Frost* Experiments in Mass Appeal


InsideOut Music

Website : Frost*

 

De grote man achter Frost* klinkt voor velen misschien onbekend maar is stiekem een grote naam in de hedendaagse popmuziek; Jem Godfrey was namelijk als schrijver en producer betrokken bij diverse topproducties van artiesten als Atomic Kitten, Blue en Ronan Keating. Hapklare brokken dus dat Frost*? Nee zeker niet, want Jem wilde wel eens iets anders, schakelde diverse bekende proggers in zoals John Mitchell (Arena, It Bites) en John Jowitt (Arena, IQ) en in 2006 was daar het progdebuut ‘Milliontown’. Even leek het daarbij te blijven maar in 2007 kwamen toch nieuwe opnames boven water en eerder dit jaar was daar onverwachts een tour als support van Spock’s Beard. En nu is er dus het tweede album, ‘Experiments in Mass Appeal’.

Om maar direct met de deur in huis te vallen: het is dat ik niet aan jaarlijstjes doe, anders zou dit album zeker in mijn persoonlijke top tien staan. Zoals opener ‘Experiments in Mass Appeal’ opent met een kloppend hart, via een kalm intro als een najaarsbui opbouwt naar grote hoogte nestelt het zich direct in je hoofd, of hart in dit geval. Uptempo stukken met prachtig gitaarspel worden afgewisseld met sfeervolle refreinen vol melodie. Dat Godfrey van origine toch echt een man van de goede liedjes is bewijst hij op ‘Welcome to Nowhere’. Ook hier een rustig intro maar al snel ontaardt het geheel in een heerlijk symfonisch samenspel. Ook afwisseling schuwt men niet; hoewel qua geluid natuurlijk herkenbaar is ‘Pocket Sun’ met zijn stuwende drive weer een heel ander soort nummer dan de voorgaande. Vooral het tussenstuk met drums, gitaar en toetsen is een heerlijk dynamisch geheel wat bruist van de energie.

Het grote manco op het debuutalbum was volgens velen de zang van Godfrey. Hiervoor is op dit album dus Declan Burke aangetrokken. Waar ik in het begin nog even moest wennen aan zijn stemgeluid (was dit nu echt wel een verbetering?) weet ik na een aantal luisterbeurten wel beter. Wat mij betreft is ‘Saline’ daar een prima voorbeeld van: waar ik een ballad vaak als noodzakelijke onderbreking zie maakt dit nummer grote indruk op mij en kan ik het niet laten vooral het slotchorus mee te galmen. Inzakken is er niet bij want ‘Dear Dead Days’ opent met een haast irritant electro deuntje (wie heeft zijn Atari hiervoor van zolder gehaald?), barst uit in een gothic symfonie en kent mooi piano- en keyboardspel. Hoewel het haast naadloos overgaat in ‘Falling Down’ heeft deze toch duidelijk een wat kalmer gevoel over zich met ook hier weer schitterend gitaarspel.

‘You / I’ is met net een minuut meer een intermezzo dan een volwaardig nummer, al is het met al zijn rust wel een mooi bruggetje naar het uptempo ‘Toys’. Je zou haast denken dat het een sollicitatie is want een beetje pop/rock band als Kaiser Chiefs of Snow Patrol zou dit zomaar de hitlijsten in spelen. Soepel in het gehoor liggend en aanstekelijk tot en met dus. Dat is dan ook direct weer een mooie overgang naar het typische progressieve slotstuk ‘Wonderland’ wat met zijn bijna 16 minuten nog eens alle referenties van het genre aanhaalt. Eigenlijk zijn het meerdere nummers ineen gesmeed, met prachtige slome pianostukken tot heerlijk uptempo uitbarstingen en mooie refreinen. Het enige kleine minpuntje is dat het bijzonder kalme outro wel wat erg lang duurt en uitnodigt tot voortijdig indrukken van de stopknop. Maar goed dat mag de pret allang niet meer drukken.

Het moge duidelijk dat dit album indruk op mij heeft gemaakt. Het heeft een bepaalde warmte over zich en roept daarmee heel veel sfeer op. De muzikanten zijn overduidelijk meester op hun instrument zonder zich al te overduidelijk te willen profileren. En Godfrey als schrijver en producent heeft er een geheel van gemaakt zonder in herhaling of in de bekende progvalkuilen te vallen. Voeg hier de uitstekende heldere productie en de uitstekende zang aan toe en dan hebben we een album wat misschien niet dé topper van jaar is maar deze band wel zeker op de kaart zet. Afgelopen juli mocht ik ze in Zoetermeer aan het werk zien en het gevoel wat ik er toen al bij kreeg heeft men met dit album weten te bevestigen. Ik ga er dan ook zeker komende april bij zijn als ze opnieuw de Boerderij aandoen. (Ben Holster)

Track list:
01. Experiments in Mass Appeal
02. Welcome to Nowhere
03. Pocket Sun
04. Saline
05. Dear Dead Days
06. Falling Down
07. You / I
08. Toys
09. Wonderland

Line Up:
Jem Godfrey – Keyboards
John Jowitt – Bass
Andy Edwards – Drums
Declan Burke – Vocals / Guitar
John Mitchell - Guitar