Op papier belooft het een mooie dag te worden met optredens van King Diamond, Mercenary en de Belgische thrashers van After All en aan het einde van deze avond zal iedereen die vanavond in de Tilburgse 013 aanwezig was concluderen dat dit ook het geval was, maar daarover later meer. Al vroeg in de middag speelde het Nederlandse elftal namelijk haar eerste WK duel dat overtuigend werd gewonnen met 1-0. Na deze zege dus snel wat eten en hop naar Tilburg, echter op het moment dat we de grote zaal betreden is After All net aan hun laatste song begonnen, een cover van Slayer in de vorm van “Raining Blood”. Dit is voor veel aanwezigen natuurlijk het moment om even lekker uit hun dak te gaan.

Na een korte ombouw pauze is het dan de beurt aan het Deense Mercenary, deze uitstekende band bewees vorig jaar al live haar mannetje te staan door diverse malen in de lage landen op te treden in het voorprogramma van Nevermore en op de Arnhem Metal Meeting afgelopen november. Sinds afgelopen november is er echter veel gebeurd, de band heeft bassist Krall zien vertrekken, welke inmiddels is vervangen door René Pedersen. Verder heeft de band de afgelopen periode benut om het nieuwe album ‘The Hours That Remain’ op te nemen. De release van het album staat gepland op 21 augustus via Century Media Records. Mercenary opent het optreden sterk met de song “reDestructDead” afkomstig van het in 2004 verschenen “11 Dreams” album gevold door “Fire Soul” en “World Hate Center” beide ook afkomstig van dit album. Jammer genoeg is de mix tijdens de eerste nummers niet zo best. Vooral zanger Mikkel is niet zo best hoorbaar maar mede door de enthousiaste podiumpresentatie en doordat nieuwkomer René de zangpartijen van voormalig bassist Krall moeiteloos voor zijn rekening neemt valt het allemaal nog wel mee. Hierna krijgen we de nieuwe song “Soul Decision” te horen en als de rest van de songs op het nieuwe album net zo klinken zit het met de toekomst van Mercenary wel goed. Het optreden wordt daarna afgesloten met het ingetogen “Loneliness” en de titelsong “11 Dreams” van het laatste album. Mercenary oogstte naar mijn mening deze avond veel succes en naarmate het optreden vorderde steeg ook het niveau van de band. Mercenary is zeker een band om in de gaten te houden.

Inmiddels is het aardig druk geworden in de zaal en stijgt de temperatuur naar zo’n veertig graden, echter het balkon blijft vandaag dicht, ondanks dat de King al een aantal jaren niet te zien was in de lage landen. Je zou verwachten dat King Diamond de zaal met gemak zou kunnen uitverkopen. Na een lang en onguur intro waarbij de kerkklokken volgens mij slechts 666 keer bulderen, begint de show. Als de klokken zijn afgelopen verschijnen er een aantal mannen in monnikspijen die een hekwerk aan de voorzijde van het podium bouwen om de sfeer tijdens de show van de band nog meer te versterken. Hierop wordt de introtape met het nummer “Funeral” van het album ‘Abigail’ gestart en verschijnt King Diamond in het midden van het podium, dat slechts verlicht wordt door twee spots die op de hoofdpersoon gericht staan en het geheel een duister sfeertje meegeven. Dat dit een hell voor de aanwezige fotograven is mag best gezegd worden, weinig licht en dan ook nog eens die hekken. De King pakt hierop een baby uit de eerder geplaatste witte doodskist en doorsteekt deze een aantal maal met een flinke dolk. Hierop verschijnt de rest van de band en wordt de song “Arrival” ingezet waarna we achtereenvolgens de songs “ A Mansion In Darkness”, “The Family Ghost” en “Black Horsemen“, alle afkomstig van het ‘Abigail’ album voorgeschoteld krijgen. King Diamond blijkt vandaag bijzonder goed bij stem te zijn volgens welingelichte bronnen blijkt dit al de gehele toer zo te zijn. Hierop verlaat de band het podium en wordt het intro van “Abigail II, The Revenge” getiteld ‘Spare This Life’ door de boxen afgespeeld. Het verhaal van Abigail wordt vervolgens afgesloten met de song ”Mansion In Sorrow” dat luidkeels wordt meegezongen door het aanwezige publiek en het outro “Sorry Dear” waarop de hekken voor het podium worden verwijderd en het eerste deel van de show erop zit. Hierna krijgen we werkelijk een meesterlijke versie van de Mercyful Fate klassieker “Come To The Sabbath” te horen, waarbij opnieuw de hoofdrol is weggelegd voor King Diamond maar beide gitaristen Andy LaRocque en Mike Wead mogen ook niet vergeten worden. Vooral gitarist Andy is een genot om naar te luisteren. De show wordt vervolgens voortgezet met “Eye Of The Witch” en een overbodige drumsolo van Matt Thompson waarop de rest van de band even op adem kan komen. Verder bevat de show nog een danseres, een bejaarde dame en een dansende marionettenpop en krijgen we de song “Sleepless Nights” voorgeschoteld, waarna we zijn aanbeland bij “Blood To Walk” en “So Sad”, beide afkomstig van het laatste wapenfeit van de band, te weten ‘The Puppet Master’. Hierna wordt de outro tape met de song “Living Dead” gestart en wordt de show na het nummer “Welcome Home” beëindigd. Natuurlijk laat het publiek het hier niet bij zitten en wordt er luid geschreeuwd om meer wat we dan ook krijgen in de vorm van “The Invisible Guests”waarop de band wordt geïntroduceerd en waarop het nummer “Halloween” afkomstig van het eerste King Diamond album ‘Fatal Portrait’ uit 1986 volgt. Deze geweldige show wordt daarna afgesloten met de Mercyful Fate song “Evil” waarop de King ons bedankt en het podium verlaat.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!