Harms Way Oxytocin


Black Lodge Records / Suburban

Website: Harms Way

 

Deze relatief jonge band die in 2003 is opgericht in Zweden heeft onlangs hun eerste schijfje getiteld ‘Oxytocin’ uitgebracht, aan mij de taak hier een licht over te laten schijnen. Harms Way bestaat overigens niet uit de miste muzikanten, zo heeft gitarist Freddie o.a. deel uitgemaakt van Born Of Fire, Celestial Pain en Unleashed, drummer Stipen heeft in het verleden in de bands Merciless, Dia Psalma, Transport League en Blackshine gespeelt, gitarist Erik speelde in de band Merciless en heeft zanger en bassist Dim een tijdje bij de band Born Of Fire doorgebracht. In januari 2006 sloot de band een deal met Back Lodge waarop de band in februari en maart in de Ilektrik Machine studio in Stockholm bivakkeerde op het debuutalbum op te nemen.

 

Hoewel dit Zweedse viertal muzikaal gezien niet ronduit slecht klinkt, kan ik aan deze cd niet veel ontdekken dat mij kan bekoren. Ik zou de muziek onderbrengen in het kadertje lichte stonerrock in de steil van Black Sabbath, Led Zeppelin, of het Iron Maiden uit de begin jaren van de band gemixt met invloeden uit de 21ste eeuw van bands als Queens Of The Stone Age.  Na drie luisterbeurten klinken alle nummers nog steeds hetzelfde, de enige reden waarom er hier en daar een song uitspringt is te wijten aan opvallend knullige teksten zoals “Sillicone Barbie, Idiot Ken” en “Prime Time”. De zangkwaliteiten van Dim zijn zeer matig en de zanglijnen zijn hier en daar echt belabberd, zie het nummer “Hocus Pocus” waarin de zanger het nodig vindt om tot vervelens toe “bullshit” te blijven gillen met een zwaar Zweedse accent waar hij wel eens iets aan zou mogen doen. Wat de gitaren betreft kan ik alleen eentonige, simpele riffs melden die eindeloos herhaald worden. Af en toe begint een nummer best aardig met een rifje dat bet ok is, maar wanneer de zanger inzet zakt het hele zooitje weer in. Het album is tevens nog voorzien van een bonustrack die niet op de cover vermeld staat en overigens geheel in het Zweeds is gezongen.

 

De productie daarentegen is degelijk. Het is in ieder geval hoorbaar dat deze band nog niet zoveel ervaring heeft, misschien dat we in de toekomst toch wat interessantere werken van Harms Way mogen verwachten want de band is nu ook weer niet compleet potentieloos. Het artwork past wel aardig bij het totaal pakketje: ongeïnspireerd. (Martina Schouten)
 

Tracklist:

01. As Time Goes By
02. High Becomes Low
03. Million Ways
04. Move Your Face
05. Tsunami
06. 9 Out Of Ten
07. Prime Time
08. Hocus Pocus
09. ??? Bonus Track
 

Harms Way is:

Freddie – Gitaar en achtergrond zang

Erik - Gitaar

Stipen -  Drums