Cavalera Conspiracy Inflikted


Roadrunner Records / CNR

Website : Cavalera Conspiracy

 

Twaalf jaar geleden hebben de Cavalera broertjes Max en Iggor voor het laatst een album in elkaar gedraaid, en nu is dat dus opnieuw gebeurd. Niet onder de moniker Sepultura, zoals veel mensen graag zouden zien, maar met hun eigen nieuwe band, toepasselijk 'Cavalera Conspiracy' getiteld. Naar eigen zeggen vonden de broers het heerlijk om weer samen met elkaar te spelen en ging het nummers schrijven dan ook vloeiend ondanks de grote afwezigheid in elkaars leven. Samen met Soulfly gitarist Marc Rizzo en Gojira-bassist Joe Duplantier werd dan ook 'Inflikted' in elkaar gezet. Hoe klinkt die nieuwe samenwerking dan? Allereerst mag iedereen die denkt dat het gaat klinken als Sepultura of Soulfly meteen ophouden met lezen. Nergens is het duidelijk dat de heren de sound van deze bands vormen. Slechts een incidentele keer door het percussiegebruik van Igor komt er een vage hint van herkenning doorzetten, maar meer ook niet. Wat is Inflikted dan wel? Een doodnormale, degelijke metalplaat die redelijk tegen het thrashgenre aanschuurt. Zoals Igor ook al in het begeleidende drukwerk schreef: 'When I listen to the album, it sounds old school, but new in it's own way. It's a mix of both worlds'. En dat is de spreekwoordelijke spijker op de kop slaan, want het beschrijft prima dit album. Qua gitaarspel klinkt het af en toe alsof de plaat al veel eerder is geschreven, maar aan de andere kant klinkt de plaat zo nieuw als dit huidige jaar. Dit nieuwe gevoel komt vooral door de aanwezige samples, en de nette productie van Max en Logan Mader.

Opener 'Inflikted' begint met een elektronisch start maar al snel komen de donderende drums en gitaar erbij om vervolgens het nummer te lanceren in een simpel maar doeltreffende headbanger. Hier en daar wordt er iets aan samples gebruikt om extra kracht bij te zetten, maar over het hele album is het gebruik hiervan niet groot, of overheersend aanwezig. Een wat melodieus riffje gaat vooraf aan het refrein. Duidelijk is weer dat 'motherfucking' nog steeds een sleutelterm is bij Max z'n teksten. Dit wordt echter goed gemaakt door een tweetal lekkere solo's. 'Sanctuary' trekt lekker van leer en houdt dat ook goed vol, en heeft een lekker refrein. Halverwege wordt er even wat langzamer gespeeld, maar dat is tijdelijk want weldra volgen er weer solo's en up-tempo drumwerk. 'Terrorize' begint langzaam met blijkt een echte, onvervalste thrasher te zijn. Op 'Black Ark' vinden we een gastoptreden, namelijk Ritchie Cavalera, Max z'n stiefzoon, die wat vocalen voor zijn rekening neemt. Het nummer kent verder een begin wat je inderdaad wel iets aan Sepultura of Soulfly doet denken, maar beukt daarna gewoon lekker het nummer door. 'Ultra-Violent' heeft wederom een gastoptreden, deze keer van Rex Brown, bassist van Pantera en Down. Minpuntje is dat de bas op het hele album praktisch niet te horen is, of althans niet duidelijk genoeg voor mij. 'Hex' is vermoedelijk het hardste nummer op het album en kent een paar heerlijke riffjes. 'The Doom of All Fires' is een beetje een zwak nummer, ook door de constante herhaling van de teksten. Daarnaast is ook muzikaal gezien dit nummer wat minder. 'Bloodbrawl' kent veel afwisseling en zelfs een akoestische gitaar wordt tevoorschijn gehaald om dit nummer extra sfeer te geven. 'Nevertrust' is een simpel, recht-toe-recht-aan nummer over wie er allemaal niet te vertrouwen zijn. Mooiste blijft toch wel 'never trust the emo kid'. 'Heart of Darkness' is op hetzelfde rustige tempo als 'Doom of all Fires' maar steekt een stuk beter in elkaar dan laatstgenoemde. 'Must Kill' is wat meer gericht op gitaarspel dan op snelheid en sluit deze plaat dan ook degelijk af.

Zo klinken de nummers, die variëren tussen 2 en 4 minuten, maar welk gevoel hou je nou over na het luisteren van deze plaat? Gemengde gevoelens eigenlijk. Aan de ene kant is dit een goede plaat. Prima productie, goede nummers, solo's. Allemaal ok dus. Aan de andere kant heb ik het gevoel dat het iets mist, en er eigenlijk meer in had kunnen zitten. Geen enkel nummer is echt speciaal te noemen, en blijft dan nog dagen in je hoofd zitten. Maar misschien is dit ook wel gewoon vanwege te hoge verwachtingen. Punt blijft dat dit een prima plaat is, en dan met de hoop dat de volgende cd van de heren iets meer creativiteit en speciaalheid toont zodat we weer kunnen zeggen: ja, de Cavalera broertjes zijn weer echt helemaal terug!

Voor degene die niet kunnen wachten tot 24 maart, de datum waarop het album officieel uit zal komen heeft de band twee songs op hun myspace pagina gezet. (Thomas van Golen) 

Tracklist:
01. Inflikted
02. Sanctuary
03. Terrorize
04. Black Ark
05. Ultra-Violent
06. Hex
07. The Doom of all Fires
08. Bloodbrawl
09. Nevertrust
10. Hearts of Darkness
11. Must Kill

Line-up:
Max Cavalera – Vocals, Rhythm Guitar
Iggor Cavalera – Drums and Percussion
Marc Riazzo – Lead and Rhythm Guitar
Joe Duplantier – Bass, Rhythm Guitar