Various Artists MTM 10th Anniversary


MTM Music / Suburban

Website :Zeno

 

 

 

Acht jaar na het laatste album produceert gitarist Zeno Roth in 2006 een nieuwe AOR plaat in de gedaante van ‘Runway To The Gods’. De band vernoemd naar de oprichter bestaat al sinds 1984 vindt zijn inspiratie in blues artiesten zoals Cream, Johnny Winter en rockbands zoals Led Zeppelin, Yes en Jimi Hendrix en heeft in het verleden getoerd met grootheden zoals Black Sabbath en Krokus. Zeno geniet al geruime tijd aardige bekendheid in Japan en hoewel de Europese markt nog niet helemaal overstag is moet ik zeggen dat deze plaat toch wel potentie heeft.

Zeno heeft het grootste gedeelte van ‘Runway To The Gods’ in zijn eentje opgenomen en zelfs de zang op een van de nummers (“Do You Feel The Time”) voor eigen rekening genomen. De rest van de tracks zijn gezongen door ex-Jaded Heart zanger Michael Bormann en hij was zeker de juiste man voor deze taak. Het geheel doet mij erg denken aan Whitesnake qua arrangementen, melodie en zeker de uiterst prettige strot van Bormann.

Sterke punten op ‘Runway To The Gods’ zijn dan ook de prima stem van Michael Bormann en de melodieuze, catchy zanglijnen die erg lekker in het gehoor liggen zoals de eerste track “Fanfare Of Love”, een lekker hardrock nummer. Stem en gitaarspel gaan hier perfect samen.
Het tweede nummer “Climb The Sky” is wat langzamer met een mooie tweede stem, wat hoge uithalen en lekker gitaarwerk. De teksten zijn wel wat corny maar wel geoorloofd gezien het genre. Verder komen we hier en daar Ritchie Blackmore-achtige gitaargeluiden tegen zoals in het nummer “Shades Of Blue”, misschien wel het beste nummer op dit album en zeker hetgeen met de meeste hitpotentie al is dit natuurlijk het minst belangrijk. De titelsong is een vrij rustig nummer met een lekkere zanglijn en een opbouwende gitaarsolo tegen het eind. Je zou misschien verwachten dat Zeno Roth de overtoon zou voeren op zijn eigen cd maar hij geeft zanger Borman alle ruimte om zijn ding te doen en treedt af en toe op de voorgrond met precies de juiste dosis solo’s zoals op “Refugees”. Wel staan er twee instrumentale nummers op dit album; “Sogno Di Angelo” en “Sunset Birds Flying Home” die men, als je het mij vraagt, evengoed weg had kunnen laten. De eerste song is erg gezapig en klinkt als een volkslied, de tweede en tevens de afsluiter van ‘Runway To The Gods’ is niet slecht maar ook niet boeiend. Het nummer “I Feel – I Live” is een lekker stevig hardrock nummer met een heerlijk refrein, nogmaals een nummer dat aan Whitesnake doet denken wat overigens geen punt van kritiek mag zijn. Het nummer “Do You Feel The Time” wordt door Zeno zelf gezongen. Hij heeft zeker geen slechte stem maar kan de zang duidelijk beter overlaten aan Bormann die hem volgens mij ook vocaal af en toe bij staat op dit nummer. Ik moet wel zeggen dat Zeno de hoge uithalen in dit nummer een stuk stabiele en overtuigender weet te brengen dan de rustige coupletten.

Alle lof voor de produktie van deze plaat, zeker als je weet dat Zeno praktisch alle aspecten (alle instrumenten, backing vocals, produktie) voor eigen rekening heeft genomen. Ook het puntje artwork is passend en in orde. Een prima collaboratie van twee muzikanten die elkaar helemaal gevonden hebben. Hopelijk hoeven we niet weer acht jaar op de volgende schijf te wachten...

Tracklist:
01. Fanfares Of Love
02. Climb The Sky
03. Land Of Illusion
04. Shades Of Blue
05. Runway To The Gods
06. Sogno Di Angelo (Mascagni arr. Zeno) (Instr.)
07. Refugees (Longing For Paradise)
08. I Feel - I Live
09. Purify (Pilgrims Of Remembrance)
10. Do You Feel The Time
11. Sunset Birds Flying Home (Celestial Touchdown) (Instr.)

Zeno is:
Zeno - guitars, all other instruments, harmony vocals, lead vocals (“Do You Feel The Time”)
Michael Bormann - lead vocals / harmony vocals