COG Sharing Space


Superball Music

 

Website : COG

Als het gaat om rockmuziek uit Australië denken we natuurlijk al snel aan AC/DC of een recente uitgave van een band als Airborne. Dat men Down Under ook andere rockmuziek voort kan brengen bewijst COG. Geen simpele rechttoe rechtaan 3-akkoorden rock in dit geval, maar een bijzondere mix van sfeervolle prog, een scheut indie, een vleugje ouderwetse rock met wellicht een randje stoner. Niet eenvoudig te omschrijven dus en zo luistert hun nieuwe album 'Sharing Space' ook haast als één grote trip.

Direct bij opener 'No Other Way' wordt het duidelijk dat we hier niet met een simpel achtergrondmuziekje te maken hebben. Waar het kalm begint met een mooi akoestisch intro krijgen we al snel te maken met diverse tempowisselingen, een broeierige sfeer, stevige gitaren, instrumentale stukken en het kenmerkende stemgeluid van zanger / gitarist Flynn Gower. In de bijna tien minuten bewijst de band direct zowel hun muzikale talent als dat voor een soms onderschat onderdeel van het geheel: het schrijven van sterke boeiende composities.

Nergens in het begeleidend schrijven of op website of MySpace worden invloeden vermeld. Dat is opmerkelijk maar op zich zorgt het wel voor een extra motivatie tijdens het luisteren: een mens is nu eenmaal geneigd zaken in een hokje te stoppen, maar waar hokjes ontbreken moeten we die maar zelf verzinnen. Nou vooruit, of het invloeden zijn weet ik niet maar als ik het geluid van COG op dit album zou moeten vergelijken hoor ik een beetje het broeierige van Porcupine Tree. Maar ook al zitten er nu en dan stevige stukken gitaren tussen heeft het niet die uitbarstingen die PT wel heeft. Ergens tussendoor hoor ik dan ook nog een beetje de sfeer van een Sylvan (intro 'Sharing Space' bijvoorbeeld), maar op een nummer als 'What If' is het weer meer een wat dromerig geheel met de samenzang van bijvoorbeeld The Reasoning. Maar net zo eenvoudig schakelt COG over op een indie-pop / rock nummer met een meer Brits geluid als een Interpol of Editors. Als we dan ook het stemgeluid van Gower zouden moeten vergelijken komt vooral het getergde geluid van een Eddie Vedder in me op. Maar goed het is inmiddels al lang duidelijk dat COG vooral zijn eigen geluid heeft en dat laat zich niet zomaar in een hokje stoppen.

In totaal krijgen we 13 tracks voorgeschoteld, allemaal met een redelijke lengte en twee van zelfs bijna 10 minuten. Zodoende krijgen je met ruim 70 minuten veel waar voor je geld. En hoewel ik zelf meestal niet zo van rustige tracks ben en ik zo nu en dan een echte uitbarsting mis valt me wel op dat COG vooral in de wat meer ingetogen tracks erg sterk voor de dag komt. Bovendien zorgt het album er wel voor dat je meegezogen wordt en je niet snel afgeleidt wordt, net als een boeiende film waarbij je wilt weten hoe het afloopt. Geen simpele raam open en knallen rock 'n roll dus, maar intense en kwalitatief degelijke indie/prog-rock wat dit album voor de liefhebbers zeker een luisterbeurt waard maakt. (Ben Holster)

Tracklist:
01. No Other Way
02. Are you Interested?
03. The Movies Over
04. What if
05. Bird of Feather
06. Swamp
07. Sharing Space
08. Say Your Last Goodbye
09. How Long
10. The Town of Lincoln
11. Bitter Pills
12. Four Walls
13. Problem, Reaction, Solution

Line Up:
Flynn Gower - Vocals / Guitar
Luke Gower - Bass
Lucius Borich - Drums