Elvira Madigan Regent Sie


Black Lodge / Suburban

Website : Elvira Madigan

 

Tot nu toe is Elvira Madigan nog geen geweldig grote naam in het Metalcircuit, maar daar lijkt verandering in te komen. Een nieuwe plaat, een nieuw geluid, maar vooral een nieuwe weg. Want met het vierde officiële album van de Zweedse eenmansformatie komt het er dan misschien toch nog van: een indrukwekkende Metal-Opera. Regent Sie (SheDevils of Demonlore – of blood, crosses & biblewars) is de volledige naam.

De Symfonische Metal en Marcus Hammarström hebben elkaar gevonden en vormen op dit album een gebalanceerd gezinnetje met maar liefst 15 kindjes. Of eigenlijk 23, want een deel van nummers is opgesplitst in aparte hoofdstukjes. Deze verassing, die aanvankelijk voor een hoop kijk-en-vergelijk werk zorgt, lijkt onderdeel van een groter geheel aan theatrale effecten. Naast een veelvuldigheid aan tracks heeft het album een fraaie lay-out en een verhaallijn; het is immers een Opera.

Hoewel het mij niet echt duidelijk is wat de uiteindelijke moraal van het verhaal is, zoals dat vaak gaat met de abstracte lyriek in de muziekwereld, zitten er sterke stukken rijm in de tekst. Dat Hammerström veel energie in dit project gestoken is duidelijk, maar in zijn teksten is ook de inspiratie terug te vinden die hij er in heeft verwerkt, iets eigens. Het mag nog geen poëzie heten, maar draagt wel gedoseerd bij aan het epische effect. Bovendien is het merendeel hiervan is zelfs voor het ongeoefende oor te verstaan. De teksten zijn grotendeels gereserveerd voor clean vocals en muzikaal begeleide vertellingen. Daarnaast gaan de up-tempo stukken gepaard met extreme screams die doen denken aan Engelsman Dani Filth. Een gewaagde vergelijking die ons meteen bij de kern van de zaak brengt: de muziek zelf.

De openingstrack van de plaat brengt ons bij diezelfde Dani Filth en kornuiten. Na een sferische start slaat het bijna 10 minuten durende nummer in als een bom. Mij bekroop vooral een dubbel gevoel. Enerzijds de verassing van een totaal onverwacht geluid, anderzijds het idee dat ik het al eens eerder gehoord had. Naast Cradle of Filth deed het denken aan Graveworm, maar ook werk van Kamelot en van Luca Turilli en van… wacht! Na het album een aantal keer grondig te beluisteren, komt er meer en meer Elvira Madigan bovendriijven. Er schijnt een eigen geluid door vanuit het hart van deze plaat. De vergelijkingen blijven staan, maar Regent Sie is niet persé het groentje. Sterker nog, op dit album bewijst Hammarström zich als een componist met gevoel voor melodie, symfonie en bovenal harmonie. De verschillende stijlen Metal die de revue passeren lijken moeiteloos op elkaar te zijn afgestemd. In mijn oren is de enige muzikale tekortkoming het keyboard. Deze staan veel te prominent afgestemd en klinken te artificiëel.

Dat Hammarström zich laat voorstaan op het zelf inspelen van alle instrumenten doet hier tekort aan het geheel. Eerdere pogingen een Metal plaat tot een Opera te maken, al dan niet gefaald, wezen toch wel uit dat er voor een project van dit formaat meer mensen nodig zijn. Kijk naar het qua geluid zeer geslaagde Aina – Days of Rising Doom, waaraan ongeveer dertig topartiesten en een koor meewerkten, of het succesvolle ‘Once’ van Nightwish, opgenomen met het London Philharmonic Orchestra. Daar tegenover gesteld geeft Hammarström ons wel mee dat geen van de opnamen is nabewerkt. Het album laat horen je wat er in de studio is opgenomen. En of het nu met een keyboard is ingespeeld of met een orkest, zoiets is, zeker in je uppie, op zich al een hele prestatie. (Sander Wolf)

Tracklist:
01. Mortal Man & the King
02. Silfvertounged
03. Solstice & SleepwalKing
04. Demonaria I: Heart of the Devils Keep
05. Lambmendtations
06. Sister Fairytale
07. Demonaria II: Luminouses Gift
08. The Harkencraft & the Witch of Marbeled Halls
09. Demonaria III: Grin
10. SoulSearchKing
11. RekindleSelf
12. Liars in Wait
13. Demonaria IV: Warring
14. The True Worth of the Lie
15. Regency

Line-up
Marcus Hammarström - All Vocals and Instruments