Eidolon The Parallel Underworld


Escapi Music / Suburban

Website: Eidolon

 

 

Toen de gebroeders Glen en Shawn Drover (respectievelijk gitarist en drummer) zich in 2004 aanmeldden bij Megadeth timmerden zij al ruim tien jaar aan de weg met hun eigen band Eidolon. Op 16 juni 2006 zal alweer het zevende schijfje van deze band in de schappen liggen onder de naam ‘The Parallel Otherworld’. Eidolon begon in 1993 als instrumentale neo-metalband opgericht door de Canadese broers Drover. Al gauw besloten de jongens een zanger aan te trekken en hun eerste release kwam in 1996 uit onder hun eigen label. In het daarop volgende decennium vinden vele wisselingen plaats in de gelederen van Eidolon (Nils K. Rue is bijvoorbeeld de derde zanger) en er volgen nog vijf albums.

‘The Parallel Otherworld’ is dus schijf nummer zeven. Hoewel deze plaat door veel critici in het hokje “Powermetal” wordt gestopt, zou ik het toch liever willen omschrijven als een heavy metalband met powerinvloeden en een progressieve sound. Deze omschrijving kan prima verdedigd worden door het noemen van de gastoptredens op het album: Michael Romea (Symphony X), Chris Caffery (Trans Siberian Orchestra, Savatage), Michael Denner & Hank Sherman (Force Of Evil, Mercyful Fate), Kim Mitchell (Kim Mitchell Band), Max Webster) Frank Aresti (Fates Warning) en Robert Macdonald. Het eerste nummer, de titelsong bevat in ieder geval een overvloed aan voorgenoemde elementen. Het is een lang, variërend, episch nummer waarvan de compositie doet denken aan Savatage met een Queensryche-achtige zang. Hoewel dit nummer niet representatief is voor wat er gaat volgen, is het zeker een van de toppers op dit album. Natuurlijk houd je tijdens het luisteren van dit album ook in gedachten dat de oprichters van Eidolon al een tijdje in Megadeth spelen, dit is zo af en toe goed terug te horen in de riffs van de verschillende songs. Zo ook tijdens het nummer ‘Arcturus #9’ waarop de luisteraar meteen wakker wordt geschud met stevige gitaar-en baspartijen, wat we eigenlijk op alle volgende nummers blijven horen. De ritmesectie op ‘The Parallel Otherworld’ staat als een huis evenals de productie, hoewel men op het nummer “Shadowanderer” de zang wel iets meer naar voren had mogen halen. De stem van zanger Nils K. Rue (Pagan’s Mind) komt prima tot zijn recht in de zanglijnen die hier en daar doen denken aan heavy metalbands als Saxon; zoals tijdens het nummer “The Eternal Call”. Opvallend is ook het laatste nummer, de Mercyful Fate cover “The Oath” waarop Michael Denner en Hank Sherman (Mercyful Fate) te horen zijn. Ik zeg het niet vaak, maar deze cover is supergoed! Na een half uurtje googlen op internet ben ik er nog steeds niet uit wie de zang voor zijn rekening nam, maar als het K. Rue zelf was: Petje af! Bijna niet van het echt te onderscheiden.

In conclusio, het eerste en laatste nummer van dit album zijn zeer de moeite waard en ook alles wat daartussen zit is prima kost voor de liefhebber van heavy, power en prog metal fan. Verder rest mij nog en ding te melden en dat is dat het album op 16 juni via Escapi Music zal verschijnen. (Martina Schouten)

Track list:
01. The Parallel Otherworld
02. Arcturus #9
03. The Eternal Call
04. Ghost World
05. Thousand Winters Old
06. Spirit Sanctuary
07. Order Of The White Light
08. Astral Flight
09. Shadowanderer
10. The Oath

Eidolon is:
Glen Drover - Guitar
Shawn Drover - Drums
Nils K. Rue - Vocals
Adrian Robichaud - Bass