best van gecharmeerd en is het zelfs bij een eerste luisterbeurt goed aan te horen zonder uitgeput achter te blijven van een dikke geluidsmuur. Wat mij betreft krijgt ‘Lifeline’ een dikke voldoende! (Ben Holster)

Tracklist:
01. Lifeline
02. Mad Power
03. Schizophrenic
04. Suffering
05. Angels Hologram
06. Time Machine
07. Finally
08. You’ll Burn
09. Cheops

Line up:
Mischa Mang – Vocals
Achim Welsch – Guitars
Chuck Schuler – Guitars
Gio Soulas – Bass
Richie Seibel – Keyboards
Sebastian Brauchle - Drums