|
Het Duitse Lyfthrasyr beleefde hun 'finest moment' in 2007 toen
ze als opener mochten fungeren op de tour van Behemoth, Kataklysm en
Aborted. Een verslag en foto's van deze tour kunnen elders op deze site
gevonden worden. Na de tour kwam het nieuwe album 'The Recent Foresight'
uit en vermoedelijk bestijgen deze Duitsers binnenkort weer hun paarden
om te touren en dit album aan de man te brengen. Ooit begonnen als
eenmansproject van Aggreash, verantwoordelijk voor de vocalen, bass en
keyboards, is het na het eerste album uitgegroeid tot een volwaardige
bent door de aanvulling van Insorior op gitaar en echte drummer
Syktorian. Met een deal bij het degelijke undergrondlabel
Twilight-Vertrieb zit dit wel snor voor de mannen. Maar is de muziek dan
ook te pruimen?
Aangezien de band ooit begon als eenmansband is Aggreash's muzikale
visie de overheersende. Zijn visie? Black metal met veel keyboards en
een wat industrieel tintje. Vooral de drums klinken vrij mechanisch en
je zou bijna denken dat drummer Syktorian vooral bezig is geweest met
een drumprogramma in plaats van echte stokken en vellen. Maar zoals
gezegd is het dus black metal. Na het onheilspellende intro 'The
Addiction To Peace' gaat 'Rage Towards Apathy' al lekker hard van start.
Al snel valt niet alleen het industriële tintje maar ook toch het
degelijke vakmanschap op. Al snel worden de blasts afgewisseld door
Aggreash's fluisterende stem en stukjes keyboard die extra sfeer
scheppen. De band doet al meteen in het eerste nummer een lichte
vergelijking oproepen met Dimmu Borgir en ook met het Franse Anorexia
Nervosa, hoewel zonder de overdonderende intensiteit van de
laatstgenoemde. Maar ook in de afwisseling tussen harde stukken en echt
stukken met slechts een pianovleugel doen ook herinneren aan Opeth. De
vergelijking gaat dan weer snel mank als de band er wel vol voor gaat.
Want ook een flink potje raggen is de Duitsers niet vreemd.
De afwisseling in de nummers tussen drums en gitaar werken erg goed om
een nummer allesbehalve saai te laten zijn. Zeker met de nodige
intermezzo's van andere instrument (vleugels, keyboards) is dit een
plaat die lekker wegluistert. Nu is dat wel zo prettig, aangezien de
meeste een minuut of 5 duren. 'Servants In Silent Devotion' is een
hoogtepuntje van de plaat, net als het opvolgende 'Visions Of Hope And
Despair'. Beide kennen een goed uitgewerkt verhaal en weten met
overtuigingskracht en goed gebruik van keyboards en riffs een duidelijk
eigen identiteit te ontwikkelen. 'Obsession in A Convenient Manner'
begint met een vreemd, spacy intro maar breekt los en gaat eens even
flink huishouden in metalland. Het tempo bij alle nummers ligt in de
harde stukken vrij hoog, maar regelmatig weet de band dat even inhouden
de muziek ook ten goede kan komen. Vooral ook interessant zijn de enorme
lappen tekst die Aggreash heeft weten te produceren. Bijna elk nummer
kent ongeveer een boekwerk aan tekst, op hoog filosofisch niveau ook nog
(voor een band dan). Dit maakt het boekje erbij pakken dan ook de moeite
waard. Daarnaast is de vormgeving van dit werkje ook prima, dus daar kan
je geen buil over vallen.
De nieuwe plaat van deze heren is erg geschikt voor iedereen die wel van
black metal houdt. Hou je ook van een lekker mechanisch geluid, en goed
gebruik van keyboards, dan is dit zeker een band die het beluisteren
waard is. (Thomas van Golen)
Tracklist:
01.The Addiction To Peace (Intro)
02. Rage Towards Apathy
03. Venture And Value
04. Servants In Silent Devotion
05. Visions Of Hope And Despair
06. Exhaling The Spirit Of Time
07. Obsession In A Convenient Manner
08. Perception Never Expected
Line-up:
Aggreash – Vocals, Bass, Keyboards
Insorior – Lead & Rhythm Guitars
Syktorian – Drums |
