Magnatude Records

Website : Oz Noy

Op 11 september is het nieuwe Oz Noy album getiteld ‘Fuzzy’ verschenen. De voor mij totaal onbekende Oz Noy is een gitarist die oorspronkelijk uit Israël afkomstig is, waar hij een forse naam wist op te bouwen alvorens in 1996 naar New York te verhuisde. Inmiddels is Oz een van de betere studio gitaristen van Amerika en werkt hij samen met artiesten zoals Richard Bona, Chris Botti, Mike Clark, Jeff “Tain” Watts, Harry Belafonte, Toni Braxton, Phoebe Snow, Gavin Degraw, Nile Rogers en Roger Glover. In 2005 kwam zijn solo album ‘Ha!’ uit waarop artiesten te horen waren zoals Anton Fig, Keith Carlock, Will Lee, James Genus, Mike Stern en George Whitty. In 2006 kwam vervolgens het live album ‘Oz Live’ uit en inmiddels ligt het nieuwe album sinds afgelopen week in de betere platenzaak.

Ik heb hier even tegenaan zitten hikken om deze recensie op papier te zetten, het hier besproken album heeft dan ook weinig met metal te doen, de enige overeenkomt is eigenlijk alleen het gebruik van gitaar, bas en drums. Het album bestaat dan ook uit een tiental instrumentale song die gevormd zijn rond het gitaarspel van de uitstekende gitarist Oz Noy die op een uistekende manier rock, jazz, pop en blues weet te combineren. De eerste twee songs op het album zijn rustig opbouwende gitaarsongs zonder al te veel gedoe, echter als we bij het titelnummer “Fuzzy” aanbeland zijn gaat het tempo wat omhoog en wordt er vrolijk op los geëxperimenteerd en gesoleerd door de heer Oz Noy. Ook de rest van de songs op het album gaan op dezelfde voet verder, het funky “Intensity” zorgt dan weer voor de nodige afwisseling als het album wat lijkt in te zakken. Verder komen we dan nog de jazzy klinkende Prince klassieker “Sometimes It Snows In April” tegen op het album. Verder valt op de rest van de band weinig aan te merken, vooral met meesterdrummers als Vinnie Colaiuta en Anton Fig kan er niet veel mis gaan.

Het enige minpuntje aan het album is dat het met bijna zeventig minuten eigenlijk net iets te lang duurt. Wat betreft de muziek op het album, voor de echte metalfan valt hier weinig eer aan te behalen en is het geheel allemaal net te soft maar voor de echte jazz, rock, blues, funk en fusion fan die van heerlijk geïmproviseerde gitaarmuziek houd is dit album een absolute aanrader.

Tracklist:
01. Which Way Is Up?
02. Cosmic Background
03. Fuzzy
04. Wishes
05. Epistro Funk
06. Intensity
07. Sometimes It Snows In April
08. Yeah, Yeah, Yeah
09. In A Simple Way
10. Evidence

Line-up:
Oz Noy - Guitars
Vinnie Colaiuta - Drums
Anton Fig - Drums
Keith Carlock - Drums
Will Lee - Bass
James Genus - Bass
Jimmy Johnson - Bass
Jim Beard - Keyboards
George Whitty - Keyboards
Shai Bachar – Keyboards