Enslaved Vertebrae


Indie Recordings

 

Website : Enslaved

Iedereen die Enslaved al een tijd volgt, weet dat de 'sound' van de band progressie heeft gemaakt. Van black metal naar viking metal, en toen door naar een kruising tussen black metal en Pink Floyd vanaf het album 'Isa'. Na het succes van 'Ruun' is de band alleen nog maar gegroeid. Er werd gespeeld op het prestigieuze Roadburn Festival en de cd kent een opvallend mixing/mastering duo: Joe Baressi (bekend van Tool) heeft het album gemixed waarna het gemastered werd door George Marino (die werkte met Led Zeppelin en Metallica). Meer hierover in het ook op deze site te verschijnen interview met Ivar. Na 'Ruun' werd Tabu Records gedag gezegd en vaart de band nu onder het wimpel van Indie Recordings. 29 September is de cd te koop in de winkels.

Zoals gezegd: Enslaved speelt heden ten dage een mix tussen black metal en Pink Floyd. Om dat precies uit te leggen is onmogelijk, je moet het ondergaan en het album luisteren. Opener 'Clouds' geeft dan al meteen een goede indruk. Het begint meteen atmospherisch met een enkele laag zweverige gitaar en drums. Naderhand komt er bassdrum bij en de tweede gitaar om op te bouwen. De titel kan niet beter gekozen zijn want het geheel laat een gevoel achter of je door de wolken zweeft. Een plotselinge stop met een kleine doortokkeling resulteren dan in een rustig loopachtig ritme wat al bekend is van de voorgaande albums van de band. Daar overheen komt Herbrand Larsen's rustige zang. Meer dreiging verschijnt vanzelf als de gitaren duisterder gaan spelen en Herbrand wordt vervangen door Grutle en zijn raspende stem. Na een stuk versnelling onder begeleiding van de lead-guitar van Ivar valt het nummer terug in een rustiger tempo en komt het gelaagde refrein als een duet tussen Herbrand en Grutle. Maar wel met double-bass eronder. Dit loopt uit in een van de meest kippenvelgevende solo's op de plaat. Prachtig en je snapt de Pink Floyd vergelijking snel. Het nummer vervolgt als een mix tussen voorgenoemde elementen en is hiermee een ideale opener. 'To The Coast' begint rustig met opbouwende drums en wederom veel zang van Grutle en Herbrand. Het nummer gaat donkerder verder met een polka-ritme en Grutle's zang en wederom soundscape-achtig gitaarwerk zonder zich te ver te verplaatsen uit het black metal hoekje.

'Ground' begint alweer wat lichter klinkend dan zijn voorganger maar ook hier weet de black metal af en toe te winnen, op sommige prachtige stukken na met wederom in de hoofdrol: Herbrand Larssen. Waren zijn bijdrages op de vorige twee albums relatief klein, hier eist hij zijn rol in de spotlights naast Grutle en Ivar op. Vergeleken met bijvoorbeeld Dimmu Borgir's Simon Haestnes heeft Herbrand een stuk rustigere en lagere stem en probeert hij niet hoog te zingen, maar vooral kalm en zuiver. Het titelnummer kent de omgekeerde structuur van 'Ground'. Eerst Herbrand, dan Grutle. 'New Dawn' is het nummer dat het meest zal doen terugdenken aan de oude tijd van de Enslaved, want het fundament is een heerlijke black metal riff ondersteunt door de rammende drums van Cato. Net zoals Opeth op hun laatste album, vinden we ook hier een stuk cleane zang ondersteunt door roffelende double-bass, iets wat best een aardig effect heeft. Het nummer heeft qua opbouw veel weg van het nummer 'Fusion of Sense and Earth' dat op 'Ruun' te vinden was. Een snel begin en middenstuk, maar hoe langer het nummer het duurt, hoe langzamer de drums en de atmosfeer de overhand neemt. Mocht je in slaap zijn gesust, dan is dit het moment om weer even op te veren en gewoon keihard te headbangen. Dit kan een publiekslieveling worden. 'Reflection' is ook weer een redelijk psychedelisch nummer met een black metal sausje, maar pas echt LSD-beïnvloed wordt het op 'Center'. Een heel kalm, gitaargedreven nummer dat een keer uitschiet om daarna weer ondergedompeld te worden in zweverige keyboards en tokkelende of zingende gitaren. 'The Watcher' sluit het geheel af door geheel in stijl te beginnen met een akoestisch riedeltje om dan vol geweld los te barsten, zonder een stukje sfeer te verliezen.

Het nieuw album van Enslaved is eigenlijk niet meer dan een logische progressie na 'Isa' en 'Ruun'. De mix tussen black metal en psychedelische invloeden is nagenoeg gelijk getrokken en sommige verstokte metalheads vinden het misschien nu te gek worden. Nog nooit zat er zoveel cleane zang in van Herbrand Larsen of zoveel soundscaping en Pink Floyd-achtig gesoleer. Dit is echter niet erg, het heeft een album opgeleverd dat zijn twee voorgangers moeiteloos overtreft en laat zien dat Enslaved allesbehalve klaar is met zijn werelddominatie. Geweldig gitaarwerk, stuwende drums en bass en het samenspel tussen Grutle en Herbrand is van een enorm hoog niveau. Volgens Ivar hebben de heren dan ook 6 maanden aan de vocalen gewerkt om het te perfectioneren. Gekoppeld aan een nog beter klinkende plaat door het mixing/mastering duo, is Enslaved er absoluut klaar voor om in het najaar met hun tour de wereld aan hun voeten te krijgen. (Thomas van Golen)

Tracklist:
01. Clouds
02. To The Coast
03. Ground
04. Vertebrae
05. New Dawn
06. Relections
07. Center
08. The Watcher

Line-up:
Grutle Kjellson – Bass, Vocals
Ivar Björnson – Guitar
Herbrand Larsen – Keyboards, Vocals
Arve Isdal – Guitar
Cate Bekkevold - Drums