Omdat Zoetermeer slechts 15 minuten rijden is besluiten we deze doordeweekse avond de Boerderij eens met een bezoekje te vereren. Niet zomaar natuurlijk, deze avond zullen de Zweedse schone van Crucified Barbara, de Italiaanse mannen van Elvenking en Savatage mastermind Jon Oliva live te zien zijn en dat mogen we dus niet missen.

De avond wordt geopend door de jonge meiden van Crucified Barbara. Het verhaal van Crucified Barbara begon in Stockholm, begin 1998. Vier jonge meiden vonden elkaar. Ze bevonden zich alle vier in dezelfde levensfase, bijeengebracht door hun gezamenlijke lust naar het wilde leven besluiten De band bestaat uit Mia Coldheart (zang/leadgitaar), Nicki Wicked (drums/backing vocals), Klara Force (gitaar/backing vocals) en Ida Evileye (bas) de band op te richten. In de begindagen van de band spelen de vier dames nog agressieve punkrock maar al snel wordt er overgeschakeld naar energieke heavy metal//rock 'n'roll en klinkt de band als nooit tevoren. De band tekende een contract met GMR Music in 2003 voor haar eerste album. De opnamen voor het album vonden plaats in het voorjaar van 2004 in het Zweedse Kristianopel in de Pama Studios. De eerste single "Losing The Game" werd op 8 december 2005 uitgebracht en bereikte meteen de achtste plaats in de Zweedse hitlijsten. Op 19 januari 2006 komt dan het debuutalbum ‘In Distortion We Trust’ uit in thuisland en is inmiddels ook verschenen in de rest van Europa. De band toert sindsdien bijna onafgebroken om het album live te promoten en zo wordt op deze doordeweekse dag ook de Boerderij in Zoetermeer aangedaan.

Crucified Barbara begint hun optreden met de song met “Play Me Hard” gevolgd door “Going Down”, beide afkomstig van het debuutalbum van de band. Dat de band nogal wat onwennig overkomt, zal mede veroorzaakt zijn doordat de band al vroeg op de planken van de Boerderij staat en slechts met een handje vol mensen gevuld is. Na enkele nummers lijkt het de dames echter niet meer te deren en wordt de set vervolgd met “I Need A Cowboy From Hell”, “Bad Hangover” en het titelnummer “In Distortion We Trust” van het onlangs verschenen album. Langzamerhand begint dan ook het publiek de zaal binnen te druppelen en lijkt het aanwezige publiek de mix van heavy metal en Rock’n Roll van de Zweedse schone wel te kunnen waarderen. Het geluid is redelijk te noemen en ook de lichtshow is in orde, later op de avond zal dit nog wel eens wat te wensen overlaten. Verder krijgen we nog de nummers “Rock ’n’ Roll Bachelor” en de hitsingle “Losing The Game” te horen, het optreden wordt afgesloten met de Motörhead cover “Killed By Death”. Crucified Barbara zette hier vanavond een degelijke show neer en met een beetje geluk en veel toeren kan de toekomst van deze vier dames er rooskleurig uitzien.

Hierna is het de beurt aan de Italiaanse Folk powermetal band Elvenking. De combinatie van metal, folk en fantasy is tegenwoordig behoorlijk gewild en dat is nu net de stijl die de band speelt. Elvenking bracht in 2000 een demo uit getiteld ‘The Oak Woods Bestowed’ waarna in 2001 het debuutalbum ‘Heathenreel’ uitkwam, dat in binnen en buitenland erg goed word ontvangen. Daarna is het even stil rondom de band maar in 2004 komt dan het album ‘WYRD’ uit. Begin dit jaar verscheen het nieuwe album ‘The Winter Wake’, het album werd opgenomen in de Italiaanse Sherpa Studios en hierop is wederom zanger Damnagoras te horen, die na het uitkomen van het debuutalbum de band om verschillende redenen moest verlaten. Vanaf dit album zal de band het voortaan ook met en gitarist minder moeten doen omdat mede oprichter van de band Jarpen de band voor de opnamen van het derde album had verlaten. De folk-achtige, middeleeuwse tonen van de band zijn vooral geïnspireerd door bands als Skyclad en Finntroll. De meeste nummers worden wel in een aardig tempo gespeeld en worden goed aangevuld door de krachtige en emotionele zang van zanger Damnagoras.

De zaal is inmiddels behoorlijk gevuld als Elvenking het podium betreed. De band begint hun optreden met “March Of Fools” afkomstig van het onlangs verschenen album ‘The Winter Wake’ gevolgd door  ‘Jigsaw Puzzle’. Natuurlijk moet het laatste album van de band hier vandaag gepromoot worden en zo krijgen we o.a. nog de songs “The Wanderer”, ”Swallowtail” en titelnummer “The Winter Wake” te horen. Deze band had het zichtbaar naar hun zin en zette een goed optreden neer. De heavy nummers werden uitstekend gebracht met de afwisselende sfeervolle stukken op viool en aangevuld met sferische keyboard partijen. De band speelde nummers van al hun voorgaand werk en zo kregen we verder de nummers “The Silk Delimma” en “Pathfinders“ te horen. Het optreden werd dan afgesloten met twee nummers afkomstig van het debuutalbum ‘Heathenreel’ in de vorm van “Pagans Purity” en “Hobs An’ Feathers”. Elvenking zette hier een redelijk geslaagd optreden neer, enige kanttekening is dat bij mij de nummers nogal snel gaan vervelen. Echter de echte fans van de band vonden het allemaal prachtig.

Natuurlijk is het Jon Oliva’s Pain  waar het aanwezige publiek vanavond voor gekomen is, of beter gezegd het s Jon Oliva mastemind van Savatage waar men voor gekomen is. Jon is de belangrijkste man achter Savatage, Docter Butcher en het Trans Siberian Orchestra. De beste man heeft inmidddels een lange loopbaan achter de rug en toert sinds afgelopen jaar met zijn band onder de naam Jon Oliva’s Pain door Europa en Amerika. Savatage werd oorspronkelijk opgericht onder Jon en zijn broer Criss onder de noemer Avatar, echter omdat er al en band bestond met diezelfde naam werd de naam nog voor het uitbrengen van het debuutalbum omgedoopt tot Savatage. De band bracht diversen uitstekende albums uit maar op 17 oktober 1993 sloeg het noodlot toe. Een dronken bestuurder reed de auto van Criss en zijn vrouw aan waarna Criss aan zijn verwondingen ter plaatse overleed. Hierop brak een moeilijke periode aan voor de band waarop Jon bijna geheel alleen het album ‘Handful Of Rain’ opnam ter ere van zijn broer Criss. De band hervindt zich en na deze moeilijke tijd gaat de band opnieuw op wereld tournee. Savatage brengt opnieuw enkele klassiekers uit waaronder het album ‘Dead Winter Dead’ waarvan de single ”Christmas Eve/Sarajevo 12-24” enkele weken in de hoogste regionen van de Amerikaanse hitlijsten bivakkeert. In 2003 last de band een rustperiode in waarop Jon in 2004 zijn soloalbum ‘Taga Mahal’ opneemt dat begin 2005 uitkomt waarop de  band op diversen zomer festivals staat.

Het was gelijk duidelijk waar iedereen toch voor gekomen was, meteen al vanaf het eerste nummer “Jesus Saves” zat de stemming er goed in. De set werd vervolgd met nog enkele Savatage klassiekers eveneens afkomstig van het ‘Streets’ album in de vorm van “Agony And Ecstasy” en “Tonight He Grins Again”. Het publiek vindt het allemaal prachtig en elke song wordt fanatiek meegezongen en stuwt de prestaties van de individuele artiesten naar grote hoogte. Vervolgens krijgen we twee nummers te horen van het in 2005 verschenen: ‘Tage Mahal’ album te weten”The Dark” en “People Say – Gimme Some Hell”, waarna de band opnieuw overschakelt op Savatage songs. Zo krijgen we in een rap tempo het de laatste jaren niet zo vaak gespeelde “Thorazine Shuffle”, het prachtige “Gutter Ballet” en het aan Criss Oliva opgedragen “Hounds” ter ere van zijn verjaardag te horen, waarbij Jon de ogen ten hemel richt om contact te zoeken met zijn broer in het hiernamaals. Tijdens het begin van de show laat Jon’s stem het nogal eens afweten maar naarmate de set vordert lijkt het stukken beter te worden, het blijft fantastisch om te horen en te zien hoe Jon met zoveel passie en emotie op zo’n manier kan zingen ondersteund door zijn uitstekende pianospel. Met “Walk” zijn we aangekomen bij de derde song van ‘Tage Mahal’, maar al snel wordt er weer overgestapt op enkele Savatage klassiekers en zo krijgen we achtereenvolgens “New York City Don’t Mean Nothing”, “I Believe” en wordt de reguliere set afgesloten met de oudere nummers “City Beneath The Surface” en het magistrale “The Dungeons Are Calling”. De band komt dan nog een maal terug voor een toegift die bestaat uit de nummers “Sirens” en de ultieme Savatage song “Hall Of The Mountain King”. Jon Oliva’s Pain zette hier vanavond opnieuw een geweldig optreden neer met veel werk van Savatage en dat is toch waar men op zit te wachten vooral Jon was vanavond in topvorm. De band is vanavond ook goed op dreef, vier van de vijf heren kennen we nog van Circle II Circle, te weten gitarist Matt LaPorte, bassist Kevin Rothney, drummer Christopher Kinder en toetsenist John Zahner. Het viertal wordt nog aangevuld met tweede gitarist Shane French die de onlangs vertrokken Jerry Outlaw vervangt.

De enige minpuntjes is de slechte lichtshow, de gitaristen staan maar al te vaak in het donker te spelen tijdens een solo en ook als Jon achter zijn piano zit is hij vaak onzichtbaar. Het ons beloofde nieuwe materiaal van de 23 juni te verschijnen EP zoals op de website van de band was te lezen werd niet gespeeld, maar dat houden we dan nog maar te goed op een van de vele zomerfestivals die de band de komende zomer aan zal doen. Het nieuwe album heeft de voorlopige titel ‘Maniacal Renderings’ meegekregen en is inmiddels ingeblikt en zal naar alle waarschijnlijkheid in september van dit jaar via AFM Records verschijnen.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!