Forever Slave Tales For Bad Girls


Wacken Records / SPV 

Website : Forever Slave

 

Het Spaanse Forever Slave wordt opgericht in 2000 door bassist Sergio en zangeres annex gothic model / artieste Lady Angellyca. Men brengt een drietal demo’s uit waarna een deal getekend wordt met Armageddon Music en men in 2005 met de eerste langspeler komt. April 2008 wordt een belangrijke periode voor de band: niet alleen is er de grote Europese tour als support voor Kamelot en Firewind: tevens ligt hun nieuwe album ‘Tales For Bad Girls’ in de winkel.

De albums van Forever Slave vinden we in het ‘Female Fronted Gothic Metal’ schap, een hoek waarin het niet eenvoudig is om je te onderscheiden van de veelvoud aan degelijke ofwel matige bands die proberen definitief door te breken bij het grote publiek. En om maar met de deur in huis te vallen: ik ben bang dat Forever Slave dat ook niet gaat redden. Tuurlijk, muzikaal gezien is het niet slecht en Lady Angellyca is met haar uitstraling natuurlijk hét rolmodel voor teleurgestelde tienermeisjes. Bovendien vinden we op dit nieuwe album vooral boze teksten over onderwerpen als AIDS, homo- en cybersex, vrouwenmishandeling enzovoorts. Genoeg om lekker boos mee te brullen en af te reageren dus. Helaas is Angellyca als zangeres niet van die kwaliteit die een band als deze boven de middenmoot doet uitstijgen: het stoonkolen Engels wil ik haar graag vergeven maar haar stem vind ik persoonlijk niet bijzonder genoeg om lang te boeien: het is allemaal nogal vlak en weinig verassend, en mede door de dubbele lagen in de productie doet het me vaker denken aan de vermeende lesbische meisjes van TATU dan aan een haast genre-plichtig serieuze klassiek geschoolde gothic zangeres.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er helemaal niets te genieten valt. Muzikaal zit er best kwaliteit in deze band. De riffs en solo’s zijn zeker niet slecht en de gitaren klinken gewoon lekker stevig gemixt. Tijdens enkele nummers vinden we ook nog mannelijke achtergrond vocalen die wat heel wat bruter klinken dan men zou verwachten. Geen grunts maar wel een stevige mannelijke strot die net wat meer afwisseling brengt en waarvan ik best meer had willen horen. Ook de keyboard lijnen zijn zeer degelijk uitgevoerd, evenals de drums en bas die niet overheersen maar voornamelijk functioneel aanwezig zijn, gewoon een strakke ritmesectie dus. Maar zoals gezegd zijn het vooral de gitaren die het beste deel van deze band vormen. Strakke riffs en solo’s die misschien niet bijster origineel zijn maar wel stevig uitgevoerd en zo de basis van de metal-kant van deze band vormen. Het zijn dan ook vooral de hardere nummers waarmee deze band het beste tot zijn recht komt. Ik weet niet hoe Angellyca het er op een podium vanaf brengt maar het zou live zomaar best een aardige act kunnen zijn.

Al met al kunnen we concluderen dat Forever Slave met ‘Tales For Bad Girls’ voor de liefhebber geen slecht album aflevert. Muzikaal houdt het midden tussen nu-metal riffs met de sfeer van Evanescence en klinkt het zeker niet slecht. Forever Slave zal hiermee zeker een doelgroep aanspreken en scoort op dit gebied dan ook zeker een voldoende. Helaas moet ik hier persoonlijk aan toevoegen dat zangeres Angellyca mij niet weet te bekoren en dat ik thema en teksten ietwat puberaal vind overkomen: voor de doorgewinterde metal-fan is het geheel simpelweg te licht. (Ben Holster)


Tracklist:
01. Dickhead!
02. Say Good-Bye
03. GothiX Girls
04. Pulse
05. Kristin A.I.D.S.
06. Afterlife
07. Our Story
08. Mar, no te vayas
09. The Lovers
10. Larmas et Roses
11. My Girl (She loves her)
12. Gasoline

Line-up:
Lady Angellyca – Vocals
Os – Guitars
Sergio – Bass
Edward Vert – Drums
Leal - Keyboards