Alsof de duivel zelf ermee speelt werd op 06-06-06 aangekondigd dat The Unholy Alliance tour voor de tweede maal in Nederland neer zou strijken en wel op vrijdag 20 oktober 2006 in de Brabanthallen te 's-Hertogenbosch. Deze tour waarbij hoofdact Slayer een aantal bands op sleeptouw neemt heeft dit maal de bijnaam "Preaching To The Perverted" meegekregen. Maakte tijdens de eerste Europese The Unholy Alliance toer de bands Mastodon en Slipknot nog deel uit van de package, dit maal was het de beurt aan niemand minder dan In Flames, Children Of Bodom en Thine Eyes Bleed. Tijdens de rest van deze toer zal Lamb Of God als vijfde band meerijzen, echter tijdens de eerste show van deze toer hebben wij hen nog moeten missen.

Ondanks dat we ruim van te voren al op weg zijn belanden we in een enorme vrijdagmiddag spits waardoor we over een stuk waar je normaal een uurtje over rijd bijna drie uur doen. We zijn echter nog op tijd om de opener Thine Eyes Bleed aan het werk te zien. Deze Canadese trash-metalband met in de gelederen bassist Johnny Araya, de broer van Slayer's Tom Araya bracht in 2005 hun debuutalbum 'In The Wake Of Separation' uit. Thine Eyes Bleed heeft slechts twintig minuten speeltijd toebedeeld gekregen, zodoende is er dus niet veel tijd om de band eens goed te bekijken. Het gespeelde materiaal kwam volgens mij voornamelijk van het debuutalbum van de band, echter door het matige geluid is er niet echt veel van te maken, vooral de zangpartijen van Justin Wolfe vervormen tot een grote brei en staan veel te hard. Ook heeft de zanger een enorm irritante stem, maar dat zou deels door het slechte geluid kunnen zijn.

Mede door de vroege aanvang van 19.00 uur van de eerste band, de vele files op de weg en een stroomstoring op het station van Utrecht Centraal is de grote hal nog maar voor een kwart gevuld als Children Of Bodom het podium betreed om hun korte set van slechts 40 minuten vol te spelen. Het laatst verschenen album 'Are You Dead Yet?' van deze Finnen stamt alweer uit 2005 en was daarmee alweer het vijfde officiële studio album van de band. Children Of Bodom weet op hun albums death metal te combineren met moderne heavy metal die toch ook snel, melodieus en pakkend is. Van hun van hun 'Follow The Reaper' uit 2000 gingen maar liefst 150.000 exemplaren over de toonbank. Natuurlijk wordt het laatste album hier vanavond nog wat gepromoot in de vorm van de songs "Living Dead Beat" en "In Your Face", maar het zijn toch wel de live klassiekers zoals "Sixpounder", "Silent Night, Bodom Night" en "Angels Don't Kill" waar het voornamelijk jonge publiek bij uit zijn dak gaat. Verder worden we nog vermaakt met "Hate Me!", "Needled 24/7" en het uit 1999 stammende "Downfall". Ik moet toegeven dat ik de band afgelopen jaar op Wacken beter heb zien presteren, maar dat zal mede komen door het opnieuw zeer matige geluid van de band, de Brabanthal is tijden de show van Children Of Bodom opnieuw een grote galmbak.

Voordat Slayer het podium mocht betreden was het eerst nog de beurt aan In Flames om het publiek op te warmen. De band bracht afgelopen februari hun nieuwste album uit, getiteld 'Come Clarity', een van het beste In Flames albums ooit. Bediende de Zweden zich op de voorgangers ''Soundtrack To Your Escape” en “Reroute To Remain” nog met veel melodie, rustigere nummers en 'cleane' vocals, op ‘Come Clarity' gaat de band als vanouds weer hard tekeer met snelle, agressieve, venijnige songs met een vleugje melodie. Zo krijgen we van dit album onder meer de song “Take This Life” en het titelnummer te horen, waarmee dit album er met slechts twee songs wat minder bedeelt uitkomt, dit wordt echter ruimschoots goedgemaakt met het spelen van de klassiekers “Pinball Map”, “Trigger” en “The Quiet Place“. Na een rondje door de hal te hebben gelopen moet ik constateren dat de zanger over het algemeen erg slecht te horen is, en het lijkt er naar mate de set vordert niet veel beter op te worden. Maar het maakt het publiek allemaal niks uit en geniet verder van onder meer de songs “Artifacts Of The Black Rain”, “Resign” en “Behind Space” en gaan stevig uit hun dak bij de veelzijdige klanken van In Flames. Verder worden we nog getrakteerd met de songs “Only For The Weak” en “My Sweet Shadow”. De gitaartandem Strömblad/Gelotte deed vandaag wel degelijk zijn werk, de dubbele gitaarlijnen waar de band bekend om staat werden strak en soepel gespeeld, het was echter frontman Anders Friden die vaak slecht en onverstaanbaar was, jammer een gemiste kans voor deze sympathieke Zweedse band.
 

Slayer, opgericht in 1982, is misschien wel de meest invloedrijke, extreemste metal-band ter wereld. Door de combinatie van speed en thrash, het handelsmerk van Slayer is het album 'Reign In Blood' uit 1986 door velen uitgeroepen tot 's werelds beste thrash metal album allertijden. Op 21 oktober 2004 bewees Slayer tijdens de eerste Unholy Alliance in Ahoy te Rotterdam dat ze nog lang niet uitgespeeld zijn en met de release van het 'Christ Illusion' album dat sinds begin augustus in de winkels ligt wordt dat nog maar eens bevestigd. Op het nieuwe album, de opvolger van het in 2001 uitgebrachte 'God Hates Us All' wordt weer aardig van leer getrokken zoals tijdens de song "Cult", tegen het bekende stokpaardje: godsdienst, en de ellende die het met zich meebrengt zoals oorlog, religieuze vervolging en manipulatie, zoals bijvoorbeeld de zinsnede "Religion is hate, religion is fear, religion is war...". Even voor de klok van tien uur is het dan zover, Slayer betreed het podium en zal Den Bosch op zijn grondvesten doen schudden, de band trapt af met de klassieker "South Of Heaven" gevolgd door "War Ensemble". Hierna krijgen we het oude "Die By The Sword" te horen, afkomstig van het debuutalbum 'Show No Mercy' uit 1983 en is daarmee het enige nummer van dit album dat we vandaag te horen krijgen. Wat meteen opvalt nadat de band enkele songs gepeeld heeft, dat het geluid een stuk beter is dan de voorgaande acts. Slayer heerst en gaat verder met het nummer "Born Of Fire", gevolgd door het nieuwe "Cult" om vervolgens de song "Disciple" in te zetten. Van het onlangs verschenen album krijgen we dan nog het nummer "Eyes Of The Insane" te horen, het publiek vindt het allemaal prachtig en de ruim 6000 man die vanavond aanwezig zijn gaan allemaal uit hun dak. Wat verder opvalt, is dat de Marshallmuur die normaal gesproken het podium siert, vervangen is door twee gigantische, uit versterkers opgebouwde omgedraaide kruizen. In het midden achter de drumkit van de heer Lombardo worden verschillende beelden geprojecteerd op een enorm scherm, die de thematiek uit de verschillende Slayer songs extra aandikken. Vervolgens krijgen we "Mandatory Suicide" van het  'South Of Heaven' album te horen, waarna het titelnummer van het album 'Seasons In The Abyss' nog voorbijkomt. Er werd wel een flinke fout gemaakt tijdens dit nummer maar de mannen herstelden zich snel. Er zitten verder niet echt verassingen in de set, ook het oude "Hell Awaits" en "Dead Skin Mask" zijn vaste tracks in de setlist van Slayer, maar dit is waar de fans dan ook voor gekomen zijn. De shows van Slayer zijn dan ook een feest der herkenning, Kerry King stevig hakkend op zijn gitaar aan de rechterzijde, Hanneman op links en zanger bassist Tom Araya grinnikend in het midden. Verder opvallend detail is, dat van de albums 'Divine Intervention' en 'Diabolus In Musica' opnieuw geheel genegeerd worden. Het optreden van Slayer wordt afgesloten met de toegiften Raining Blood", "Postmortem" en niet te vergeten "Angel Of Death", alle afkomstig van het album ‘Reign In Blood’.

Kortom, een heerlijke avond waar het bier rijkelijk vloeide, maar wat ik me afvraag is of alle bands gewoon slechte geluidsmannen hebben of dat de Brabanthal toch wel gewoon een grote galmbak is. Er gaat met minder goed geluid toch altijd een deel van de kracht van de bands verloren en dat is zonde!! Er zat duidelijk verschil in geluid met Slayer omdat zij de dag voor de show uitgebreid alle spullen hebben kunnen uitproberen.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!