Final Axe The Axe of the Apostles


Retroactive Records

Website : Final Axe

Degene die zich eind jaren '80 al metalhead noemde kent Final Axe misschien nog wel. Als je je tenminste niet al te veel schaamde om te luisteren naar "Christian Metal" want daar hebben we het hier over. De drijvende kracht achter deze band bestond uit Keith Miles en Bill Menchen die elkaar op een festival leerde kennen. Er werden wat instrumenten en muzikanten zoals bassist Rod Reasner geronseld en al snel zag het debuut "Beyond Hell's Gate" het levenslicht. In 1990 werden nieuwe nummers geschreven en gitaar en vocalen werden opgenomen. Voor wat betreft Final Axe hield het verhaal hier even op: de verschillende leden gingen ieder hun eigen weg, sommigen speelden later nog samen in onder andere Red Seven en Titanic. In 2005 werd het debuut "Beyond Hell's Gate" opgepoetst en opnieuw uitgebracht door Retroactive Records. Met succes blijkbaar, want een jaar later werden de opnamen van het nooit uitgebrachte album opgedoken. Robert Sweet (van genregenoot Stryper) werd opgedoken om de ontbrekende drumpartijen in te spelen en het geheel werd onder de titel "The Axe of the Apostles" voor het eerst in 2006 en afgelopen mei dus opnieuw uitgebracht. Je kunt je natuurlijk afvragen wat de "nieuw" waarde van dit album dus nog is.

Voor diegene die hun hand niet omdraaien voor een portie ouderwetse white metal is het echter wel een alleraardigst tussendoortje geworden. Diverse vergelijkingen met onder andere Stryper zijn voor de hand liggend maar dit album klinkt in mijn oren toch iets minder glam en iets meer in-your-face. Dan moet je meer denken in de richting van een Maiden of Priest. Of misschien nog wel meer aan Metallica, al wordt deze laatste gek genoeg nergens als referentie of inspiratie genoemd. Natuurlijk klinkt het wel iets vlakker dan de grote producties uit die tijd: men heeft natuurlijk niet de enorme budgetten die de grootmachten in die jaren konden spenderen. Ook is het muzikaal niet echt verassend, maar het wordt nergens een matige kopie of heel erg gedateerd. Een groot pluspunt naar mijn mening is dat we geen mierzoete ballad tegenkomen op dit album: Final Axe is meer van het "van dik hout zaagt men planken" -werk. Bovendien is het "witte" randje nergens storend aanwezig. Sterker nog, alleen de oplettende luisteraar zal beseffen dat achter de teksten over (hoe kan het ook anders) bijlen, zwaarden, dood en martelingen toch echt een boodschap zit. Ronkende gitaren, rollende drums en een zanger met een flinke strot zijn zaken die dan ook veel meer opvallen. Uitschieters zijn wat mij betreft het stampende "Heads Will Roll" het ritmische midtempo "Metal Missionaries" (al klinkt het wel erg Black Album) en het rustig beginnende "We're not Heroes". Kortom: gezien de huidige markt zal dit waarschijnlijk geen kaskraker worden, maar voor de liefhebber is het zeker de moeite waard om bijvoorbeeld eens de MySpace te checken. (Ben Holster)

Tracklist:
01. Heads Will Roll
02. Burn in Hell
03. Ball and Chain
04. Hangin' by a Thread
05. Dealing with Death
06. Vengeance is Mine
07. Slaves
08. Metal Missionaries
09. We're not Heroes
10. Worlds Away

Line-up:
Keith Miles - Vocals
Bill Menchen - Strings & Keyboards
Robert Sweet Drums