Firewind The Premonition


Century Media Records / EMI Music

Website : Firewind

 

Het Griekse Firewind brengt sinds 2002 met enige regelmaat albums uit en houdt het midden tussen een band en een side-project; de band bestaat uit een vijftal muzikanten dat al een heel rijtje eerdere bands en projecten op zijn naam heeft staan. Bekendste naam uit de band is toch wel die van gitarist Gus G, die we onder andere kennen van Dream Evil en Mystic Prophecy, en die bovendien in 2005 nog op Ozzfest gestaan heeft met Arch Enemy. Met de albums Forged by Fire (2005) en Allegiance (2006) brak de band door bij een relatief groot publiek en nu lijkt de tijd aangebroken om te oogsten. Dat zal moeten gebeuren middels het op 24 maart te verschijnen vijfde album “The Premonition” en een grote Europese toer met onder andere Kamelot.

Het album opent aan de hand van “Into the Fire” met een kalme akoestische gitaar maar knalt al snel vol de speakers uit. Stevige powermetal dus van de oude stempel; snelle gitaarriffs, snerpende keyboardklanken, pompende bas en ritmische dubbele basdrums. Ook het betere solowerk kun je natuurlijk wel aan Gus overlaten en dat laat hij dan ook duidelijk horen. Een ander sterk punt van de band is de stem van zanger Apollo, geen iel hoog stemmetje maar een stevige strot met het volume en de power van een brulboei maar toch ook weer melodisch. De bandleden zijn duidelijk hoorbaar op elkaar ingespeeld en het nummer is met zijn snelle en haast agressieve ritme dan ook een echte albumopener.

Des te verrassender is het dat men vervolgens op “Head Up High”, “Mercenary Man” en “Angels Forgive Me” iets gas terug durft te nemen. Geen slappe hap natuurlijk, maar het tempo ligt toch duidelijk wat lager en er is meer aandacht voor songstructuur en melodieuze riffs. Al blijft er natuurlijk wel ruimte voor het nodige solowerk van Gus en diverse snelle drumbreaks. Persoonlijk kan ik me wel vinden in de omschrijving die Gus er zelf voor geeft: “als je er dan toch een label aan moet hangen is het meer moderne gitaar georiënteerde hardrock geworden met een sound die terug doet denken aan bands als Thin Lizzy, Black Sabbath en Megadeth.”

Gelukkig hoeven we niet bang te worden dat de mannen de wilde haren helemaal verloren hebben. “Remembered” is weer een track op de oude Firewind snelheid. In het refrein komt de melodie weliswaar weer naar voren maar tussendoor is er volop ruimte voor die herkenbare gitaarriffs en snelle basdrums. Halverwege wordt er nog even gas terug genomen en krijgt Gus weer de ruimte met een flitsende solo het nummer weer van voldoende brandstof te voorzien. Ook hier valt weer op dat de stem van Apollo uitstekend past en vooral zijn uithalen zijn heerlijk om naar te luisteren. Hierna is het tijd voor de noodzakelijke ballad, “My Loneliness”. Tja, het blijft een verplicht item en natuurlijk is het soms lekker om even op adem te kunnen komen maar even zo vaak vind ik het persoonlijk eerder een onderbreking dan een verrijking. Wel kunnen we in dit specifieke geval eens luisteren naar de stem van Apollo op een andere toonhoogte dan we meestal gewend zijn en ik moet zeggen dat dit even wennen is maar me wel bevalt. Dat Gus ook een haast klassiek rockgitaarsolo aankan hoeft ons inmiddels al lang niet meer te verbazen.

“Circle of Life” is een typisch midtempo rocker met wel lekkere drums en uiteraard weer een solo, maar helaas kunnen die nét te weinig imponeren om echt te overtuigen. “The Silent Code” heeft dan weer wat meer pit en bovendien een mooi gezongen refrein, scherpe uithalen en een paar heerlijk venijnige gitaarriffs. “Maniac” is een wat vreemde eend in de bijt; het gaat hier om een cover van de Flashdance klassieker van Michael Sembello. Niet dat men nu zo gek is van de film maar het nummer vinden ze gewoon erg goed. Op zich is het niet slecht gedaan en vreemd genoeg leent het nummer zich er zo te horen ook nog wel voor maar ik geloof niet dat we hier met een baanbrekende cover te maken hebben. Het laatste nummer van dit album “Life Foreclosed” tenslotte is nog een nummer met twee gezichten: de rustige opening met kalme zang wordt enkele malen afgewisseld met snelle drumsalvo’s en mooie gitaarlijnen.

De heren van Firewind hebben voor dit album zo’n beetje hetzelfde team om zich heen verzameld voor het schrijven en opnemen als op Allegiance, en ook de productie van Fredrik Nordström (In Flames, Dimmu Borgir) is weer prima te noemen: natuurlijk staan de gitaarklanken van Gus op de voorgrond maar dat wil niet zeggen dat er geen ruimte meer is voor de andere instrumenten en vocalen. Het album is echter toch wat minder traditioneel dan je op voorhand zou verwachten: er is meer ruimte voor ouderwetse hardrock en melodie dan op voorgaande albums al vind ik persoonlijk vooral de stevigere metalnummers wat meer overtuigend klinken en lijkt de band beter in zijn element. Al met al een album wat misschien niet wereldschokkend zal zijn maar zeker aan te bevelen is voor de liefhebber en mijns inziens boven de middelmaat uitstijgt. (Ben Holster)

Tracklist:
01. Into The Fire
02. Head Up High
03. Mercenary Man
04. Angels Forgive Me
05. Remembered
06. My Loneliness
07. Circle Of Life
08. The Silent Code
09. Maniac
10. Life Foreclosed

Line-up:
Apollo Papathanasio – Vocals
Gus G. – Guitar
Bob Katsionis - Keyboards & Guitars
Petros Christo - Bass
Mark Cross - Drums