Rusty Cage Records

Website : FeedForward

Goede progressieve metal is er niet zoveel, en al helemaal niet van Nederlandse bodem. Met FeedForward zouden we zomaar een degelijke nieuwe vertegenwoordiger voor de toekomst kunnen hebben. Deze band bestaat al sinds 2002 en bracht begin 2007 in eigen beheer het debuut Barefoot & Naked uit. Mede door deze release en sterke optredens heeft men inmiddels getekend en komt het album mei 2008 opnieuw uit via Rusty Cage Records.

Het moet gezegd: sommige albums voelen de eerste draaibeurt gelijk goed aan waar anderen wat meer tijd nodig hebben om te groeien. Het album van FeedForward is er een van de laatste categorie: muzikaal kon ik er op zich wel wat mee, de zang lag me in eerste instantie echter wat minder. Nu zijn vrouwelijke vocalen in de prog ook een heel stuk minder vertegenwoordigd dan bijvoorbeeld in de gothic, misschien dat ik hierdoor wat aan haar stem moest wennen. Ik kan me voorstellen dat anderen dit ook ervaren, hierbij dan echter gelijk de tip om toch vooral even door te bijten en FF een tweede kans te geven. En zoals Johan al zei: “ieder nadeel heb ze voordeel”. Waar de makkelijker in het oor liggende albums na diverse draaibeurten meestal toch wat gaan vervelen zou Barefoot & Naked wel eens goed kunnen zijn voor vele tientallen draaibeurten, ik ben er in ieder geval nog niet op uitgekeken.

Zoals gezegd moet het album dus even groeien maar dan krijg je wel een prima te verteren debuutalbum met vooral melodieuze progressieve rock met een metalrandje voorgeschoteld: heerlijk gitaarwerk, mooie keyboardlijnen, tempowisselingen en dus de kenmerkende vocalen van Biejanka. Opener ‘Fade Away’ is wat dat betreft gelijk een mooi voorbeeld: geen al te lang intro maar slechts een half minuutje opbouw waarnaar we direct een van de stevigere nummers van het album krijgen. Ook ‘Run the Race’ met een heerlijk baslijntje is van het vlottere werk en prima gitaarspel. Dat men ook sfeer kan opbouwen bewijzen ‘Crossing the Line’ en ‘Innocence’. En zoals het een degelijk progalbum betaamt gaan ook hierna de remmen los: ‘143’ is voorzien van een stevige repeterende riff met hakkend keyboard en uitstekende vocale uithalen. ‘Our Sky’ is eigenlijk de enige ballad op het album: een beetje 13-in-dozijn pianoballad maar zeker niet slecht uitgevoerd. Dan knalt ‘Before I Leave’ toch weer gelijk lekker de speakers uit om dat gevoel van rust direct de das om te doen, wat kan zo’n simpel gegeven heerlijk doeltreffend zijn. ‘Silent’ en ‘Moving’ weten ook weer mooi die brug te slaan tussen sfeer en muzikaal geweld en tot slot krijgen we in ‘Stop to Think’ ook nog wat stevige metal gitaren voor de kiezen.

Het valt me op dat er natuurlijk wel wat bekende invloeden te horen zijn maar dat de band al vrij duidelijk een eigen geluid heeft weten te creëren. Ik kan dan wel willekeurig wat bandnamen noemen om mee te vergelijken maar eigenlijk verdient dit album naar mijn idee van iedere liefhebber een aantal serieuze luisterbeurten om zelf tot een oordeel te komen: en naar mijn idee zal die voor een groot deel positief uitvallen. (Ben Holster)

Tracklist:
01. Fade Away
02. Run The Race
03. Crossing The Line
04. Innocence
05. 143
06. Our Sky
07. Before I Leave
08. Silent
09. Moving
10. Stop To Think

Line-up:
Biejanka - vocals
Mario - guitars
Jan - bass
Pi – drums
Job - keyboard